Το Πανεπιστήμιο Θεάτρου και Κινηματογράφου «Ion Luca Caragiale» του Βουκουρεστίου αναγόρευσε τον διεθνούς φήμη σκηνοθέτη, χορογράφο, performer και σχεδιαστή σκηνικών, κοστουμιών, μακιγιάζ και φωτισμών, Δημήτρη Παπαϊωάννου, σε ένδειξη αναγνώρισης του έργου του.
Η τελετή πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή, 4 Απριλίου, με την παρουσία της εκλεκτορικής επιτροπής, μελών του διδακτικού προσωπικού, στελεχών της ελληνικής πρεσβείας Βουκουρεστίου και πολλών φοιτητών του πανεπιστημίου, μελλοντικών δημιουργών.
Η Ελληνίδα πρέσβειρα Λίλη-Ευαγγελία Γραμματίκα τόνισε μεταξύ άλλων ότι αισθάνεται περήφανη ως Ελληνίδα διπλωμάτης που εκπροσωπεί τη χώρα μας στο εξωτερικό καθώς η αναγνώριση αυτή αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για την Ελλάδα, μιας που ο Δημήτρης Παπαϊωάννου έχει συμβάλει σημαντικά στην προώθηση του ελληνικού πολιτισμού διεθνώς.
Όπως εξήγησε η Λίλη-Ευαγγελία Γραμματίκα, η αναγνώριση του Δημήτρη Παπαϊωάννου από το πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου αποτελεί «ιδιαίτερη τιμή για την Ελλάδα» καθώς παράγει ένα «νέο εθνικό αφήγημα» μέσω των τελετών έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών αγώνων του 2004, οι οποίοι επανασύστησαν την Ελλάδα στον κόσμο την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα και αποτέλεσαν πρότυπο και σημείο αναφοράς για τις μετέπειτα διοργανώσεις.
«Κάνει όμως ευρύτερα γνωστό τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό, μέσα από το πολυδιάστατο έργο του στις παραστατικές τέχνες γενικότερα» ανέφερε η πρέσβειρα της Ελλάδας.
Στην ομιλία της η κύρια εισηγήτρια και διεθνούς φήμης χορεύτρια κλασικού μπαλέτου Sorina Somacescu υπογράμμισε ότι τα τελευταία τριάντα χρόνια παρακολουθεί συστηματικά το έργο του, ενώ εξήρε την συμβολή του Παπαϊωάννου στον σύγχρονο παγκόσμιο πολιτισμό. Τόνισε επίσηςτην ποιητικότητα της, την αντισυμβατικότητά της, καθώς και ότι το έργο του συνενώνει πολλές τέχνες μαζί σε μια πολυδιάστατη έκφραση.
Τον τίτλο του επίτιμου Διδάκτορα και την περιένδυση με την ακαδημαϊκή τήβεννο έκανε ο πρόεδρος της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου και επικεφαλής της εκλεκτορικής επιτροπής, καθηγητής Doru Nițescu.
Στην αντιφώνηση του ο Έλληνας καλλιτέχνης αναφέρθηκε στις εμπειρίες του οι οποίες τον οδήγησαν από την τέχνη του καρτούν και τη ζωγραφική έως την οπτικοακουστική παραγωγή και την παραγωγή μεγάλων παραστατικών εκδηλώσεων, ενώ τόνισε την ανάγκη ελευθερίας της τέχνης ως απόλυτης αξίας για τον δημιουργό, στηλιτεύοντας κάποια πρόσφατα περιστατικά σε Ελλάδα και Ρουμανία.
