ΑΘΗΝΑ
22:44
|
21.04.2024
Παρά τις αποτυχίες της συντηρητικής κυβέρνησης, το αντιπολιτευόμενο Εργατικό κόμμα φοβάται να δώσει στους ανθρώπους ελπίδες για αλλαγή.
Banksy
Το μοιράζομαι:
Το εκτυπώνω

Στις 22 Ιανουαρίου 1924, το Ηνωμένο Βασίλειο εξέλεξε την πρώτη του Εργατική κυβέρνηση. Εκατό χρόνια μετά, το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται έτοιμο να εκλέξει τη 12η κυβέρνηση των Εργατικών. Η δυσωδία της ήττας ήδη εκπέμπεται από τη συντηρητική κυβέρνηση του πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου Ρίσι Σούνακ. Μετά από 14 χρόνια στην εξουσία, το Συντηρητικό Κόμμα είναι ιδεολογικά εξαντλημένο καθώς οι βασικές του πολιτικές έχουν απαξιωθεί.

Οι πολιτικές λιτότητας της συντηρητικής κυβέρνησης -περικοπή των δημοσίων δαπανών για μείωση του εθνικού χρέους- έχουν βλάψει σοβαρά τις δημόσιες υπηρεσίες. Τα παιδιά στέλνονται σπίτι από τα σχολεία καθώς τα κτίρια κινδυνεύουν να καταρρεύσουν. Περίπου επτά εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε λίστες αναμονής νοσοκομείων για θεραπείες που κρίνονται μη-επείγουσες. Οι υπηρεσίες ατυχημάτων και έκτακτης ανάγκης είναι τόσο κατακλυσμένες που οι ασθενείς (όπως ο πατέρας μου πριν από τα Χριστούγεννα) περιμένουν με τις ώρες στα ασθενοφόρα και στους διαδρόμους των νοσοκομείων, πριν τους δει γιατρός. Αρκετοί τοπικοί δήμοι, συμπεριλαμβανομένου του Μπέρμινχαμ, του μεγαλύτερου στην Ευρώπη, κήρυξαν πτώχευση. Πολλοί άλλοι κινδυνεύουν. Τα ποινικά δικαστήρια έχουν συσσωρευμένες σχεδόν 90.000 υποθέσεις. Οι κακές συνθήκες στις δημόσιες υπηρεσίες ώθησαν γιατρούς, νοσηλευτές, δικηγόρους και καθηγητές να απεργήσουν, πολλοί για πρώτη φορά. Παρόλα αυτά, η λιτότητα δεν κατάφερε να μειώσει το εθνικό χρέος του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο από το 2010 έχει αυξηθεί από 64,7% σε 97,1% του ΑΕΠ.

Από την άλλη, οι φορολογικές περικοπές για τους πλούσιους αύξησαν το εθνικό χρέος του Ηνωμένου Βασιλείου και συνέβαλαν σε διαβρωτικά επίπεδα κοινωνικής ανισότητας. Περίπου 14 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας σε μια από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο και όλο και περισσότερο, οι νέοι επαγγελματίες της μεσαίας τάξης, όπως γιατροί, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, δάσκαλοι και μηχανικοί, δεν έχουν πλέον την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν σπίτι.

Η ιδιωτικοποίηση απέτυχε να προσφέρει καλύτερες υπηρεσίες σε χαμηλότερες τιμές. Οι ιδιωτικές σιδηροδρομικές εταιρείες λειτουργούν ακριβά, αναξιόπιστα και με συνωστισμένα τρένα. Ιδιωτικές εταιρείες ύδρευσης αποβάλλουν τα λύματά τους σε ποτάμια και θάλασσες. Οι ιδιωτικές εταιρείες ενέργειας έχουν αυξήσει τις τιμές τους σε τέτοιο βαθμό που εκατομμύρια οικογένειες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε θέρμανση ή φαγητό. Αλλά αυτές οι εταιρείες συνεχίζουν να έχουν κέρδη.

