Στην εποχή που διανύουμε μία από τις πιο διφορούμενες και ανακριβείς έννοιες είναι αυτή της φιλοζωίας. Και αυτό γιατί ζώα θεωρούνται τα ζώα που φέρουν κάποια δικαιώματα ενώ κάποια άλλα ζώα θεωρούνται αντικείμενα οπότε ο νόμος και η συνείδησή μας και γενικά όλη η αντίληψη περί του τι έχει αξία να έχει τον σεβασμό και την αγάπη μας, μας δίνουν το δικαίωμα να τους φερόμαστε με τον πιο βάναυσο και σαδιστικό τρόπο. Έτσι θεωρείται πολύ φυσικό να είσαι φιλόζωος χαϊδεύοντας το σκυλάκι ή το γατάκι σου και κρατώντας το μπούτι ενός μωρού αρνιού στο χέρι καταβροχθίζοντάς το.
Έτσι ερχόμαστε στη σφαγή του Πάσχα που εκατομμύρια μωρά αρνάκια θα αρπαχτούν από τις μαμάδες τους. Γιατί όπως ήδη θα ξέρετε τα αρνάκια και τα κατσικάκια δεν τα παράγει καμία μηχανή, τα κυοφορούν και τα γεννάνε προβατίνες και κατσίκες, τα μεγαλώνουν, τα θηλάζουν, τα αγαπούν. Και κάποια στιγμή θα έρθει κάποιος/οι και θα τα αρπάξουν βίαια από τις μανάδες τους, οι οποίες κάθε φορά θα πηγαίνουν από πίσω ανήσυχες, φωνάζοντας, ουρλιάζοντας πολλές φορές μέχρι αυτά να εξαφανιστούν από το οπτικό τους πεδίο…
Τα μωρά οδηγούνται όλα μαζί τρέμοντας στο σφαγείο… Όπως όλα τα ζώα ξέρουν τι τα περιμένει, μυρίζουν το αίμα, νιώθουν τον τρόμο… Πολλές φορές όταν αντιστέκονται τα χτυπάνε βίαια ή τα κλωτσάνε για να μπούνε στη σειρά για τη σφαγή τους. Μετά αυτά τα μωράκια τα μηνών, τα γάλακτος που λέμε και λιγουρευόμαστε εμείς οι άνθρωποι τούς κόβουν τον λαιμό πνίγοντάς τα στο ίδιο τους το αίμα, έτοιμα να χωρέσουν στον φούρνο μας και να γευτούμε τη λαχταριστή τους σάρκα. Να φάμε την αθωότητα…
Θεωρώ ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν θα μπορούσαν να σφάξουν ένα τέτοιο πλάσμα, κανένα πλάσμα για να είμαι ακριβής. Επίσης θεωρώ ότι ο περισσότερος κόσμος, η συντριπτική πλειοψηφία θα έλεγα δεν θα μπορούσε να μπει και να δει τι γίνεται σε ένα σφαγείο… Όμως μια χαρά θα κάτσει στο τραπέζι να κατασπαράξει το αθώο πλάσμα και μια χαρά θα χορέψει γύρω από τη σούβλα όπου ένα κακοποιημένο ζώο κατέληξε εξευτελιζόμενο εντελώς για να γίνει βορά για τις κοιλιές μας.
Αν μιλήσεις με ανθρώπους θα σου πουν για το έθιμο… Ότι καταλαβαίνουν και ότι είναι κρίμα άλλα έτσι είναι το έθιμο.
Στην ερώτηση αν το έθιμο είναι βάρβαρο και γιατί να το ακολουθούμε, δεν ενδιαφέρετε κανείς να απαντήσει. Πολύ δύσκολα θα μπει σε διαδικασία κάποιος να κάνει το σωστό, αυτό που επιτάσσει η ηθική, η ενσυναίσθηση, ο σεβασμός στην αξία κάθε ζωής που έχει δικαίωμα να ζει και να αναπνέει ελεύθερη σε αυτόν τον πλανήτη. Γιατί στην ουσία ο άνθρωπος ως κυρίαρχο ον επιβάλλει την απόλυτη εξουσία του πάνω στα άλλα πλάσματα οπότε γιατί να μπει κανείς στη διαδικασία να δώσει αξία σε αυτό που έχει καταδυναστεύσει όταν μπορεί να το κάνει απόλυτα, χωρίς καμία αντίσταση.
Η αντίσταση όμως, η οποία δεν μπορεί να έρθει από τα ίδια τα ζώα, μπορεί να έρθει μέσα από εμάς. Από τη συνειδητοποίηση ότι αυτός ο κόσμος και τα πλάσματά του δεν μας ανήκει και οφείλουμε να δείχνουμε σεβασμό σε κάθε μορφή ζωής. Γιατί τα ζώα ΟΛΑ ΤΑ ΖΩΑ δεν είναι φαγητό. Και ο τρόπος που τους φερόμαστε είναι ο καθρέπτης μας ως είδος. Γι’ αυτό ξεκινάμε από τώρα. Αρνούμαστε τη σφαγή του Πάσχα…
Διαβάστε επίσης:
