«No más» τραγουδούν σήμερα οι «Νομάδες της Άνοιξης». Το τραγούδι «No más» ήταν μέρος μιας δράσης ευαισθητοποίησης της κοινωνίας γύρω από το έγκλημα των Τεμπών. Oι ομάδες και οι άνθρωποι δούλεψαν όλοι αφιλοκερδώς.
Λίγα λόγια για το «No más» από ανάρτηση του συντονιστή της πρωτοβουλίας Κωστή Πουλινάκη:
Δύο χρόνια πριν συγκλονισμένος από το έγκλημα στα Τέμπη δημιούργησα τους Νομάδες της άνοιξης. Μαζί με την ομάδα Γιαβάς-γιαβάς πραγματοποιήσαμε ένα δρώμενο για την ευαισθητοποίηση του κόσμου γύρω από το θέμα του εγκλήματος των Τεμπών. Περπατήσαμε σε όλο το Ηράκλειο με τη συνοδεία κρουστών οργάνων και καταλήξαμε στην Λότζια, όπου αφού ανάψαμε κεράκια σε όλους τους νεκρούς, παίξαμε το κομμάτι (υπάρχει σύνδεσμος για ολόκληρη το δρώμενο στην περιγραφή του βίντεο).
Η ομάδα στην πορεία μετονομάστηκε σε NoMás, από το ελληνικό νομάς, τον τραγικό ήρωα του τραγουδιού, και το ισπανικό No más που σημαίνει φτάνει πια, ή ποτέ πια… Φτάνει πια λοιπόν, No Más, το έγκλημα των Τεμπών εμπεριέχει όλες τις παθογένειες του Ελληνικού κράτους σε ένα μοιραίο τόπο στον οποίο χάθηκαν άδικα 57 ψυχές, που κουβαλούσαν πολύ αγάπη στον ντορβά…
Μαφιόζικες, παρακρατικές πρακτικές εφαρμόστηκαν από το ίδιο το κράτος αλλά σίγουρα και από πιο υψηλά ιστάμενους (αλήθεια σε ποιον ανήκε το παράνομο φορτίο;) εξαφανίζοντας και εμφανίζοντας βίντεο κατά βούληση, τοποθετώντας δικούς τους εισαγγελείς και ιατροδικαστές, μια άλλη μάνα έχασε το παλικάρι της επειδή είπε την αλήθεια, η εισαγγελέας της Λάρισας, χαροκαμένη πλέον και αυτή, έχει βουήξει ο τόπος, φτάνει πια, No Más!!!
Στις 28 του μήνα όλη η Ελλάδα θα βρεθεί στους δρόμους να φωνάξει το αυτονόητο. Δικαιοσύνη!!! Θα είμαστε και εμείς εκεί να τραγουδήσουμε και να ενώσουμε τις φωνές μας με τις φωνές όλου του κόσμου!!! Και μην ξεχνιόμαστε το έγκλημα στα Τέμπη είναι το ναυάγιο στην Πύλο, είναι η άρνηση της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη, είναι η ακρίβεια και το δυσβάσταχτο κόστος ζωής για όλους μας, την ίδια ώρα που αυτοί που διακινούν παράνομα φορτία με το σιδηρόδρομο βλέπουν τα κέρδη τους να γιγαντώνονται…
Νομάς εγώ , πασάς εσύ, για τον παρά σου μόνο/ τον χάροντα συνάντησα μες των Τεμπών τον δρόμο…
