Στην περιοχή του Λεβάντε οι αρχέγονοι πολιτισμοί των λαών όπως οι Σουμέριοι, οι Ακκάδιοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Φοίνικες και οι Ασσύριοι, που πρωτοεμφανίστηκαν την 4η χιλιετία Π.Χ, αποτελούν μια μοναδική πολιτιστική κληρονομιά για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Οι Αλαουίτες αποτελούν έναν από αυτούς τους αυτόχθονες λαούς της περιοχής του Λεβάντε. Αρχικά η θρησκευτική τους ταυτότητα θεωρήθηκε σέκτα του Σιιτικού Ισλάμ, όμως οι διδαχές του θρησκευτικού τους δάσκαλου, Ίμπν Νουσαΐρ (Ibn Nusayr), επιφέρουν μια ανεπούλωτη ρωγμή εντός της μουσουλμανικής θρησκείας, μεταξύ των διαφορετικών δογμάτων της. Εξαναγκάστηκε μαζί με τους οπαδούς του ν’ αποχωρήσουν και να κρυφτούν σε ορεινές περιοχές της σημερινής Συρίας.
Τα θρησκευτικά ήθη και έθιμα των Αλαουιτών περιλαμβάνουν αρχές και σύμβολα από τις μονοθεϊστικές θρησκείες και από προ-ισλαμικές παραδόσεις. Επιπρόσθετα πιστεύουν στη μετενσάρκωση της ψυχής, σε πλήρη απόκλιση από τις αρχές της μουσουλμανικής «ορθοδοξίας». Για αυτό αποκαλούνται «αιρετικοί» και «άπιστοι». Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ισλαμιστές θεολόγοι, όπως ο Ιμπν Ταμίγγιαχ (Ibn Taymiyyah) εκδίδουν θρησκευτικά διατάγματα, τα οποία ονομάζονται φετφά1, που επέτρεπαν την εξόντωση των Αλαουιτών. Με τη νέα μεταβατική κυβέρνηση του Αχμέντ αλ-Σαράα, του ηγέτη της πρώην Αλ Κάιντα, τίθενται εκ νέου σε ισχύ, όχι μόνο εναντίον των Αλαουιτών αλλά εναντίον κάθε θρησκευτικής μειονότητας.
Το Κοσμοδρόμιο δημοσιεύει το δεύτερο μέρος της συνέντευξης για την κοινότητα των Αλαουιτών2. Η συζήτηση μας με τη Μούνα Γκάνεμ (Muna Ghanem), τη Χαμίντε Ρέντζους (Hamide Rencüs), τον Ίσσα Ιμπραχήμ (Issa Ibrahim) τον Νιντάλ Χαγάρι (Nidal Hawari) και τον Χακάν Μερτσάν (Hakan Mertcan)3 ξεκινάει καταγράφοντας τους ισχυρούς δεσμούς που υπάρχουν μεταξύ του ελληνικού λαού και της κοινότητας των Αλαουιτών στη Συρία και σχολιάζοντας τη σημαντική απόφαση της Ελλάδας να αναγνωρίσει την κοινότητα των Μπετακσήδων Αλεβιτών στη Θράκη.
Πόσο σημαντική θεωρείτε την επίσημη αναγνώριση της κοινότητας Αλεβιτών Μπεκτασήδων στη Θράκη από το ελληνικό κράτος και ποιες θα είναι οι συνέπειες για την κοινότητά σας τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην ευρύτερη περιοχή;
Απαντά ο Ίσσα Ιμπραχήμ: Ως Αλαουίτες στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου βλέπουμε με ικανοποίηση και εκτίμηση την επίσημη αναγνώριση των Μπεκτασήδων Αλεβιτών από την ελληνική κυβέρνηση, θεωρώντας ότι είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα. Θα ενισχύσει την εθνική τους υπόσταση μέσα στην ελληνική κοινωνία και θα διατηρήσει την πολιτιστική και θρησκευτική τους ταυτότητα. Αυτή η αναγνώριση θα τους κάνει πιο ενεργούς στην δημόσια ζωή και με την πάροδο του χρόνου θα εμπλουτίσουν τον κοινωνικό ιστό και την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας. Επιπρόσθετα θα συμβάλλει στη διάνοιξη μιας «πύλης» στη Μεσόγειο, που θα ενεργοποιήσει μια βαθύτερη, πολιτιστική αλληλεπίδραση που ελπίζουμε ότι θα υπάρξει μεταξύ των Αλαουιτών στην Ανατολική Μεσόγειο, με την κοινότητά μας στην Ελλάδα και την ελληνική κοινωνία γενικότερα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε την κοινή πολιτιστική μας κληρονομιά, που εκτείνεται εδώ και χιλιάδες χρόνια, η οποία αντικατοπτρίζεται στα κοινά μας έθιμα, παραδόσεις και αξίες, όπως και σε αρχαία μνημεία και στον πολιτισμό. Πράγματι, μοιραζόμαστε, πολλά θρησκευτικά και πνευματικά σύμβολα, κυρίως τον Ιησού Χριστό, τονΔημιουργό του Κόσμου, την Παναγία και πολλούς Έλληνες φιλόσοφους.
