«Η νεκρανάσταση του Αλή» τραγουδούν σήμερα οι «Χειμερινοί Κολυμβητές», ένα λαϊκό παραμύθι για λιοντάρια που ανασταίνονται και αγέλες που αντιστέκονται…

^{Ο Αλής, τ’ ασλάνι του Θεού
προτού πεθάνει κάλεσε τα παιδιά του στο ντιβάνι
τον Χουσεΐν μαζί με το Χασάνη
κι είπε το τελευταίο του φιρμάνι}

^{Τη Ζουλφικάρ προσέχτε το σπαθί μου
να μπει στην κάσα μου και πάρτε την ευχή μου
Κι αφήστε με μονάχο στο πατάρι
που θα ‘ρθει ένας φακίρης να με πάρει}

^{Τ’ αγόρια τον βόλεψαν και κρύφτηκαν
να δούνε ποιος θα ‘ρχότανε σκέφτηκαν
Μα ο ξένος είχε πρόσωπο κρυμμένο
με πέπλο μυστηρίου σκεπασμένο}

^{Τ’ αγόρια τις γκαμήλες πλησιάζουν
που κουβαλούσαν τον Αλή κι αρπάζουν
τον πέπλο του φακίρη. Τότε εφάνη
ο ίδιος ο Αλής, του Θεού τ’ ασλάνι}

^{Κι έφυγε μεσ’ στην έρημο, εκεί πέρα
μα θα ξαναγυρίσει κάποια μέρα
ο Αλής θανάτω θάνατον πατήσας
λιοντάρι του Θεού και της ψυχής σας}