Το Brexit, μια εμβληματική πολιτική της συντηρητικής κυβέρνησης, δεν απέφερε κανένα από τα οφέλη που υποσχέθηκε. Αντίθετα, έχει βλάψει την οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου αυξάνοντας το κόστος του εμπορίου και υπονομεύοντας την πολιτική του ένωση, ενισχύοντας τους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας της Σκωτίας και διαχωρίζοντας τη Βόρεια Ιρλανδία, η οποία παραμένει στην ενιαία αγορά αγαθών της Ε.Ε., από την υπόλοιπη οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ρητορική

Όμως, παρά τις προφανείς αποτυχίες 14 συναπτών ετών Συντηρητικής διακυβέρνησης και το προβάδισμα περίπου 20 μονάδων στις δημοσκοπήσεις, το αντιπολιτευόμενο Εργατικό κόμμα είναι απρόθυμο να σκιαγραφήσει οποιοδήποτε πρόγραμμα αλλαγής.

Η ανικανότητα των πρώην πρωθυπουργών Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος είπε ψέματα για τα πάρτι κατά τη διάρκεια του Covid, και Λιζ Τρας, της οποίας η προσπάθεια να μειώσει τους φόρους κατέστρεψε την οικονομία και αρνήθηκε τις υποσχέσεις για τα οφέλη του Brexit, έχουν δημιουργήσει εκτεταμένο σκεπτικισμό στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό κάνει το Εργατικό κόμμα να φοβάται να προσφέρει ελπίδα στον βρετανικό λαό. Αλλά αυτός ο φόβος επιδεινώνεται από μια ισχυρή ρητορική που κρατά αιχμάλωτο το Εργατικό κόμμα. Μια ρητορική που υποστηρίζει ότι, αν και τα πράγματα είναι τραγικά, η τρέχουσα συντηρητική ορθοδοξία είναι η μόνη επιλογή του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς οποιαδήποτε αλλαγή θα έκανε τα πράγματα ακόμη χειρότερα.

Οι δημόσιες υπηρεσίες του Ηνωμένου Βασιλείου υποφέρουν από ανεπαρκείς επενδύσεις. Η ρητορική υποστηρίζει ότι αυτό είναι απαραίτητο επειδή δεν υπάρχουν χρήματα για να δαπανηθούν για τη βελτίωσή τους καθώς το εθνικό χρέος είναι πολύ υψηλό. Μια απερίσκεπτη Εργατική κυβέρνηση που θα δανείζονταν χρήματα για να επενδύσει θα δημιουργούσε μια κρίση χρέους όπως αυτή στην Ελλάδα το 2010. Θα κατέστρεφε, μας λέει η ρητορική, την οικονομία.

Ομοίως, η φορολογία, αν και χαμηλή εν συγκρίσει με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, είναι επί του παρόντος, για το Ηνωμένο Βασίλειο, ιστορικά υψηλή. Σύμφωνα με την ρητορική, εάν μια κυβέρνηση των Εργατικών αυξήσει τους φόρους, θα αποθαρρύνει τις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα, θα κοστίσει θέσεις εργασίας και, φυσικά, θα καταστρέψει την οικονομία. Η αύξηση των φόρων σε περιουσιακά στοιχεία όπως μερίσματα, περιουσία ή κληρονομιά, τα οποία ανήκουν κυρίως στους πλούσιους και φορολογούνται με χαμηλότερους συντελεστές από τους μισθούς, επιμένει η ρητορική, θα ήταν άδικη, αν όχι ανήθικη.

Αν και η κυβέρνηση έχει διαδραματίσει ζωτικό ρόλο στη διατήρηση της ασφάλειας των πολιτών, στη στήριξη της οικονομίας και στην ανάπτυξη και παροχή εμβολίων κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid, η ρητορική επιμένει ότι ένα ισχυρότερο κράτος και δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας που επικεντρώνονται στους ανθρώπους και όχι στα κέρδη είναι εξ ορισμού αναποτελεσματικές. Θα αύξαναν το κόστος, θα περιόριζαν την πρωτοβουλία και, φυσικά, θα κατέστρεφαν την οικονομία.