Απαντά ο Νιντάλ Χαγάρι: Η αναγνώριση των Αλεβιτών Μπεκτασήδων της Θράκης ως μια διακριτή, θρησκευτική κοινότητα είναι πολύ σημαντική και για τους Αλεβίτες που ζουν σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι κοινότητές μας στη Συρία, Ιράκ, Τουρκία, Ιράν, Λατινική Αμερική και στην Ευρώπη αγωνίζονται για την επίσημη αναγνώριση της θρησκευτικής μας παράδοσης, ως ένα ανεξάρτητο θρησκευτικό δόγμα, που είχε ως συνέπεια τη συγκρότηση πολυάριθμων οργανισμών σε διάφορες χώρες.
Ειδικότερα για τις ισλαμικές χώρες πιστεύουμε ότι όλα τα νόμιμα δικαιώματα που έχουν αποκτηθεί στην Ευρώπη, θα αποτελέσουν την κινητήρια δύναμη ενίσχυσης των δημοκρατικών θεσμών και προώθησης πολιτικών που προάγουν την ισότητα και την αναγνώριση των μειονοτήτων και άλλων ομάδων, ενισχύοντας τον πλουραλισμό που θα πρέπει να υπάρχει στις σύγχρονες κοινωνίες.
Ένας από αυτούς τους οργανισμούς που ανέφερα προηγουμένως είναι το Συμβούλιο Αλεβιτών Φοινίκης-Κιλικίας, του οποίου είμαι μέλος. Αγωνίζεται να ενώσει τους Αλεβίτες σε ολόκληρο τον κόσμο, για να διαμορφώσει ένα ενιαίο πλαίσιο και να διασφαλίσει την επίτευξη του πιο σημαντικού στόχου: ότι θα αναγνωριστεί επίσημα το σύστημα αξιών και πεποιθήσεων των Αλεβιτών και ότι θα απολαύουν τα ίδια δικαιώματα που έχουν άλλες θρησκευτικές κοινότητες.
Όταν μια κοινότητα προσδιορίζει τη θρησκευτική της ταυτότητα εντός του συστήματος αξιών ενός άλλου θρησκεύματος, τότε, βαθμιαία, θα επέλθει η εξαφάνιση της. Με βάση αυτήν την οπτική, εμείς οι Αλεβίτες -βασιζόμενοι στη δική μας αντίληψη για τη γέννηση, τη μετά θάνατο ζωή, τα τελετουργικά και τα ιερά μας σύμβολα- δηλώνουμε ότι οι δικές μας θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι εντελώς διαφορετικές, από τις αρχές του Ισλάμ. Αρνούμαστε τη διάβρωση της ταυτότητας μας η οποία προκαλείται από τις πολιτικές αφομοίωσης και τη συστηματική καταπίεση, που εφαρμόζονται εδώ και τόσους αιώνες εναντίον του λαού μας και ιδιαίτερα εναντίον των γυναικών της κοινότητάς μας.
Το καλοκαίρι πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου των γυναικών της Συρίας με την Ανώτατη Επιτροπή για τη διεξαγωγή των κοινοβουλευτικών εκλογών που έλαβαν χώρα. Τα μέλη αυτού του φόρουμ εκπροσωπούν τις γυναίκες από όλες τις κοινότητες της Συρίας; Πως αντιμετωπίζονται στη «νέα Συρία» του Αχμέντ Αλ Σαράα;
Απαντά η Μούνα Γκάνεμ: Αυτό το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο δεν εκπροσωπεί τις γυναίκες της Συρίας. Τα μέλη του που επιλέχθηκαν τη δεύτερη φορά, αρχικά, ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά τους και στη συνέχεια διορίστηκαν από τον Ο.Η.Ε, καθώς είναι ένα φόρουμ που δημιουργήθηκε από το διεθνή οργανισμό. Στο πρώτο Συμβούλιο στο οποίο συμμετείχα και εγώ, τα μέλη του εξελέγησαν σύμφωνα με την ενεργό δράση τους και τη συμμετοχή τους στο γυναικείο κίνημα, όμως στη δεύτερη κυλιόμενη θητεία ο Ο.Η.Ε αποφάσισε να επιλέξει τα μέλη του. Συνεπώς όσες γυναίκες συμμετέχουν σε αυτόν τον οργανισμό δεν είναι όλες ακτιβίστριες.
Νομίζω πως είναι ξεκάθαρο πώς μεταχειρίζεται τις γυναίκες η κυβέρνηση του Αχμέντ αλ-Σαράα, όλοι θυμόμαστε πως τις αντιμετώπιζε όταν ήταν στην Ιντλίμπ. Ως κυβερνήτης της πόλης στις πολιτικές που εφάρμοζε που είχαν στο επίκεντρο τους το γυναικείο πληθυσμό, ήταν ευδιάκριτη η ακραία, τζιχαντιστική, ισλαμική του ιδεολογία.
