Kosmodromio
2020/02/01 15:20

Με αφορμή τη λαϊκή εξέγερση κατά των προσφυγικών φυλακών

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η απόφαση για μετατροπή των «ανοιχτών» στρατοπέδων συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών στα μεθοριακά νησιά σε κλειστές φυλακές. Το «ανοιχτά»  μπαίνει σε εισαγωγικά  γιατί και  με το σημερινό καθεστώς οι πρόσφυγες και μετανάστες έχουν υποχρεωτική παραμονή στο νησί που φθάνουν – στο αντίστοιχο στρατόπεδο- αφού δεν τους δίνονται ταξιδιωτικά έγγραφα για τουλάχιστον για 1-2 χρόνια. Η ανέγερση ειδικών φυλακών για πρόσφυγες και μετανάστες σηματοδοτεί την οριστική μετατροπή των νησιών του ανατολικού Αιγαίου σε μόνιμες αποθήκες ανθρώπων και αυτό- προφανώς-  κανείς από τους νησιώτες δεν μπορεί να το αποδεχθεί. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η συζήτηση για «κλειστά»  κέντρα κράτησης είχε αρχίσει επί ΣΥΡΙΖΑ. Η επιλογή ανάμεσα σε «ανοιχτές» και κλειστές φυλακές προσφύγων είναι η μόνη που ανέχεται το διευθυντήριο της ΕΕ.  

Η αλήθεια είναι ότι κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ελάχιστες διαφοροποιήσεις από αυτή του ΣΥΡΙΖΑ στο προσφυγικό. Πρακτικά διαφοροποιείται  μόνο στο λεκτικό – επικοινωνιακό , μιλάει λιγότερο για αλληλεγγύη  και περισσότερο για κλειστά σύνορα.  Σε όλο το δυτικό κόσμο η σχετική δημόσια  ρητορική κινείται στους ίδιους  άξονες:

– Οι νεοφιλελεύθεροι – οπαδοί της παγκοσμιοποίησης , αριστεροί και δεξιοί ( Μέρκελ,  Ομπάμα – Σόρος- Economist ,   στα καθ’ ημάς ΣΥΡΙΖΑ , κάποιες τροτσκιστικές ομάδες κλπ) μιλούν για «ανοιχτά σύνορα» ,  δηλώνουν ( σε λεκτικό και συμβολικό επίπεδο)  …αλληλεγγύη και θλίψη και  καταδικάζουν τις « ρατσιστικές συμπεριφορές».

Οι νεοσυντηρητικοί  και  η αντιπαγκοσμιοποιητική δεξιά  ( Ρεπουμπλικάνοι, Λεπεν , Σαλβίνι, Ορμπαν, Ελληνική δεξιά, φασιστική και μη,  κλπ ) προβάλουν την άρνησή τους για υποδοχή μεταναστών και προσφύγων και απαιτούν μεγαλύτερη αστυνόμευση των συνόρων  με επιχείρημα την  προστασία των χωρών τους από πολιτισμική αλλοίωση και  την προστασία του δικού τους εργατικού δυναμικού.

Όμως: 

– Καμιά από τις δύο τάσεις  δεν παίρνει θέση για τα αίτια της προσφυγιάς / μετανάστευσης. Δηλαδή για τους πολέμους της Δύσης και των πληρεξουσίων της εναντίον των χωρών προέλευσης των προσφύγων και για την παγκοσμιοποίηση που οδήγησε στην καταστροφή της οικονομίας και στη συνέχεια της κοινωνικής δομής των πιο αδύναμων χωρών με αποτέλεσμα  τις σημερινές μεταναστευτικές ροές .

– Καμιά από τις δύο τάσεις δεν αναφέρεται σε μέτρα πέρα από το 1ο επίπεδο (αλληλεγγύη στους πάσχοντες οι μεν – αστυνόμευση οι δε ).

