ΑΘΗΝΑ
12:13
|
05.07.2022
Ένα ετερόκλητο πλήθος, χωρίς εγγενείς και χρόνιους συνδέσμους με την οργανωμένη πολιτική δράση, εντός του οποίου, κινούνται σαν το ψάρι στο νερό ακροδεξιοί ακτιβιστές.
Το μοιράζομαι:
Το εκτυπώνω

«Πρώτη φορά στη ζωή μου συμμετέχω σε κάτι τέτοιο. Είμαι 53 χρονών και αυτό είναι το ύψωμα που θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου. Μην μου λέτε ότι είμαι αναγκασμένη να βάλω οτιδήποτε στο σώμα μου».

Αυτά δήλωσε η Λοραίν Κομμοντόρ, Καναδή διαδηλώτρια και υποστηρίκτρια του διάσημου πλέον παγκόσμια «Κονβόι για την Ελευθερία 2022» των Καναδών φορτηγατζήδων, στο κανάλι του CBC το προηγούμενο Σάββατο. Το μεγάλο πλήθος από νταλίκες και άλλα μεγάλα οχήματα, ξεκινώντας από τις δυτικές περιφέρειες, έφτασε στην Οττάβα την Παρασκευή με σκοπό να καταλάβει το κέντρο της πόλης μπροστά από το κοινοβούλιο και να αναγκάσει τον Καναδό Πρωθυπουργό να πάρει πίσω όλους τους περιορισμούς που σχετίζονται με τη διαχείριση της πανδημίας και την οργάνωση του μαζικού εμβολιασμού των πολιτών.

Ο Τζάστιν Τριντό επέβαλε τον υποχρεωτικό εμβολιασμό όλων των εργαζομένων στη χώρα τον Οκτώβριο, έχοντας όμως μεριμνήσει για την εξαίρεση των εργαζομένων στις υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων και των οδηγών φορτηγών οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για το διακρατικό εμπόριο ανάμεσα στις ΗΠΑ και τον Καναδά. Στις 15 Ιανουαρίου, η οδηγία άλλαξε, και πλέον όλοι οι οδηγοί που περνούν τα σύνορα θα πρέπει να είναι εμβολιασμένοι ειδάλλως τους απαγορεύεται η είσοδος στη χώρα. Οι ΗΠΑ εξέδωσαν την ίδια ανακοίνωση όσον αφορά τη δική τους πλευρά των συνόρων στις 22 Ιανουαρίου.

Την ίδια μέρα που η κυβέρνηση του Καναδά ανακοίνωνε τον υποχρεωτικό εμβολιασμό για τους φορτηγατζήδες, μια μικρή ομάδα από αυτούς στην επαρχία της Αλμπέρτα, αντιμετωπίζοντας άμεσα το φάσμα της ανεργίας, αποφάσισε πως ο Πρωθυπουργός «ξεπέρασε την κόκκινη γραμμή» και ανακοίνωσε την πρόθεσή της να οργανώσει μια μεγάλη πορεία «στο κατώφλι της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης» για να διεκδικήσει την ακύρωση του σχετικού νόμου. Παράλληλα, δημιούργησε ένα «απεργιακό ταμείο» -όπως θα λέγαμε παλιά- με σκοπό να χρηματοδοτηθούν τα έξοδα για καύσιμα και τρόφιμα που απαιτούνταν για την μεγάλη πορεία προς την πρωτεύουσα. Οι δωρεές σε αυτό έχουν φτάσει ως σήμερα σε ένα εντυπωσιακό σημείο, πλησιάζοντας τα 10 εκ. δολάρια. Αυτό που ξεκίνησε ως ένα συντεχνιακό οικονομικό αίτημα έφτασε το προηγούμενο Σάββατο να εκπροσωπεί ένα ετερόκλητο πολιτικά πλήθος που αντιδρά συνολικά στη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης από την παρούσα κυβέρνηση. Η μαζικότητα δε, ο ενθουσιασμός και η ανυποχώρητη στάση των συμμετεχόντων οδήγησαν σε μια αρχηγική κίνηση που θύμισε άλλες εποχές, εκεί γύρω στο ευρωπαϊκό 1848, με τον Τριντό και την οικογένειά του να εγκαταλείπουν το Σάββατο την πρωθυπουργική κατοικία προς άγνωστο –για λόγους ασφαλείας- προορισμό.