Με τη νέα κυβέρνηση, έχουν αρχίσει οι σποραδικές επιθέσεις εναντίον των γυναικών. Πριν από λίγο καιρό δύο γυναίκες, πασίγνωστες στη συριακή κοινωνία από την κοινότητα των Σουνιτών, δολοφονήθηκαν στη Δαμασκό. Και εδώ θα ήθελα να προσθέσω ότι έχουν καταγραφεί περιστατικά απαγωγής και βιασμού γυναικών από τις κοινότητες των Αλαουιτών και Δρούζων. Σύμφωνα με μαρτυρίες, απήχθησαν και κακοποιήθηκαν σεξουαλικά τουλάχιστον 64 Αλαουίτισσες ηλικίας 11-55 ετών -οι 18 ήταν ανήλικες- και 100 Δρούζες. Και ενώ διαπράττουν αυτές τις θηριωδίες, ταυτόχρονα διαδίδουν ψευδεπίγραφες ιστορίες, πρωτοφανείς για τη συριακή κοινωνία, όπως π.χ ότι απέδρασαν με τους αγαπημένους τους.
Δυστυχώς οι γυναίκες θεωρούνται υποδεέστερες, αντιμετωπίζονται ως «αντικείμενα» σύμφωνα με αυτήν την ιδεολογία.
Οι αρχές ασφαλείας της νέας κυβέρνησης επιδίδονται σε ανείπωτες θηριωδίες όχι μόνο εναντίον των γυναικών και γενικότερα πολιτών όλων των θρησκευτικών κοινοτήτων αλλά και εναντίον των κρατούμενων εντός των φυλακών.
Πώς αντιμετωπίζονται οι κρατούμενοι από τις αρχές ασφαλείας της νέας κυβέρνησης; Αληθεύει ότι υπάρχουν αγνοούμενοι με την άνοδο στην εξουσία της λεγόμενης συριακής «αντιπολίτευσης»;
Απαντά η Χαμίντε Ρέντζους: Όταν το παλιό καθεστώς κατέρρευσε, η κυβέρνηση Τζολάνι παραχώρησε γενική αμνηστία και δημιούργησε «κέντρα συμφιλίωσης», δίνοντας εντολή να διαλυθεί ο στρατός και να παραδώσει τα όπλα του. Πιο συγκεκριμένα, οι στρατιώτες καταθέτοντας τον οπλισμό τους στις δυνάμεις δημόσιας ασφάλειας της HTS, θα έπαιρναν πολιτικές ταυτότητες και θα επέστρεφαν στα σπίτια τους. Ωστόσο ο Τζολάνι έστησε παγίδα στους Αλαουίτες στρατιώτες: όσοι πήγαν οικειοθελώς να παραδώσουν τα όπλα τους, είτε τους σκότωσαν είτε τους συνέλαβαν.
Υπάρχουν χιλιάδες περιπτώσεις αγνοούμενων. Οι οικογένειες ενημερώνονται ότι υπάρχουν πολλές σοροί στο νοσοκομείο Χάμα αλ-Γάαρ (Hama al-Waar). Και εκεί όταν πηγαίνουν βρίσκουν τα νεκρά τους παιδιά, που ήταν αγνοούμενα, ότι υπέστησαν βασανιστήρια μέχρι θανάτου, αδυνατώντας, αρχικά, να τα αναγνωρίσουν. Σύροι δημοσιογράφοι αναφέρουν ότι κάθε μέρα δεκάδες πτώματα φτάνουν στο νοσοκομείο.
Τουλάχιστον 35.000 πρώην στρατιώτες του καθεστώτος Άσαντ έχουν τεθεί υπό κράτηση σε φυλακές της Χάμα, της Δαμασκού και της Ιντλίμπ. Τους απαγορεύουν να δουν τις οικογένειες τους. Όταν δεν είχαν νέα για την τύχη των παιδιών τους, μετά από πολλούς μήνες, οι οικογένειες διοργάνωσαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στη Δαμασκό και στη Λατάκεια, ζητώντας να μάθουν που είναι χωρίς, όμως, να λάβουν καμία απάντηση.
Δεν υπάρχει καμία πληροφόρηση για το εάν είναι ακόμα ζωντανοί. Ο Σεΐχης Σαλίχ Μανσούρ, ηγετική προσωπικότητα των Αλαουιτών, φυλακίστηκε μόνο και μόνο επειδή κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου αναρωτήθηκε για την τύχη τους. Παραμένει φυλακισμένος εδώ και πολλούς μήνες. Στη Συρία η ζωή δεν είναι ασφαλής για τους Αλαουίτες, είτε είναι εντός των φυλακών είτε εκτός.
Το καθεστώς Τζολάνι αν και διθυραμβικά είχε προαναγγείλει τη σύνταξη νέου Συντάγματος, πιο συγκεκριμένα Συνταγματικής Διακήρυξης που θα σηματοδοτούσε την έναρξη μιας «νέας» σελίδας στη Συρία, συνεχίζει να επιβάλλει τους δικούς του νόμους επί του πεδίου, απολαύοντας μια ιδιότυπη ασυλία, με συνέπεια να συνεχίζονται οι απαγωγές και οι δολοφονίες πολιτών.