Τα πράγματα όμως είναι διαφορετικά σε κυβερνητικό και διακυβερνητικό επίπεδο. Εκείτο δυτικό στρατόπεδο είναι ενωμένο:

– Ολοι,  ανεξάρτητα από τη δημόσια ρητορική τους , επιδιώκουν να  αποκλείσουν την κίνηση προσφύγων και  μεταναστών   ο καθένας προς τη δική του χώρα . Οι χώρες της ΕΕ  με σειρά αποφάσεων του Συμβουλίου, κανονισμών ( Δουβλίνο-3) και την κοινή δήλωση ΕΕ-Τουρκίας  του Μαρτίου 2016,συγκρότησαν ένα σκληρό μηχανισμό  ανάσχεσης  που αποτελείται από στρατιωτικά και αστυνομικά μέτρα,  στρατόπεδα συγκέντρωσης – εγκλωβισμού σε Ελλάδα , Λιβύη , Μαρόκο ,Μάλτα και δευτερευόντως Ιταλία και θέσπιση περίπλοκων γραφειοκρατικών  διαδικασιών για να δίνουν επίφαση νομιμότητας στη  φυλάκιση προσφύγων και μεταναστών. Ανάλογα μέτρα πήραν και οι ΗΠΑ και η Αυστραλία. 

–  Καταψηφίζουν στα διεθνή fora οποιοδήποτε κείμενο αναφέρεται  στις πραγματικές αιτίες της προσφυγιάς / μετανάστευσης . Δεν έχουν κανένα πρόβλημα να καταγγέλλονται σαν αιτίες η …κλιματική αλλαγή, η… διαφθορά , η …έλλειψη μεταρρυθμίσεων (νεοφιλελεύθερων φυσικά) κοκ.

– Ενώ διοχετεύουν εκατοντάδες εκατομμύρια σε ΜΚΟ (όλες με προέλευση ή χρηματοδότηση από τις δυτικές δυνάμεις ) για να προσφέρουν «υποστήριξη» και «…advocacy” στους πρόσφυγες που παράγουν οι πόλεμοί τους ,  αρνούνται όμως με φανατισμό τη  χρηματοδότηση της ανοικοδόμησης των πόλεων και χωριών που κατοικούσαν . Αυτών ακριβώς των πόλεων και χωριών που ισοπέδωσαν οι βομβαρδισμοί τους και κατέστρεψαν οι διάφορες μιλίτσιες-πληρεξούσιοί τους στο έδαφος.Χωρίς αυτή την προϋπόθεση , οποιαδήποτε συζήτηση για αλληλεγγύη είναι υποκρισία.

Μερικές αλήθειες που συνήθως δεν λέγονται:

1. –Οι μεγάλες δυτικές δυνάμεις δεν υποδέχονται τον κύριο όγκο της σημερινής προσφυγιάς . Χώρες όπως το Ιράν, η Τουρκία, ο Λίβανος, η Ιορδανία , το Μεξικό συντηρούν πολύ μεγαλύτερο όγκο προσφύγων απ’ ότι η Δύση. Αν  μάλιστα η σύγκριση γίνει με κριτήριο το ΑΕΠ , τότε η επιβάρυνση της Δύσης  είναι πραγματικά αμελητέα. Όμως μόνο στη Δύση το μεταναστευτικό / προσφυγικό είναι ψηλά στο δημόσιο λόγο

2 — Η προσφυγιά και η μετανάστευση  καταστρέφουν κυρίως τις χώρες προέλευσης όχι τις χώρες υποδοχής. Γιατί στερούν τις πρώτες από το καλύτερο κομμάτι του ανθρώπινου δυναμικού τους.  Για να γίνει πιο κατανοητό,  από την μετανάστευση  -από το 2010 μέχρι σήμερα- 500-600.000 νέων μορφωμένων   ανθρώπων από την Ελλάδα,  η Ελλάδα πλήττεται , αφού υποστελεχώνονται οι υποδομές της , όχι οι χώρες για τις οποίες τώρα εργάζονται. 