Η επιβλητική και «φασαριόζικη», σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, παρουσία του κονβόι στο κέντρο της Οττάβα, μπροστά από το κοινοβούλιο και τους γύρω δρόμους, έχει αναστατώσει τους δημότες και έχει προκαλέσει πλήγματα στις επιχειρήσεις. Οι φορτηγατζήδες κορνάρουν συνεχώς και πετούν πυροτεχνήματα, ενώ δεν φείδονται στην κατανάλωση αλκοόλ, χορεύουν και τραγουδούν –αλλά και… ουρούν- μπροστά σε εθνικά μνημεία.

Η καρναβαλική αυτή πρακτική μαρτυρά ταυτόχρονα για το λαϊκό χαρακτήρα αλλά και για την πολιτική ετερογένεια των διαδηλωτών. Πρόκειται για ένα ετερόκλητο πλήθος, χωρίς εγγενείς και χρόνιους συνδέσμους με την οργανωμένη πολιτική δράση, εντός του οποίου, όπως συνηθίζεται παγκόσμια κατά την περίοδο που διανύουμε, κινούνται σαν το ψάρι στο νερό ακροδεξιοί ακτιβιστές και προσωπικότητες της λεγόμενης «λευκής υπεροχής» (white supremacy). Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε πως ο Καναδάς έχει τη δική του ιστορία στην ακροδεξιά/νεοφασιστική πολιτική κινητικότητα τα τελευταία χρόνια. Το κίνημα της «νέας δεξιάς» στις ΗΠΑ, είχε την αφετηρία του –από την προ-Τραμπ εποχή ακόμα- στην ίδρυση του δικτύου «Alt Right» στις πολιτείες του Βορρά. Λίγοι όμως θυμούνται πως ένας από τους πρωτεργάτες του, ο Ρίτσαρντ Σπένσερ, δημιούργησε την πρώτη ιστοσελίδα AltRight.com μέσα ένα διαμέρισμα στο Τορόντο.

Πράγματι, στο κίνημα των Καναδών φορτηγατζήδων συμμετέχουν δραστήρια μέλη της ευρύτερης ακροδεξιάς όπως ο Πάτρικ Κινγκ, πρώην μέλος των «κίτρινων γιλέκων» στον Καναδά, που έχει επανειλημμένα μιλήσει για την εκτυλισσόμενη «λευκή γενοκτονία», εμφανιζόμενος την Κυριακή στη συνέντευξη τύπου με καπέλο που έγραφε πάνω περήφανα «conspiracy theorist». Επιπλέον, στις συγκεντρώσεις εμφανίστηκαν ουκ ολίγες σημαίες της αμερικανικής συνομοσπονδίας, η οποία έχει καθιερωθεί στο νότο των ΗΠΑ ως ρατσιστικό σύμβολο των λευκών, ενώ πολλοί από τους διαδηλωτές υποστηρίζουν πως τα περιοριστικά μέτρα για την πανδημία έρχονται να επιβάλλουν την «κομμουνιστική δικτατορία» στον Καναδά. Ως επικύρωση άλλωστε αυτής της πολιτικής τάσης, η οποία εμφανίζεται από τα περισσότερα μέσα ως κυρίαρχη στο κίνημα, ήρθε και η δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ το Σάββατο από το Τέξας πως οι Καναδοί διαδηλωτές «υπερασπίζονται περισσότερο τις αμερικανικές ελευθερίες από τους Αμερικανούς πολιτικούς». Την ίδια στιγμή, πολιτικοί του, αντιπολιτευόμενου στον Τριντό, Συντηρητικού Κόμματος στήριξαν τις κινητοποιήσεις. Ο βουλευτής Μάικλ Κούπερ έδωσε το παρών στη συγκέντρωση μπροστά από το κοινοβούλιο δηλώνοντας τη στήριξή του στους «απλούς Καναδούς» που «ανησυχούν για το που οδηγεί τη χώρα ο πρωθυπουργός», ενώ ο ηγέτης των συντηρητικών Έριν Ο’ Τουλ υποστήριξε δημόσια το αίτημα για συνολική κατάργηση των απαγορεύσεων σε συνάντησή του με τους οδηγούς την Παρασκευή.