Ποιες αλλαγές προβλέπονται στη Συνταγματική Διακήρυξη και περαιτέρω τι συμβολίζει το νέο εθνικό έμβλημα της Συρίας;
Απαντά ο Ίσσα Ιμπραχήμ: Οι συνεχιζόμενες προσπάθειες στη Συρία, συμπεριλαμβανομένης της λεγόμενης «νέας οπτικής ταυτότητας», αποτελούν μια επιφανειακή προσπάθεια συγκρότησης επικοινωνιακής στρατηγικής, για τη βελτίωση της εικόνας της σαλαφιστικής-τζιχαντιστικής-τακφιριστικής οργάνωσης της Αλ Κάιντα. Πιστεύει σθεναρά στην εξόντωση Αλαουιτών, Χριστιανών, Εβραίων και άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων, οι οποίοι διαφέρουν από τους μαχητές που τη στελεχώνουν. Αυτή η τρομοκρατική οργάνωση κατέλαβε την εξουσία στη Συρία με διεθνή και περιφερειακή υποστήριξη, ιδίως από την Τουρκία του Ερντογάν που κατευθύνει το καθεστώς στη Δαμασκό.
H ιδεολογική υπόσταση αυτής της οργάνωσης αντικατοπτρίζεται στις διατάξεις της Συνταγματικής Διακήρυξης. Ορίζει ποια είναι η θρησκεία του αρχηγού του κράτους, όμως δεν προσδιορίζει την εθνικότητά του. Πιο συγκεκριμένα, παραχώρησε στο αξίωμα του «προέδρου» και συνεπώς στον ηγέτη της οργάνωσης τον Αμπού Μουχάμαντ αλ-Τζουλάνι -ο οποίος κατηγορείται για τις δολοφονίες Αλαουιτών, Χριστιανών, Σιιτών, Δρούζων, Σουνιτών, Γιαζίντι κ.λπ- απόλυτες εξουσίες, οι οποίες προσιδιάζουνε με εκείνες του τζιχαντιστή εμίρη σε τρομοκρατικές οργανώσεις.
Συνεπώς, δεν μπορεί κανείς να περιμένει ότι θα αναδυθεί ένα κοσμικό καθεστώς από μια σαλαφιστική-τζιχαντιστική-τακφιριστική ιδεολογία. Η προώθηση ενός νέου εθνικού εμβλήματος ή άλλων μέτρων που προβλέπονται στη Συνταγματική Διακήρυξη, αδυνατούν να αποκρύψουν την ιδεολογική παρακαταθήκη αυτής της εγκληματικής, τρομοκρατικής οργάνωσης. Εδράζεται στο θρησκευτικό διάταγμα του Ιμπν Ταμίγγιαχ, νομιμοποιώντας τις δολοφονίες των «άλλων» που έχουν διαφορετικά θρησκευτικά πιστεύω. Η πρώτη τους επίθεση εκδηλώθηκε στις αρχές Μαρτίου εναντίον των Αλαουιτών.
Το Ινστιστούτο Λέμκιν σε ανακοίνωσή του προειδοποιεί ότι πραγματοποιήθηκε γενοκτονική επίθεση εναντίον των Αλαουιτών. Σκοπεύετε να προσφύγετε σε Διεθνείς Δικαιοδοτικούς Οργανισμούς για τα εγκλήματα που τελέστηκαν εναντίον του λαού σας;
Απαντά ο Ίσσα Ιμπραχήμ: Από τότε που αυτή η τρομοκρατική οργάνωση αναρριχήθηκε στην εξουσία, οι στρατιωτικές της δυνάμεις έχουν πραγματοποιήσει επιθέσεις, που αποσκοπούσαν είτε στη μαζική εξόντωση των Αλαουιτών-ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου και επαγγέλματος, στοχοποιώντας ακαδημαϊκούς, εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, ελεύθερους επαγγελματίες κ.ά. -είτε έχοντας επιλέξει μεμονωμένους στόχους, διέπραξαν στοχευμένες δολοφονίες. Έχουμε αρκετές χιλιάδες νεκρούς και δεν μπορούμε ακόμη να ποσοτικοποιήσουμε τον πραγματικό αριθμό θυμάτων, λόγω έλλειψης διεξαγωγής έρευνας εμπειρογνωμόνων από διεθνή οργανισμό.
Αυτή η τρομοκρατική οργάνωση από τότε που κατέλαβε την εξουσία στη Συρία, υποστηρίζεται από ξένες τρομοκρατικές οργανώσεις και από εξτρεμιστές εντός της χώρας. Θάψανε πολλές σορούς σε ομαδικούς τάφους, ενώ άλλες τις πέταξαν στη θάλασσα. Μερικά από τα πτώματα έχουν εμφανιστεί σε ακτές του Λιβάνου και της Συρίας. Επιπλέον, η οργάνωση «Λευκά Κράνη», που συνδέεται με αυτό το καθεστώς, σβήνει τα εγκληματικά ίχνη αυτών των ανείπωτων θηριωδιών, που συντελούνται αδιάκοπα εναντίον του λαού μας. Δεν περνάει ούτε μια μέρα, σχεδόν, χωρίς δολοφονίες και απαγωγές Αλαουιτών και ειδικότερα γυναικών ακόμα και μικρών κοριτσιών από την κοινότητα μας. Μετά την εξαφάνιση τους στη συνέχεια τις πουλάνε ή τις εξαναγκάζουν δια της βίας να παντρευτούν, όπως είχε συμβεί με τις γυναίκες της φυλής Γιαζίντι στο παρελθόν.