Γι’αυτό  η ανάσχεση των μεταναστευτικών – προσφυγικών ροών είναι στενά δεμένη με τους  αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες , τον  αγώνα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση , για  σεβασμό του δικαιώματος των λαών να ζουν σε ισχυρά, κυρίαρχα κράτη,  του δικαιώματός τους να ορίζουν οι ίδιοι τους ηγέτες τους και να ελέγχουν την οικονομία και την αγορά τους.

3. — Για τις ισχυρές δυτικές νεοποικιοκρατικές  χώρες η μετανάστευση/προσφυγιά ήταν και παραμένει πάντα χρήσιμο εργαλείο γιατί : 

-Παρέχει φτηνό εργατικό δυναμικό,

 – Είναι  μηχανισμός διαίρεσης της δικής τους  της εργατικής τάξης ,

 – Είναι μηχανισμός αφαίμαξης και διάλυσης των χωρών προέλευσης και  μηχανισμός  άλωσης της κυριαρχίας των χωρών- αποθήκη , δηλαδή των δορυφόρων τους .

4.– Οι αποδέκτες των ροών  δεν κινδυνεύουν με πολιτιστική η πολιτική άλωση (πχ  ΗΠΑ)

Ειδικά για την Ελλάδα

Κατά μέσο όρο μετά το 2016 έχουμε σε σταθερή βάση  40-60.000  πρόσφυγες και μετανάστες, συγκεντρωμένους σε άθλιες συνθήκες σε μεγάλα στρατόπεδα συγκέντρωσης ή σε σπίτια διάφορων ΜΚΟ που διακινούν κονδύλια του Σόρος ,της ΕΕ και άλλων ανάλογων  «ιδρυμάτων» .Ως  αριθμός είναι αμελητέος για μια χώρα που δέχθηκε χωρίς κανένα σχέδιο 1.000.000 μετανάστες  για εγκατάσταση – όχι διέλευση τη 10ετία του ’90.

Γιατί όμως η συζήτηση παίρνει διαστάσεις  «εθνικού προβλήματος»;.  Γιατί έχουμε τα προβλήματα των υπάκουων , των γραικύλων : Γιατί  είμαστε υπάκουοι  στην  πολιτική της ΕΕ για τη μετανάστευση  δηλαδή την  «Κοινή δήλωση ΕΕ-Τουρκίας του  Μάρτη 2016» και τον κανονισμό « Δουβλίνο 3». 

Τι σημαίνει για την Ελλάδα  υπακοή στην πολιτική της ΕΕ για μετανάστες/ πρόσφυγες:

  • Χοτ σποτς, δηλαδή στρατόπεδα συγκέντρωσης και σκόπιμης εξαθλίωσης, για την ανάσχεση των ροών με το πρόσχημα της «καταγραφής και εξέτασης της αίτησης ασύλου»  που υποχρεούνται να κάνουν για να μην επαναπροωθηθούν .
  • Διοίκηση  και χρηματοδότηση του  όλου κυκλώματος μέσω ελεγχόμενων  ΜΚΟ για πολιτικό έλεγχο της διαδικασίας από τις δυτικές δυνάμεις.
  • Στρατιωτικός έλεγχος του Αιγαίου  από τη FRONTEX  αλλά και ευθέως από το ΝΑΤΟϊκό πολεμικό  ναυτικό. Πρόκειται για –κατά βάση- μη ελληνικά πολεμικά πλοία και προσωπικό . Φυσικά οι διοικητές είναι ξένοι .  Πρακτικά  ο έλεγχος  του διαύλου του Αιγαίου  ανήκει στο Γερμανικό/Γαλλικό  πολεμικό ναυτικό σε συνδυασμό φυσικά με την ισχυρότατη παρουσία αμερικανικών δυνάμεων , ιδίως μετά την τελευταία συμφωνία για μαζική επέκταση των βάσεων . Ολη αυτή η ναυτική αρμάδα , που περιλαμβάνει ακόμη και φρεγάτες , δεν εγκαταστάθηκε στο Αιγαίο για να συλλαμβάνει πλαστικές βάρκες με πρόσφυγες. Και να το ήθελε δεν είναι το κατάλληλο μέσο. Ο στόχος είναι φυσικά ο έλεγχος της κίνησης από και προς τη Μαύρη Θάλασσα, με άλλα λόγια τα ρωσικά πλοία.
  • Ξένη στρατιωτική παρουσία  – FRONTEX – υπάρχει και στα βόρεια χερσαία σύνορα μας. Όμως από τις στοιχειώδεις λειτουργίες ενός κυρίαρχου κράτους είναι ο έλεγχος των συνόρων του . Αυτή η προϋπόθεση δεν υπάρχει στην Ελλάδα , από Μάρτιο του 2016 και μετά.