Εντούτοις, το πλήθος στους δρόμους της Οττάβα είναι ιδιαίτερα «πολύχρωμο». Εκτός από τους υποστηρικτές της αμερικανικής εισβολής στο Καπιτώλιο πέρυσι, υπάρχουν στον ίδιο χώρο μέλη των ιθαγενικών κοινοτήτων του Καναδά που ανεμίζουν τις «σημαίες πολέμου» της φυλής των Μοχώκ και του Έθνους των Μετίς, παίζοντας τα παραδοσιακά τους τύμπανα. Ενώ πολλές είναι και οι εμφανίσεις της σημαίας «των πατριωτών», που συμβολίζουν τη σύνδεση του τωρινού κινήματος με τον ιστορικό, πρώιμο αντι-αποικιακό, αγώνα των γαλλόφωνων κατοίκων ενάντια στη βρετανική εξουσία κατά τις εξεγέρσεις στο Νότιο Καναδά το 1837-38. Καναδοί δημοσιογράφοι που βρέθηκαν εκεί χαρακτηρίζουν τις συγκεντρώσεις ως «χειμερινό καρναβάλι όλων των φυλών και εθνικοτήτων» όπου οι Ινδοί οδηγοί της θρησκείας των Σιχ διαδηλώνουν μαζί με «μαύρους, λευκούς, αγγλόφωνους, γαλλόφωνους και ιθαγενείς αμερικανούς».

Ανεξάρτητα όμως από την πολιτική χαρτογράφηση του κινήματος -εξ ορισμού «ρευστή» σε ιδιαιτέρως «ρευστές» εποχές-, το κυρίαρχο μήνυμα που ίσως θα πρέπει να κρατηθεί για το παρόν, αλλά κυρίως για το μέλλον, της εξελισσόμενης παγκόσμιας δομικής κρίσης είναι αυτό της Λοραίν που είδαμε στην αρχή. Το σύνθημα «my body my choice» αναδύθηκε μέσα από τους αγώνες του φεμινιστικού κινήματος τη δεκαετία του 1960, σχετιζόμενο τότε με το δικαίωμα των γυναικών στην έκτρωση, αλλά έχοντας ευρύτερη πολιτική διάσταση αναφορικά με το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματος. Αυτό που έχει ξεχαστεί ωστόσο, και μας αναγκάζει να το θυμηθούμε η συνεχιζόμενη πολιτική παρακμή του οικονομικού μας συστήματος, είναι ότι η φράση δεν προέρχεται από το ανταγωνιστικό κίνημα αλλά από τους φεουδάρχες του ευρωπαϊκού Μεσαίωνα. Αυτοί ήταν που πρώτοι είπαν «my body my choice» και αναφέρονταν στα σώματα των δουλοπάροικων που τους ανήκαν και μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν κατά το δοκούν.

Από το 2008 και μετά, και με αποκορύφωμα την πρόσφατη υγειονομική κρίση, τα σώματα των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο υπόκεινται σε μία υπόταξη που δεν έχει ανάλογο προηγούμενο στη νεωτερική εποχή, αλλά περισσότερο θυμίζει τους ευρωπαϊκούς μέσους χρόνους. Με αυθόρμητους, εκλεκτικιστικούς, σπασμωδικούς τρόπους η παγκόσμια εργατική τάξη αντιδρά υπερασπιζόμενη τα κάποτε αυτονόητα, εν μέσω όμως ενός χαίνοντος πολιτικού κενού από την πλευρά των πολιτικών δυνάμεων που παραδοσιακά αναφέρονταν σε αυτήν και, ως ένα βαθμό τουλάχιστον, προέρχονταν από τις τάξεις της. Όσο αυτό το κενό θα συντηρείται, όπως σήμερα, μέσω του φόβου θανάτου και μιας κίβδηλης πολιτικής «υπευθυνότητας» που στρέφει το βλέμμα από την καθημερινή πραγματικότητα της εργατικής τάξης, τόσο οι αγώνες της τελευταίας θα εξανδραποδίζονται από τους ακροδεξιούς σωτήρες και όσα άλλα τέρατα γεννηθούν στο μεταξύ.

Το μοιράζομαι:
Το εκτυπώνω
ΣΥΝΑΦΗ

Κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους οι εργαζόμενοι στον ΟΑΣΘ

Ισημερινός: «Ξηλώνεται» σταδιακά η κυβέρνηση Λάσο

Νορβηγία: Απεργία στις γεωτρήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου

Στα 200 ευρώ ανά μεγαβατώρα η επιδότηση στο ρεύμα για τον Ιούλιο

Γραφτείτε συνδρομητές
Ενισχύστε την προσπάθεια του Κοσμοδρομίου με μια συνδρομή από €1/μήνα