Αυτή η ρητορική ασκεί επιρροή στο Ηνωμένο Βασίλειο για περισσότερα από 40 χρόνια. Με τη βοήθεια των ΜΜΕ του Ηνωμένου Βασιλείου, οδήγησε στην εκλογή συντηρητικών κυβερνήσεων το 1992 και το 2015, όταν οι Εργατικοί αναμενόταν να κερδίσουν. Το 2019, οι επιθέσεις των δεξιών μέσων ενημέρωσης στον τότε ηγέτη των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, έπεισαν τον κόσμο ότι ο Μπόρις Τζόνσον θα ήταν πιο αξιόπιστος πρωθυπουργός. Σοβαρά.

Ενόψει προεκλογικής περιόδου, τα δεξιά μέσα ενημέρωσης είναι πλήρως απασχολημένα και η ρητορική για τον δανεισμό και τις δημόσιες δαπάνες έχει ήδη αναγκάσει τους Εργατικούς να περιορίσουν τα σχέδια για επενδύσεις στην πράσινη ανάπτυξη. Η προπαγάνδα χαρακτήρισε επίσης τη σεμνή πρόταση των Εργατικών για επιβολή ΦΠΑ στα δίδακτρα των ιδιωτικών σχολείων ως άγρια επίθεση σε σκληρά εργαζόμενες οικογένειες που θέλουν μόνο το καλύτερο για τα παιδιά τους. Στην πραγματικότητα, μόνο το 7% των παιδιών στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν ιδιωτική εκπαίδευση – κυρίως γόνοι πλούσιων οικογενειών.

Δεδομένης της προηγούμενης επιτυχίας της ρητορικής των Συντηρητικών, η προσεκτική προσέγγιση των Εργατικών στις εκλογές είναι κατανοητή. Το μειονέκτημα είναι ότι αν οι Εργατικοί δεν προσφέρουν μια εναλλακτική λύση, καθιστούν τις επόμενες εκλογές αρνητικές, όπου οι άνθρωποι ψηφίζουν κατά των Συντηρητικών, αλλά όχι υπέρ των Εργατικών. Αυτό μπορεί να επιφέρει μεν νίκη στους Εργατικούς, αλλά ο φόβος να δώσουν στους πολίτες ελπίδα ότι τα πράγματα μπορούν να είναι διαφορετικά σημαίνει ότι, τελικά, κερδίζουν τα επιχειρήματα των Συντηρητικών.

Εάν το Εργατικό κόμμα κερδίσει τις επόμενες εκλογές, όταν χρισθεί κυβέρνηση πρέπει να αλλάξει ή τουλάχιστον να αμφισβητήσει την ρητορική των Συντηρητικών και τις λανθασμένες πεποιθήσεις που αυτή δημιούργησε σε βάθος χρόνου. Εάν μετά από τέσσερα ή πέντε χρόνια κυβέρνησης των Εργατικών οι άνθρωποι δεν έχουν βιώσει, ή τουλάχιστον αισθανθούν, κάποια πραγματική βελτίωση στη ζωή τους, η αντίδραση θα είναι σοβαρή. Ένα ακροδεξιό Συντηρητικό κόμμα πιθανότατα θα περιμένει και οι αποτυχημένες πολιτικές των τελευταίων 14 ετών, που υποστηρίζονται από τη ρητορική, θα επιστρέψουν με εκδίκηση. Ο φόβος θα νικήσει ξανά την ελπίδα.

Το μοιράζομαι:
Το εκτυπώνω
ΣΥΝΑΦΗ

Δανία: Η Φρεντέρικσεν επιδιώκει να ανοίξει συζήτηση για την επιθετική τάση πολιτών στο διαδίκτυο

Κοσσυφοπεδίο: Μποϊκοτάζ Σέρβων σε δημοψήφισμα για την απομάκρυνση Αλβανών δημάρχων

Δήλωση Κασσελάκη για την μαύρη επέτειο του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου

«Άπειρη αξιοπρέπεια»: Η πρόταση του Βατικανού για τα έμφυλα και άλλα κοινωνικά ζητήματα της ύστερης νεωτερικότητας

Γραφτείτε συνδρομητές
Ενισχύστε την προσπάθεια του Κοσμοδρομίου με μια συνδρομή από €1/μήνα