Ξεκίνησε στις 13 Μαΐου η έκθεση της τριλογίας «Allspice/Michael Rakowitz & Ancient Cultures» στην αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων του Μουσείου της Ακρόπολης που θα ολοκληρωθεί σε τρία στάδια το Μάιο του 2026 στο παλιό Μουσείο της Ακρόπολης.
Το πρώτο μέρος της έκθεσης τριλογίας, που θα διαρκέσει ως τις 31 Οκτωβρίου 2025, δεν είναι μόνο μία παρουσίαση έργων σύγχρονης τέχνης σε διάλογο με αρχαιότητες αλλά μία «συνομιλία» μεταξύ σύγχρονων έργων και αρχαίων εκθεμάτων που αναδεικνύει διαχρονικά θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς, επιβίωσης και δημιουργίας πολιτισμού.
Ελληνικές αρχαιότητες και αντικείμενα αρχαίων πολιτισμών από τις περιοχές της νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής συνομιλούν με το πολυδιάστατο έργο του, διεθνώς, αναγνωρισμένου σύγχρονου καλλιτέχνη Μάικλ Ράκοβιτς (Michael Rakowitz), το οποίο βρίσκεται στο επίκεντρο.
Στην αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων του Μουσείου Ακρόπολης -με εμφανές το κενό ανάμεσα στα γλυπτά του Παρθενώνα- ξεδιπλώνεται από τον καλλιτέχνη η ιστορία της αποικιοκρατίας και αρπαγής λεηλατημένων μουσείων.
Ο Ράκοβιτς αναφέρεται σε ένα συνεχιζόμενο και ανοικτό πολιτιστικό τραύμα που συμβαίνει σε όλο τον κόσμο: αντικείμενα που αποτελούν την πολιτιστική μνήμη ενός λαού και συνθέτουν το πνεύμα μιας χώρας, γίνονται αντικείμενα κλοπής, συναλλαγής, καταστροφής και εξαφάνισης.
Η έκθεση -αποτέλεσμα της γόνιμης συνεργασίας του υπουργείου Πολιτισμού, του Μουσείου Ακρόπολης και του Οργανισμού ΝΕΟΝ- αποτελεί μέρος μιας τριλογίας που ξεκινά από το Μουσείο Ακρόπολης, συνεχίζεται τον Οκτώβριο στον εξωτερικό περιβάλλοντα χώρο του, στη δυτική πλευρά προς την οδό Μητσαίων, και καταλήγει, το 2026, στο Παλαιό Μουσείο της Ακρόπολης.
Στην έκθεση «Allspice | Michael Rakowitz & Ancient Cultures», που περιλαμβάνει και τρεις νέες αναθέσεις στον καλλιτέχνη, περιλαμβάνονται αρχαία αντικείμενα από τη Μέση Ανατολή και τη νοτιοανατολική Μεσόγειο, που γενναιόδωρα παραχωρήθηκαν από το Ινστιτούτο Αρχαίων Πολιτισμών του Πανεπιστημίου του Σικάγο (13 αντικείμενα), τη Συλλογή Κυπριακών Αρχαιοτήτων Θ. Ζιντίλη, σήμερα στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στην Αθήνα (1 αντικείμενο), καθώς και ένας μεγάλος αριθμός σύγχρονων έργων από τη σειρά «Ο αόρατος εχθρός δεν πρέπει να υπάρχει» (The invisible enemy should not exist) του Rakowitz.
Τα έργα του Ράκοβιτς από τη σειρά αυτή αποτελούν «επανεμφανίσεις» ιστορικά λεηλατημένων και πρόσφατα κατεστραμμένων ανάγλυφων γλυπτών που κοσμούσαν τους τοίχους του αρχαίου ασσυριακού παλατιού της Νιμρούντ-Kalḫu. Οι ανάγλυφες αυτές πλάκες -«επανεμφανίσεις» παρουσιάζονται με κενά ανάμεσά τους, κάνοντας εμφανείς τις ρωγμές (ζημιές από την αρχαιότητα, πόλεμοι, λεηλασίες) που δεν μπορούν να κρυφτούν.
Αντίθετα μαρτυρούν την ιστορία και γίνονται πλέον μέρος της ταυτότητας του έργου.
Τα νέα γλυπτά γίνονται από πεπιεσμένο χαρτί, σύγχρονες εφημερίδες της Μέσης Ανατολής και συσκευασίες τροφίμων του Βόρειου Ιράκ. Τα αναλώσιμα υλικά υπογραμμίζουν ακριβώς την απουσία των πρωτότυπων αντικειμένων που λείπουν.
Τον Οκτώβριο 2025 (έως και τον Δεκέμβριο 2026), στο δεύτερο μέρος της έκθεσης Michael Rakowitz & Ancient Cultures, θα παρουσιαστεί το έργο The Invisible Enemy Should not Exist, Lamassu of Nineveh (2018) στον εξωτερικό περιβάλλοντα χώρο του Μουσείου Ακρόπολης, στη δυτική του πλευρά προς την οδό Μητσαίων.
Το Lamassu of Nineveh (2018), που αποτελεί ανάθεση για το The Fourth Plinth της πλατείας Τραφάλγκαρ του Λονδίνου, είναι μια προέκταση της σειράς The Invisible Enemy Should not Exist.
Το Lamassu του Rakowitz είναι φτιαγμένο από μεταλλικά κουτιά από κονσέρβες σιροπιού χουρμά από το Ιράκ και «αναπαριστά» το μήκους περίπου 4,3 μέτρων άγαλμα του φτερωτού ταύρου, της προστατευτικής ασσυριακής θεότητας που βρισκόταν στην είσοδο της Πύλης Nergal της Νινευή από το 700 πΧ μέχρι τον Φεβρουάριο του 2015, όταν το ISIS το κατέστρεψε μαζί με αντικείμενα στο κοντινό Μουσείο της Μοσούλης.
Η θέση φέρνει το Lamassu σε συνομιλία με την ανασκαφή που απλώνεται στη βάση του Μουσείου Ακρόπολης, με τον βράχο της Ακρόπολης που δεσπόζει με τα μνημεία του, όσο και με το αστικό τοπίο που το περιβάλει, καθώς και με το σύγχρονο κτίριο του Μουσείου.
Η τριλογία ολοκληρώνεται με την έκθεση στο Παλαιό Μουσείο της Ακρόπολης, τον Μάιο 2026.
Η προετοιμασία ξεκινά με τη συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών του υπουργείου Πολιτισμού και του ΝΕΟΝ.
Η ιδέα περιστρέφεται γύρω από τις ιστορίες διασποράς και το πώς αντικείμενα από διαφορετικά ιστορικά, γεωγραφικά και αρχαιολογικά συμφραζόμενα διαμορφώνουν αφηγήσεις, που δεν προέρχονται μόνο από γεωγραφικές οντότητες, αλλά και από ιστορικές.