Αυτή η οργάνωση ανέστειλε επίσης την καταβολή συντάξεων σε ηλικιωμένους συνανθρώπους μας και μισθών σε εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, ενώ προέβη ακόμη και σε απολύσεις με το σκεπτικό ότι ήταν Αλαουίτες. Έκλεισε κλινικές ακόμη και ολόκληρες νοσοκομειακές μονάδες σε περιοχές που κατοικούνται από το λαό μας και για μεγάλο χρονικό διάστημα εμπόδισε την καταγραφή γεννήσεων και θανάτων.
Επίσης, από τότε που ανέλαβε την εξουσία, αναγκάζει οικογένειες να υπογράφουν υπό την απειλή των όπλων έγγραφα, που δηλώνουν ότι τα παιδιά τους σκοτώθηκαν είτε από «απομεινάρια του καθεστώτος του Άσαντ», είτε επειδή ανήκαν στις στρατιωτικές δυνάμεις του, είτε ότι πέθαναν λόγω ασθένειας, είτε από φυσικά αίτια. Ανάγκασε, επίσης, δια της βίας οικογένειες να πραγματοποιήσουν διαδηλώσεις υποστήριξης προς το καθεστώς. Στη Συρία συντελείται μια συνεχιζόμενη ανθρωπιστική καταστροφή και ας μην υπάρχει δημοσιογραφική κάλυψη από Μέσα Ενημέρωσης που χρηματοδοτούνται από τον Κόλπο.
Στο παρελθόν είχαμε καταθέσει προσφυγές σε διεθνείς δικαιοδοτικούς οργανισμούς. Έχουμε καταδιώξει εγκληματίες παρά τις, ομολογουμένως, ελάχιστες δυνατότητες που διαθέτουμε, εάν τις συγκρίνουμε με την τεράστια υποστήριξη του Κατάρ και της Τουρκίας προς αυτό το καθεστώς. Ποτέ δεν εγκαταλείψαμε αυτόν τον αγώνα και θα τον συνεχίσουμε, έως ότου συλληφθεί και προσαχθεί σε δίκη κάθε εγκληματίας και ο αρχηγός αυτής της οργάνωσης -ο Αμπού Μουχάμαντ αλ-Τζουλάνι, γνωστός ως Άχμεντ αλ-Σαράα- ο υπουργός Εξωτερικών του- ο Ασάαντ αλ-Σαμπάνι, ένας πρώην μαχητής του ισλαμικού κράτους (ISIS) -και τα υπόλοιπα ηγετικά στελέχη της «κυβέρνησης» αυτής της οργάνωσης, που διέπραξαν θηριωδίες εναντίον του αλαουίτικου λαού. Εδώ να αναφέρουμε ότι δεν είμαστε ακόμη σίγουροι για τα ονόματα του αρχηγού και του υπουργού Εξωτερικών.
Πιστεύω ότι και μόνο η ύπαρξη αυτής της οργάνωσης αποτελεί σοβαρή απειλή για όλους μας, ειδικά για όσους λαούς ζουν στις ακτές της Μεσογείου. Αυτό ισχύει λόγω της «προώθησης» αυτού του «ισλαμικού μοντέλου» που μπορούν να μιμηθούν πολλοί μουσουλμάνοι, ιδιαίτερα όσοι κατοικούν στην Ευρώπη και στην Αμερική.
Επομένως, ενώ κατανοώ το «ενδιαφέρον» πολλών κυβερνήσεων να υποστηρίξουν την άνοδο και την παραμονή αυτού του καθεστώτος στην εξουσία στη Δαμασκό, παρέχοντας πολύτιμη πολιτική, οικονομική όπως και υλικοτεχνική στήριξη. Όμως στο άμεσο μέλλον θα μπορούσε να αποτελέσει το «φυτίλι» μιας έκρηξης τέτοιας κλίμακας, που θα επηρεάσει όχι μόνο τη Συρία, τους λαούς της Μεσογείου και την Ευρώπη αλλά ολόκληρο τον κόσμο.
Εδώ, θέλω να πω ότι προσβλέπουμε στη συνεργασία μας με την Ελλάδα και την ελληνική Κύπρο, καθώς υπάρχει ένας άρρηκτος, συνδετικός κρίκος μεταξύ μας, η κοινότητα μας οι Έλληνες Αλαουίτες. Αυτή η συνεργασία θα αποτρέψει την εξάπλωση του εξτρεμισμού και της τρομοκρατίας και θα προασπίσει την κοινή μας ασφάλεια, λόγω της κοντινής απόστασης που υπάρχει μεταξύ μας και λόγω της ύπαρξης μιας αυταπόδεικτης αρχής: κάθε απειλή που υφίσταται ένας λαός είναι τελικά απειλή και για τους άλλους λαούς.
