ΑΘΗΝΑ
21:03
|
23.04.2024
2000 παιδιά που απήχθησαν, βασανίστηκαν και βιάστηκαν, διασώθηκαν. Τα δεινά τους όμως συνεχίζονται.
Το μοιράζομαι:
Το εκτυπώνω

Κατά τη διάρκεια της κατοχής του βόρειου Ιράκ από τους τζιχαντιστές, 2000 παιδιά που ανήκουν στη μειονότητα των Γεζίντι, απήχθησαν, βασανίστηκαν, εξαναγκάστηκαν να πολεμήσουν, βιάστηκαν. Μολονότι ο εφιάλτης τους τέλειωσε και επέστρεψαν στις οικογένειές τους, τα δεινά τους συνεχίζονται…

Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την ανησυχία της γι’ αυτά τα παιδιά που ναι μεν γλίτωσαν από τα νύχια του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), συνεχίζουν δε, να παλεύουν μόνα τους με τα σωματικά και ψυχικά τραύματά τους.

Σύμφωνα με έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, 1.992 παιδιά που ανήκουν στην κουρδόφωνη μειονότητα των Γεζίντι, η οποία υπέστη ανελέητο διωγμό από το ΙΚ, επέστρεψαν στις οικογένειές τους, αφού “απήχθησαν, βασανίστηκαν, εξαναγκάστηκαν να πολεμήσουν, βιάστηκαν” κατά τη διάρκεια της κατοχής του βόρειου Ιράκ από τους τζιχαντιστές (2014-2017).

“Μολονότι ο εφιάλτης τους τέλειωσε, τα δεινά τους συνεχίζονται και η αποκατάσταση της σωματικής και ψυχικής τους υγείας τους πρέπει να γίνει προτεραιότητα προκειμένου να μπορέσουν να επανενταχθούν αληθινά στις οικογένειες και στην κοινότητά τους” τονίζει η Αμνηστία.

Ορισμένα παιδιά είναι αναγκασμένα να μάθουν να ζουν με τους ακρωτηριασμούς που υπέστησαν. Άλλα, με τους εφιάλτες. Κι όλα τους καλούνται να αποκαταστήσουν τη σχέση τους με τους δικούς τους και μια κοινότητα που οι τζιχαντιστές τα εξανάγκαζαν να μισούν.

Πολλά από τα παιδιά αυτά, που απήχθησαν σε πολύ μικρή ηλικία, δεν μιλούν πλέον κουρδικά, αλλά αραβικά που τους τα έμαθαν οι τζιχαντιστές. Κάποια άλλαξαν όνομα. Πολλά από αυτά τα παιδιά εξαναγκάστηκαν να φέρουν όπλα – και να τα χρησιμοποιούν.

“Το μόνο που ήθελα ήταν κάποιος να έρθει να με πάρει αγκαλιά, να μου πει είμαι εδώ για εσένα”

Η Αμνηστία εστιάζει σε ένα από τα παιδιά αυτά, τον Σαχίρ (ψευδώνυμο), που εντάχθηκε εξαναγκαστικά στις τάξεις του ΙΚ στα δεκαπέντε του, “επί ποινή θανάτου” εάν παράκουε οποιαδήποτε διαταγή.

Μετά την επιστροφή του, είπε: “Το μόνο που ήθελα ήταν κάποιος να έρθει να με πάρει αγκαλιά, να μου πει ‘είμαι εδώ για εσένα’, αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ”.

Πολλά κορίτσια, που υπέστησαν βιασμούς και ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, πληρώνουν σήμερα βαρύ τίμημα.

“Δεν ήθελα να αποκτήσω παιδί με αυτόν τον άνδρα, δεν θέλω να τον ξαναδώ ποτέ, αλλά θέλω το παιδί μου” λέει η 22χρονη Τζανάν (ψευδώνυμο).

Οι θρησκευτικές αρχές της κοινότητας των Γεζίντι όμως απαγορεύουν την ένταξη στην κοινότητα οποιουδήποτε παιδιού δεν έχει πατέρα και μητέρα που να ανήκει στη μειονότητα. Τα παιδιά των τζιχαντιστών με νεαρές Γεζίντι στέλνονται σε ορφανοτροφεία.

“Όλες μας έχουμε σκεφτεί να αυτοκτονήσουμε ή αποπειραθήκαμε να το κάνουμε” αφηγείται η Χανάν, 24 ετών, που δεν βλέπει πια την κόρη της. “Ό,τι κι αν υποστήκαμε από το ΙΚ, υποφέρουμε ακόμα περισσότερο σήμερα”.

Οι νέες αυτές γυναίκες “υπέστησαν σκλαβιά, βασανιστήρια, βιασμούς. Δεν θα έπρεπε να τιμωρούνται άλλο” στηλιτεύει ο Ματ Γουέλς της Διεθνούς Αμνηστίας.

Πρέπει επίσης πολλά παιδιά να μπορέσουν να επιστρέψουν στο σχολείο, για την επανένταξή τους, τονίζει η Διεθνής Αμνηστία, θυμίζοντας ότι δεκάδες χιλιάδες Γεζίντι εξακολουθούν να ζουν σε καταυλισμούς προσφύγων.

Κάτι που θα αποτελέσει στοίχημα για τις οικογένειες, πολλές από τις οποίες καταστράφηκαν οικονομικά αφού χρειάστηκε να πληρώσουν εκατομμύρια ευρώ λύτρα για να πάρουν πίσω τα παιδιά τους.

Το μοιράζομαι:
Το εκτυπώνω
Γραφτείτε συνδρομητές
Ενισχύστε την προσπάθεια του Κοσμοδρομίου με μια συνδρομή από €1/μήνα