ΑΘΗΝΑ
16:32
|
18.04.2024
Οίδημα στο κεφάλι και μώλωπες σε όλο το σώμα του από τα χτυπήματα των αστυνομικών καταγγέλλει η δικηγόρος του.
Το μοιράζομαι:
Το εκτυπώνω

Ένα ακόμα επεισόδιο στο όργιο βίας που έχουν εξαπολύσει οι αστυνομικές δυνάμεις στο κέντρο της Αθήνας, με πρόσχημα τις εργασίες ανάπλασης στον λόφο Στρέφη και την κατασκευή σταθμού μετρό στην πλατεία Εξαρχείων, ήρθε να προστεθεί χθες το βράδυ, όταν δυνάμεις των ΜΑΤ, χτύπησαν και συνέλαβαν αδικαιολόγητα πολίτη στον λόφο του Στρέφη.

Το περιστατικό συνέβη στο γήπεδο μπάσκετ του λόφου Στρέφη, με πατέρα που έπαιζε με τα παιδιά του να δέχεται επίθεση από αστυνομικούς των ΥΜΕΤ όταν προσπάθησε να υπερασπιστεί κοπέλα που ήθελε με την παρέα της να περάσει από τον χώρο του γηπέδου και τους απαγορεύτηκε η διεύλευση τη στιγμή που ήδη υπήρχε κόσμος μέσα.

Όπως καταγγέλλει η δικηγόρος Χρύσα Πετσιμέρη, ο άνθρωπος ξυλοκοπήθηκε βάρβαρα μπροστά στα τρομαγμένα μάτια των παιδιών του. Δέχτηκε τουλάχιστον είκοσι χτυπήματα από γκλοπ τα οποία θα μπορούσαν ν’ αποβούν μοιραία καθώς οι αστυνομικοί τον χτυπούσαν στο πίσω μέρος του κεφαλιού του, ενώ δέχτηκε από πολύ μικρή απόσταση χημικά στο πρόσωπο. 

Σαν να μην έφτανε όλο αυτό συνελήφθη και κρατήθηκε στη Γ.Α.Δ.Α. με κατηγορίες για αντίσταση κατά της αρχής, βία κατά υπαλλήλου κι απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης και σήμερα το μεσημέρι αναμένεται να πάει στον εισαγγελέα.

Θα μας ακούτε να μιλάμε, να γελάμε, να τραγουδάμε για όσο καιρό θα ζούμε στον Λόφο

Το χθεσινοβραδινό περιστατικό καταγγέλλει με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Γονέων του 336ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών στο οποίο φοιτούν τα δύο μικρά παιδιά του θύματος:

Με αφορμή την κατασκευή σταθμού μετρό στην πλατεία Εξαρχείων και την ανάπλαση του λόφου Στρέφη από την ιδιωτική εταιρία Prodea η γειτονιά μας βρίσκεται υπό κατοχή. Τη Δευτέρα, 4/10, στον λόφο Στρέφη στήθηκε το πρώτο εργοτάξιο, ενώ τα συνεργεία συνοδεύονταν από πάνοπλες δυνάμεις αστυνομικών, οι οποίες και εγκαταστάθηκαν κατά μήκους του λόφου και των γύρω δρόμων. Η διέλευση στον λόφο παρεμποδίζεται διαρκώς μέσα στην ημέρα. Ήδη το πρωί της Τρίτης πήγαμε τα παιδιά μας σχολείο περνώντας μέσα από τις διμοιρίες. Στην επιστροφή δε κάποιοι γονείς παρεμποδίστηκαν να κάνουν το συνηθισμένο δρομολόγιο επιστροφής προς το σπίτι τους, ενω σε άλλους/ες ζητήθηκε και άδεια από τον δήμο για να τους επιτραπεί να κάτσουν στο θεατράκι του λόφου!

Κλούβες της αστυνομίας βρίσκονται διαρκώς παρκαρισμένες στην είσοδο του γηπέδου. Το απόγευμα η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο τρομακτική με τις διμοιρίες να αυξάνονται και τις συμπεριφορές των ανδρών της αστυνομίας να ξεφεύγουν μέχρι τώρα σε λεκτικό επίπεδο και το βράδυ της 5ης Οκτωβρίου  πλέον και σε επίπεδο πρακτικής.

Εδώ και καιρό καταγγέλλουμε αυτό που συμβαίνει. Εδώ και καιρό φωνάζουμε ότι δεν μπορούμε να ζούμε έτσι. Εδώ και καιρό ανησυχούμε για εμάς και τα παιδιά μας που είναι διαρκώς εκτεθειμένα σε εικόνες και πρακτικές βίας. Προσπαθούμε να εξηγήσουμε τα ανεξήγητα. Αλλά τι να απαντήσεις σε ένα παιδί όταν σε ρωτάει γιατί δεν μπορεί να παίξει ελεύθερο στο πάρκο που μέχρι τώρα έπαιζε κάθε μέρα; Τι να απαντήσεις σε ένα παιδί που ρωτάει “γιατί οι κύριοι κρατάνε όπλα”; Τι να απαντήσεις σε ένα παιδί που χθες το βράδυ έβλεπε από το μπαλκόνι του να χτυπάνε κόσμο κάτω από το σπίτι του αυτοί που θεωρητικά το προστατεύουν; 

Δεν πρόκειται για μια αφήγηση στο αστυνομικό δελτίο ειδήσεων. Είναι η καθημερινότητα όσων ζούμε σε αυτήν τη γειτονιά και πια έχει ξεπεράσει τα όρια της επικινδυνότητας. Στη θέση του Δ. θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε και οποιαδήποτε από εμάς που καθημερινά ανεβαίνουμε στον λόφο για να παίξουν τα παιδιά μας ελεύθερα, να βρεθούμε με τους φίλους και τις φίλες μας. Θα μπορούσε να είναι ένας έφηβος-μια έφηβη που επιστρέφει από προπόνηση μπάσκετ. Θα μπορούσε να είναι ένας άνθρωπος που περπατά αμέριμνος, ένα  άνθρωπος που βγάζει βόλτα τον σκύλο του, ένας άνθρωπος που θέλει  να βρίσκεται σε έναν δημόσιο χώρο και δεν του επιτρέπεται.

