Το πανηγύρι της Βιέννης τελείωσε αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι ο ευρωπαϊκός διαγωνισμός τραγουδιού Eurovision που επεκτείνεται από το Αζερμπαϊτζάν μέχρι το Ισραήλ και από την Πορτογαλία μέχρι την Αυστραλία δεν είναι ούτε «ουδέτερος», ούτε απολιτίκ.

Την ώρα που στη σκηνή ο Noam Bettan τραγουδούσε για μια ιστορία αγάπης, η σκιά της γενοκτονίας στη Γάζα ήταν παρούσα. Η ατμόσφαιρα στην αρένα Wiener Stadthalle ήταν παγερή και οι δρόμοι της Βιέννης γεμάτοι με διαδηλωτές ενάντια στη συνεχιζόμενη συμμετοχή του Ισραήλ στην Eurovision. Αλλά το ανά τον κόσμο κοινό εβραϊκό στοιχείο κινητοποιήθηκε και πάλι για να δώσει στο δικό του Ισραήλ τη δεύτερη θέση σ’ έναν ευρωπαϊκό διαγωνισμό.

Ένα τραγούδι για την Παλαιστίνη

«Μαμά εμάς γιατί δεν μας καλούν στην Eurovision;». «Θα σου πω αργότερα», απαντά η μητέρα στο σκίτσο του Franco Juri από τη Σλοβενία. Μια χώρα που μαζί με την Ολλανδία, την Ισπανία, την Ιρλανδία και την Ισλανδία δεν μετείχαν στο πανηγύρι και δεν το μετέδωσαν.

Διαβάστε επίσης: