«Σε φίνο ακρογιάλι» (Ο Τσιτσάνης στην Παραγουάη) τραγουδούν σήμερα ο Στράτος Παγιουμτζής και ο Στελλάκης Περπινιάδης, σε στίχους και μουσική του Βασίλη Τσιτσάνη, από το μακρινό 1939.

Γιατί όταν το καλοκαίρι είναι μαγικό, ακόμα και η Παραγουάη… που δεν βρέχεται από θάλασσα μπορεί να μας περιμένει στα ακρογιάλια της.

Μες στην Παραγουάη σε φίνο ακρογιάλι
θα στήσουμε τσαντίρι ζηλευτό
θα πίνουμε σαμπάνια πριν πάμε για τα μπάνια
με μπουζουκάκι έξυπνο τρελό

Οι στίχοι, όπως είχε πει ο Βασίλης Τσιτσάνης, γράφτηκαν όταν ήταν ακόμα μαθητής Γυμνασίου:

«Δεν ξέρω πώς, έτσι μου βγήκε, μου φάνηκε ωραίο, εξωτική χώρα άλλωστε η Παραγουάη, αλλά και για να πειράξω λίγο τον καθηγητή της Γεωγραφίας, που ήταν περίεργος και στρυφνός και με είχε κόψει στο μάθημά του, κάνω την Παραγουάη παραθαλάσσια χώρα και γράφω: “Μες στην Παραγουάη, σε φίνο ακρογιάλι”. Το τραγούδι αυτό το τραγουδούσαμε με την τάξη μου στην εκδρομή. Ο καθηγητής μου το άκουσε και πειράχτηκε πολύ, με κάλεσε στο γραφείο και μου λέει: “Ώστε, κύριε Τσιτσάνη, η Παραγουάη έχει φίνο ακρογιάλι; Έλα λοιπόν το Σεπτέμβριο να μας το δείξεις πού είναι”. Πέρασα ένα καλοκαίρι κάτω από τη μουριά με το μπουζούκι και τη Γεωγραφία».

(Από το άρθρο με τίτλο «Με το μπουζούκι και τη Γεωγραφία κάτω από τη μουριά…» του Πάνου Γεραμάνη στην εφημερίδα Τα Νέα 10/10/1998).