Η ελληνική κοινότητα της Συρίας έγραψε στον λογαριασμό της στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης «Χ»:«Εβραίοι, Δρούζοι, Χριστιανοί,, Αλαουίτες και μετριοπαθείς Μουσουλμάνοι θα πρέπει να ενωθούν για να αντιμετωπίσουν τη λεγόμενη «Ισλαμική Δημοκρατία» της Συρίας. Αυτό το τέρας συνεχώς γίνεται πιο ισχυρό και στο τέλος θα τους καταστρέψει όλους». Είναι εφικτή η διαμόρφωση ενιαίας στρατηγικής όσον αφορά την προάσπιση της ασφάλειας των μειονοτήτων, όπως επίσης και το για ποια θα πρέπει να είναι η πολιτική λύση στη Συρία του Αχμέντ αλ-Σαράα;
Απαντά η Χαμίντε Ρέντζους: Ο Τζολάνι δεν είναι ο ηγέτης της Συρίας, δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να οικοδομήσει κρατικούς μηχανισμούς που θα συμπεριλαμβάνουν, με όρους δικαιοσύνης, όλους τους Σύρους πολίτες. Είναι περιορισμένος στη Δαμασκό και μένει στο παλάτι ως ηγέτης των τακφιριστών, τζιχαντιστών. Καμία κοινότητα δεν είναι ασφαλής στη Συρία, εκτός από αυτούς τους τζιχαντιστές, τα απομεινάρια του Ισλαμικού Κράτους. Καμία μειονότητα δεν μπορεί να ζήσει υπό το καθεστώς της Σαρία, που έχει επιβληθεί από την HTS. Οι Αλαουίτες, οι Δρούζοι, οι Χριστιανοί, οι Κούρδοι όπως και οι κοσμικοί Σουνίτες, που αποτελούν το 80% του λαού τους, δεν μπορούν να επιβιώσουν υπό την ηγεσία της. Η Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ ήδη τους αντιμετωπίζει ως εχθρούς.
Διέπραξε γενοκτονία εναντίον των Αλαουιτών και εφάρμοσε ένα οργανωμένο σχέδιο φονικών επιθέσεων εναντίον των Δρούζων. Τους Χριστιανούς τους παρενοχλούσαν συνεχώς, καλώντας τους να αλλάξουν θρησκεία. Όπως είναι γνωστό, τους έσφαξαν στην εκκλησία του Αγίου Ηλία κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού. Υπάρχουν συνεχείς απειλές που αιωρούνται εναντίον των Κούρδων, ενώ πάρα πολλοί κοσμικοί Σουνίτες εγκαταλείπουν τη χώρα. Η σημασία και η αναγκαιότητα ενός κοινού αγώνα από όλους τους λαούς, που δεν ανέχονται το καθεστώς των τακφιριστών του Τζολάνι, έχει ήδη αρχίσει να καταγράφεται. Αρχίζει να γίνεται αντιληπτό ότι θα πρέπει να αγωνιστούν από κοινού, για να οικοδομήσουν μια κοσμική και δημοκρατική χώρα, ώστε να υπάρξει εκείνη η πολιτική διευθέτηση που, αναπότρεπτα, θα οδηγήσει σε μια «ομοσπονδιακή Συρία». Για αυτό εδώ και καιρό έχει, ήδη, ξεκινήσει ο διάλογος μεταξύ τους.
Η αυτονόμηση των Κούρδων, ήδη, συνιστά ένα σημαντικό παράδειγμα. Οι Δρούζοι έχουν εκφράσει την πρόθεση τους να αυτονομηθεί η περιφέρεια της Σουέιντα. Για τους Αλεβίτες, που είναι οι πιο ευάλωτοι και οι πιο εύθραυστοι, δεν υπάρχει εναλλακτική λύση από την αυτοδιοίκηση. Άλλωστε ποιος θέλει να ζει υπό την απειλή των όπλων των δολοφόνων των δικών τους ανθρώπων;
Ωστόσο το γεγονός ότι οι Αλαουίτες είναι ευάλωτοι, απορρέει και από το γεγονός ότι η κοινότητα δεν έχει οργάνωση. Το Ανώτατο Ισλαμικό Συμβούλιο των Αλεβιτών, που απαρτίζεται από επιφανείς θρησκευτικούς διανοούμενους της διασποράς, είναι ο μοναδικός θεσμός που θα μπορούσε να εκπροσωπήσει τους Αλαουίτες στη διεθνή κοινότητα και να ζητήσει διεθνή προστασία.
Μια πολύ σημαντική Διάσκεψη, με τη συμμετοχή όλων των κοινοτήτων, έλαβε χώρα στις 8 Αυγούστου, στην πρωτεύουσα του κυβερνείου Αλ-Χάσακα, που είχε ως στόχο τη συγκρότηση ενιαίας στάσης. Ο Σεΐχης Γκαζάλ Γκαζάλ(Ghazal Ghazal), ο ηγέτης του Ανώτατου Ισλαμικού Συμβουλίου των Αλεβιτών, υποστήριξε την απόφαση της Διάσκεψης για την ομοσπονδοποίηση της Συρίας. Και άλλη μια σημαντική πρωτοβουλία που ελήφθη από τις Κοινότητες των Χριστιανών και των Αλαουιτών, ήρθε στο φως της δημοσιότητας. Ανακοίνωσαν την ίδρυση του «Πολιτικού Συμβουλίου της Κεντρικής και Δυτικής Συρίας». Αυτό είναι πολύ σημαντικό βήμα για όλες τις κοινότητες. Συνιστά μια αδιάψευστη απόδειξη της συλλογικής θέλησης του συριακού λαού.
