Η περίπτωση της Μαρέβας Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη είναι χαρακτηριστικό σύμπτωμα μιας ιδιότυπης συγχώνευσης εξουσίας, αισθητικής και προσωπικής στρατηγικής προβολής, με επίκεντρο τον πολιτισμό.