Ποια θέματα πρέπει να τεθούν στην ημερήσια διάταξη

-Να αναγνωρισθεί το δικαίωμα προσφύγων και μεταναστών σε ασφαλή  παλιννόστηση:   Ο παρατεταμένος εξαναγκασμός σε υπερορία [ είτε ως πρόσφυγας είτε ως μετανάστης]  είναι έγκλημα της Δύσης κατά της ανθρωπότητας .

– Η ανοικοδόμηση των πόλεων  της Συρίας, του Ιράκ της Λιβύης, του Αφγανιστάν και της Υεμένης που κατέστρεψαν οι βομβαρδισμοί  των νατοϊκών δυνάμεων και του Ισραήλ  . Να γίνει με έξοδα αυτών που τις κατέστρεψαν, είτε ευθέως είτε μέσω πληρεξουσίων.

– Άμεση αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από Συρία, Ιράκ, Αφγανιστάν. Κανείς από τους πολέμους σ’ αυτές τις  χώρες δεν θα συνεχιζόταν χωρίς την παρουσία  αμερικανικού στρατού. Το ίδιο και για τους πληρεξούσιους των ΗΠΑ στην Υεμένη.

– Μέτρα για την ανόρθωση της οικονομίας των χωρών προέλευσης. Να σταματήσει το εμπάργκο κατά της Συρίας . Οικονομική  ενίσχυση για την ανάκτηση της παραγωγικής τους δυνατότητας ,από αυτούς που την κατέστρεψαν. Επιστροφή των πλουτοπαραγωγικών πηγών και πόρων στους δικαιούχους ( το πετρέλαιο στη Συρία, τη Λιβύη και το Ιρακ, το χρυσό και τα διυλιστήρια στη Βενεζουέλα κοκ ) 

– Μέτρα για τη διατήρηση των δεσμών των προσφύγων με τις πατρίδες τους [ όχι ενσωμάτωση! ]  Να ανοίξουν στην Ελλάδα Πρεσβείες και προξενεία των χωρών προέλευσης,  Να αυξηθεί ο ρόλος των θρησκευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων και η μετάκληση δασκάλων από τις χώρες προέλευσης  με έξοδα του ΟΗΕ. 

– Δήλωση ότι δεν δεσμευόμαστε από την κοινή δήλωση ΕΕ Τουρκίας και τον κανονισμό Δουβλίνο 3 , διευκόλυνση της κίνησης των μεταναστών και προσφύγων προς τον προορισμό τους. Να αρνηθούμε το ρόλο της αποθήκης. Κανείς να μην μείνει με το ζόρι στην Ελλάδα.  Αντί να τρωγόμαστε πως θα κλείσουμε τα σύνορα , που δεν γίνεται , ας τους αφήσουμε ήσυχους να πάνε εκεί που επιθυμούν.

 Ποιοι θα το υλοποιήσουν ένα τέτοιο σχέδιο  ; Μια πλειοψηφία γραικύλων και ένα χιλιαστικό κόμμαπου  αποτελούν τη σημερινή Βουλή; Όχι βέβαια!

Χρειάζεται να μορφοποιηθούμε  σε ένα πολιτικό υποκείμενο της ισχυρής μειοψηφίας, αυτής που θέλει την Ελλάδα ανεξάρτητη, απαλλαγμένη από την κατοχή των ΝΑΤΟ/ΕΕ.