Η παλιά Συρία, πλέον, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει η «νέα Συρία» της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ. Υπάρχει μόνο ένα μονοπάτι: οι πολίτες να ενωθούν- έχοντας διαμορφώσει μια κοινή στρατηγική- και να αγωνιστούν ενάντια στο καθεστώς τρόμου και στο σκοταδισμό της HTS. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, είναι εφικτό.
Πώς αξιολογείτε την ομιλία του Αχμέντ αλ-Σαράα στη Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών; Αναφέρθηκε στη διεξαγωγή εκλογών που ήδη έλαβαν χώρα. Πιστεύετε ότι το εκλογικό αποτέλεσμα αποτυπώνει τη βούληση του συριακού λαού;
Απαντά ο Χακάν Μερτσάν: O Αχμέντ αλ-Σαράα (Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι) στην ομιλία του στη Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ισχυρίστηκε ότι οι διεθνείς σχέσεις βελτιώνονται και ότι επικρατεί αισιοδοξία εντός της χώρας. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική από αυτούς τους ισχυρισμούς.
Καθημερινά η οικονομία καταρρέει, η φτώχεια και η ανεργία πλέον πλήττουν τις ζωές όλων στη Συρία. Κανένας πολίτης δεν νιώθει ασφαλής. Όλες οι κοινότητες και οι μειονότητες, εκτός από την κοινότητα Σουνιτών, ζουν σε καθεστώς συνεχούς πίεσης και φόβου ότι θα δεχθούν επίθεση. Η εικόνα που περιγράφει ο Τζολάνι στην ουσία είναι μια βιτρίνα, στη Συρία κυριαρχεί φόβος και αβεβαιότητα, η ελπίδα έχει εξανεμιστεί. Οι εκκλήσεις των κοινοτήτων των Δρούζων και Αλαουιτών που είναι εκτεθειμένες σε φονικές επιθέσεις, έχουν αποσιωπηθεί. Ακόμα και πολιτικές δυνάμεις που στην αρχή υποστήριζαν την κυβέρνηση της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (Hayat Tahrir al-Sam-HTS), τώρα, πλέον, έρχονται αντιμέτωπες με την πραγματικότητα και ασκούν ανοιχτά κριτική στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, γράφοντας σκληρά σχόλια για την εγχώρια και εξωτερική πολιτική.
Στη Συρία ανακοινώθηκε ένα προσωρινό εκλογικό σύστημα, σύμφωνα με το οποίο προβλέπεται μια έμμεση «εκλογική» διαδικασία, που θα διεξαγόταν σε δύο φάσεις για την κάλυψη 210 εδρών της συριακής Βουλής, ενώ σε όλες τις προηγούμενες εκλογές είχε 250 έδρες και οι βουλευτές της εκλέγονταν άμεσα. Τα 2/3 των 210 εδρών δηλαδή 140 βουλευτές θα «εκλεγούν», ενώ το 1/3 των θέσεων της βουλής συνεπώς 70 βουλευτές θα διοριστούν απευθείας από τον μεταβατικό πρόεδρο, τον Τζολάνι. Στην ουσία, όμως, ήταν ο καθοριστικός παράγοντας όχι μόνο στην επιλογή των 70 βουλευτών αλλά στη συγκρότηση ολόκληρης της Βουλής, καθώς οι Επιτροπές οι οποίες θα επέλεγαν τους 140 βουλευτές είχαν καθοριστεί από την Εκλογική Επιτροπή, της οποίας κάποια από τα μέλη της είχαν διοριστεί από τον Τζολάνι.
Στην πραγματικότητα δεν έγιναν ουσιαστικά εκλογές, ούτε σχηματίστηκε κοινοβούλιο με τους βουλευτές του να είναι εκπρόσωποι του λαού. Την 5η Οκτωβρίου υπήρξε μια ερασιτεχνική θεατρική παράσταση, θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε «θέατρο εκλογών χωρίς εκλογές». Πώς θα ήταν δυνατόν εξτρεμιστές ισλαμιστές που μέχρι πρόσφατα τους καταζητούσαν ως τρομοκράτες -οι οποίοι είναι τζιχαντιστές υπερασπιζόμενοι το νόμο της Σαρία και είναι εχθροί της δημοκρατίας- να διεξάγουν πραγματικές εκλογές και να συγκροτήσουν Κοινοβούλιο;
Στη Συρία, πλέον, είναι αδύνατον να συζητάς για ελεύθερες, δίκαιες και αδιάβλητες εκλογές ενώ διαπράττονται σφαγές εναντίον των Δρούζων, γενοκτονία εναντίον των Αλαουιτών και σφοδρές συγκρούσεις με Κούρδους με τις μειονότητες να ζουν σε καθεστώς φόβου. Πως γίνεται να μιλάμε για πραγματικές εκλογές όταν δεν υπάρχει διαφάνεια στη διεξαγωγή της εκλογικής διαδικασίας και όταν δεν υπάρχει ελεύθερη συμμετοχή πολιτικών κομμάτων, δημοκρατικός διάλογος και ανταγωνισμός μεταξύ τους βάσει των προγραμματικών τους δεσμεύσεων;
Όσον αφορά το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές ήταν χαμηλό, ενώ αποκλείστηκαν από την εκλογική διαδικασία οι περιοχές που ελέγχονται από τους Κούρδους και από τους Δρούζους, όπως η Σουέϊντα.