Για την αστυνομία που φυλάει λαμαρίνες και δέρνει κόσμο λεφτά υπάρχουν. Για τα σχολεία μας που τα μπαλκόνια πέφτουν στο κεφάλι των παιδιών και έχουν να συντηρηθούν από τότε που χτίστηκαν δεν υπάρχουν. Και τελικά, κύριε δήμαρχε ας μιλήσουμε καθαρά για τις παρανομίες και τα εγκλήματα που πράγματι συμβαίνουν. Είναι παράνομο και εγκληματικό να έχεις παιδιά να κάνουν μάθημα σε τάξεις με μούχλα. Είναι παράνομο και εγκληματικό με την πρώτη βροχή να πλημμυρίζει ολόκληρο σχολείο και να αοπεγκλωβίζονται νήπια. Είναι παράνομο και εγκληματικό να πέφτουν μεταλλικές εσωτερικές πόρτες και ξύλινα ντουλάπια εν ώρα μαθήματος. Είναι παράνομο και εγκληματικό να σε παρακαλάνε  για μια ράμπα και τελικά, να τη φτιάχνεις χωρίς καν να έχεις εξασφαλίσει την πρόσβαση σε αυτήν.
 

Όσο για τον Στρέφη… Εκατομμύρια θα δοθούν για μια ανάπλαση από ιδιωτική εταιρία που αλλάζει χαρακτήρα και ουσιαστική χρήση στον μοναδικό ελεύθερο χώρο μας, στη μοναδική ανάσα πρασίνου στην περιοχή μας, στον λόφο μας όταν το μόνο που χρειάζεται είναι αντιπλημμυρικά έργα που του αντιστοιχούν, πυρασφάλεια, φροντίδα και συντήρηση του πρασίνου και των αθλητικών εγκαταστάσεων από τις υπηρεσίες του δήμου στον οποίο πληρώνουμε υπέρογκα τέλη χωρίς κανένα αντίκρισμα.

Επιτέλους! Αφήστε μας να ζήσουμε εδώ που διαλέξαμε να ζούμε!

Όχι άλλες μπίζνες στο όνομά μας και με τα λεφτά μας.

Σήμερα Τετάρτη, 6/10, στις 12 το μεσημέρι ο Δ., ο μπαμπάς, ο φίλος, ο γείτονας περνάει αυτόφωρο στο κτίριο 16 και θα είμαστε εκεί. Γιατί χτυπήσατε πάλι εμάς.
Και στον λόφο μας εκεί θα είμαστε. Κάθε μέρα. Με τα παιδιά μας, την παρέα μας, μόνοι και μόνες, όπως εμείς θέλουμε και επιλέγουμε και όχι όπως εσείς προσπαθείτε να μας επιβάλετε μόνο με καταστολή και ξύλο. Και ξέρετε εκεί στον λόφο είναι ψηλά και έχει καλή ακουστική. Θα μας ακούτε να μιλάμε, να γελάμε, να τραγουδάμε για όσο καιρό θα ζούμε σε αυτόν… ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Επιμένει ο Μπακογιάννης

Εντωμεταξύ, κατά τη διάρκεια της χθεσινής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου του δήμου Αθηναίων, ο δήμαρχος Κώστα Μπακογιάννης υπεραμύνθηκε για μια ακόμα φορά της «ανάπλασης» και ζήτησε από την αντιπολίτευση να καταδικάσει την παρεμπόδισή της και « τη βία σε βάρος εργαζομένων στο Λόφο του Στρέφη».

«Οι διαφωνίες είναι θεμιτές και αναγκαίες σε μια δημοκρατία. Ζητώ, όμως, να καταδικάσουμε τη βία και την απειλή της βίας. Όχι μόνο στον Στρέφη, στα Εξάρχεια, στον σταθμό του μετρό, αλλά και στην Κύπρου και Πατησίων, και όπου αλλού. Εμείς σε τέτοια ζητήματα είμαστε πάντοτε ξεκάθαροι ενάντια στο μίσος και τη βία, από όπου κι αν προέρχονται. Θέλω να πιστεύω ότι το ίδιο θα κάνει σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο. Να συμφωνήσουμε όλοι ότι καταδικάζουμε τη βία, τους εκφοβισμούς, τους τραμπουκισμούς, το μπούλινγκ. Να συμφωνήσουμε ότι όλοι οι εργαζόμενοι στα έργα του δήμου έχουν το δικαίωμα στη ζωή και στην ασφάλεια».

Το μοιράζομαι:
Το εκτυπώνω
ΣΥΝΑΦΗ

Νίσυρος: Σε αναστολή ο υπάλληλος του ΥΠΠΟ μετά τις καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση ανηλίκου

Τέμπη: Πειθαρχική έρευνα για την αρχειοθέτηση της μήνυσης συγγενών κατά Τριαντόπουλου

Τέλος το πενθήμερο – Έρχεται η 6ήμερη εργασία από Ιούλιο

ΠΟΥ: Ανησυχία προκαλεί η μετάδοση της γρίπης των πτηνών σε ανθρώπους

Γραφτείτε συνδρομητές
Ενισχύστε την προσπάθεια του Κοσμοδρομίου με μια συνδρομή από €1/μήνα