Πέθανε ο αμερικανός συνθέτης και τραγουδιστής John Prine σε ηλικία 73 ετών, από επιπλοκές του κορονοϊού.
Ο καλλιτέχνης που επαναπροσδιόρισε την αμερικανική folk-country, νοσηλεύτηκε τον περασμένο μήνα μετά την ξαφνική εμφάνιση συμπτωμάτων COVID-19. Κατέληξε στην εντατική του Vanderbilt University Medical Center του Νάσβιλ, όπου και βρισκόταν τις τελευταίες 13 ημέρες. Η σύζυγός του, Fiona, είχε ανακοινώσει στις 17 Μαρτίου ότι διαγνώστηκε θετικός στον κορονοϊ, μετά την επιστροφή του από μια ευρωπαϊκή περιοδεία.
To έργο του Prine αλλά και το ταλέντο του να αναγάγει σε έργα τέχνης τις φαινομενικά ασήμαντες εμπειρίες των απλών ανθρώπων, έχει αναγνωριστεί από την πλειονότητα των διάσημων αμερικανών καλλιτεχνών, όπως οι Bob Dylan, Kris Kristofferson κ.α.
Στο παλμαρέ του έφερε πλήθος βραβείων, όπως τα Americana Music Awards, Grammy στην κατηγορία Καλύτερο Σύγχρονο Φολκ Άλμπουμ το 1992 και το 2006 με τα «Missing Years» και «Fair & Square» αντίστοιχα, PEN New England Songs Lyrics of Literary Excellence Award και πολλά ακόμα.
Γεννημένος στο Ιλινόις το 1946, ο Prine έμαθε κιθάρα στα πρώτα του εφηβικά χρόνια. Υπηρέτησε στο στρατό και εργάστηκε ως ταχυδρομικός υπάλληλος προτού ξεκινήσει τις εμφανίσεις του στο Σικάγο στα τέλη της δεκαετίας του 1960.
Κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ το 1971, με την Atlantic Records στο οποίο συμπεριέλαβε τραγούδια όπως τα «Angel from Montgomery», «Paradise», “Illegal Smile”, “Spanish Pipedream” και “Hello in There”.
Μετά από οκτώ συνεχόμενα και επιτυχημένα άλπουμ, διέκοψε τις ηχογραφήσεις του για μια τετραετία, για να επανέλθει το 1984 ιδρύοντας την ανεξάρτητη δισκογραφική “Oh Boy Records”.
Το 1996 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης καρκινικού όγκου από τον λαιμό, ωστόσο κατάφερε να αναρρώσει και να ξαναβρεί την υπέροχη φωνή του. Το 2013 υποβλήθηκε σε άλλη μία επέμβαση για καρκίνο του πνεύμονα.
Επέστρεψε το 2018 με το πρώτο του άλμπουμ σε 13 χρόνια, το «The Tree of Forgiveness». Το άλμπουμ πήγε στο Number Five στο Billboard 200, το υψηλότερο ντεμπούτο της καριέρας του.
Καθ’όλη τη διάρκεια της underground σταδιοδρομίας του διερεύνησε σχεδόν όλο το φάσμα των μουσικών στυλ αλλά, όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, προσπαθούσε πάντα να βρίσκεται σε έναν χώρο κάπου ανάμεσα στους Johnny Cash και Bob Dylan.