Καταληκτικά κοιτάζοντας τη συνολική εικόνα, ως ακαδημαϊκός με εξειδίκευση στο δημόσιο δίκαιο και την κοινωνική επιστήμη, θεωρώ ότι οι εκλογές της 5ης Οκτωβρίου στερούνται νομιμοποίησης. Είμαστε θεατές σε αυτές τις θεατρικές παραστάσεις, που επιδιώκουν να βελτιώσουν την εικόνα της κυβέρνησης των τζιχαντιστών της HTS. Προσπαθεί να επιβάλει μια ιδεολογία, το Νόμο της Σαρία, σε μια πολυεθνική και πολυπολιτισμική χώρα, όπως είναι η Συρία. Θα πρέπει να γίνουμε αναζητητές της αλήθειας: να αγωνιστούμε για μια δημοκρατική και πλουραλιστική Συρία, όπου όλοι οι πολίτες της θα είναι ελεύθεροι, προσμένοντας με ελπίδα ότι στο μέλλον θα έρθουν καλύτερες μέρες.
Σημειώσεις
1) Οι Φετφά συνιστούν αποφάσεις δεσμευτικής ισχύος ή ερμηνείας του Ισλαμικού Δικαίου.
2) Το πρώτο μέρος της συνέντευξης μπορείτε να το δείτε εδώ
3) Η ταυτότητα των συνομιλητών μας
Η Μούνα Γκάνεμ είναι γιατρός με εξειδίκευση στη Δημόσια Υγεία. Πήρε το δίπλωμα της από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και στη συνέχεια, στο ίδιο γνωστικό αντικείμενο, ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστήμιου Τζονς Χόπκινς των Η.Π.Α. Είναι Συντονίστρια στο «Φόρουμ των Γυναικών της Συρίας για την Ειρήνη» και εκπρόσωπος του Ανώτατου Συμβούλιου των Αλαουιτών της Συρίας.
Η Χαμίντε Ρέντζους είναι απόφοιτος του Τμήματος Φιλολογίας και επιπρόσθετα πήρε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα στο Πρόγραμμα «Συστηματική Φιλοσοφία και Λογική», από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Είναι εμπειρογνώμονας στο Μεσανατολικό – και ειδικότερα στο Συριακό- ερευνήτρια, blogger και συγγραφέας πολυάριθμων βιβλίων. Συχνά σχολιάζει τη γεωπολιτική επικαιρότητα της Δυτικής Ασίας στο Artı Gerçek και στο Artı TV.
O Ίσσα Ιμπραχήμ είναι απόφοιτος του Τμήματος Νομικής από το Πανεπιστήμιο του Χαλεπίου. Είναι Πρόεδρος του «Kινήματος Πολιτικών Δικαιωμάτων των Εργαζομένων»- το οποίο ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2012-και πρόσφατα συνέδραμε στη συγκρότηση του «Πολιτικού Συμβουλίου της Κεντρικής και Δυτικής Συρίας». Στις Ειρηνευτικές Συνομιλίες του 2017-2018 που έλαβαν χώρα στη Γενεύη, συμμετείχε στην αντιπροσωπεία διαμεσολάβησης μεταξύ των δυνάμεων της Αντιπολίτευσης και του καθεστώτος Άσαντ και ως νομικός σύμβουλος όσον αφορά την ερμηνεία του Συντάγματος. Επιπρόσθετα συμμετείχε στη Συνδιάσκεψη της Συριακής Αντιπολίτευσης, που πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας, Ριάντ, στις 22-24/11/2017, ως εκπρόσωπος των πολιτικών κινημάτων της Συρίας.
Ο Νιντάλ Χαγάρι είναι απόφοιτος του Τμήματος Κοινωνιολογίας από το Πανεπιστήμιο Αναντολού. Συμμετέχει ως ακτιβιστής στο Συμβούλιο Αλεβιτών Φοινίκης-Κιλικίας. Η συλλογικότητα αγωνίζεται για την αποκατάσταση των δικαιωμάτων της κοινότητας τόσο στη Συρία όσο και στην Ανατολία(Μικρά Ασία).
Ο Χακάν Μέρτσαν είναι ακαδημαϊκός με εξειδίκευση στο δημόσιο δίκαιο και την κοινωνική επιστήμη. Ειδικεύεται στη μελέτη των Αλαουιτών/Αλεβιτών στη Συρία και Τουρκία. Έως τώρα έχει γράψει 5 βιβλία, κάποια από αυτά έχουν γραφτεί από κοινού με άλλους συγγραφείς.
4) Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους ακαδημαϊκούς Εσρά Μουνγκάν, Χακάν Μέρτσαν -μέλη της πρωτοβουλίας «Ακαδημαϊκοί για την Ειρήνη»- και τον Αχμάντ Ασκάρ, ιδρυτικό στέλεχος του Συμβούλιου Αλεβιτών Φοινίκης-Κιλικίας, για τον πολύτιμο ρόλο τους στην ολοκλήρωση αυτής της συνέντευξης.
