Άρθρο του Μορφωτικού Συμβούλου της Πρεσβείας του Ιράν Δρ. Μπαχμανί
Τις τελευταίες ημέρες, η κυκλοφορία ενός βίντεο του Ντόναλντ Τραμπ, στο οποίο ειρωνεύεται με αγοραίο και προσβλητικό τρόπο τον Ανώτατο Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, αποκάλυψε για άλλη μια φορά το χαμηλό πνευματικό και ηθικό επίπεδο αυτού του αμφιλεγόμενου πολιτικού προσώπου.
Η συμπεριφορά του, αν και σχολιάστηκε σε πολλά μέσα, στην ουσία της δεν είναι τίποτα άλλο παρά «προσπάθεια να γδάρει τον ήλιο» — μια εύστοχη περσική παροιμία που περιγράφει εκείνους που μάταια επιδιώκουν να πλήξουν κάτι μεγαλειώδες, υπερβατικό, άτρωτο. Ο ήλιος δεν σκίζεται με νύχια, ούτε σβήνει με φωνές. Και ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ, με την υψηλή του πνευματική και ηγετική στάση, είναι εδώ και δεκαετίες σύμβολο σταθερότητας, στοχασμού και αξιοπρέπειας στον ισλαμικό κόσμο — και πέρα από αυτόν.
Πέρα από τη χυδαιότητα: Ένα πνευματικό μέγεθος
Ο Ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης δεν είναι απλώς ένας πολιτικός ηγέτης· είναι ένας στοχαστής, ένας μελετητής της πίστης, που για δεκαετίες οδηγεί το κίνημα της Ισλαμικής Επανάστασης με βάση τη δικαιοσύνη, τη γνώση, το πολιτισμικό βάθος και τη στήριξη του λαού. Η εκτίμηση προς το πρόσωπό του δεν προέρχεται από προπαγάνδα, αλλά από τη συνέπεια στο λόγο του, τη σαφήνεια στις θέσεις του και την παρουσία του σε κάθε κρίσιμη στιγμή για το Ιράν και τον μουσουλμανικό κόσμο.
Η ελαφρότητα του Τραμπ είναι ένδειξη αδυναμίας, όχι ισχύος.
Η ιστορία έχει αποδείξει πως, όταν το μέτωπο της παγκόσμιας αλαζονείας αδυνατεί να αντιπαρατεθεί λογικά και πολιτικά με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, καταφεύγει σε χυδαιότητες και λαϊκίστικες προσβολές. Τέτοιες επιθέσεις, όμως, δεν μειώνουν τον στόχο τους· αντιθέτως, αποκαλύπτουν τη σύγχυση και την ηθική ένδεια εκείνου που επιτίθεται.
Ο Τραμπ γνωρίζει καλά ότι η σκέψη της Ισλαμικής Επανάστασης έχει εξελιχθεί σε ένα παγκόσμιο ρεύμα· ένα ρεύμα που δεν μπορεί να περιοριστεί από τείχη, κυρώσεις ή προπαγανδιστικές εκστρατείες. Αυτό το ρεύμα είναι αποτέλεσμα της διορατικής ηγεσίας του Αγιατολάχ Χαμενεΐ και της αντίστασης ενός λαού που στηρίζεται σε ιστορία και πολιτισμό. Γι’ αυτό, σε στιγμές αδυναμίας, δεν του απομένει τίποτα άλλο από φτηνές παραστάσεις· χωρίς να κατανοεί πως αυτές οι υστερικές χειρονομίες τραυματίζουν μόνο τον ίδιο, όχι τον ήλιο.
Επίλογος
Όσοι πιστεύουν πως με προσβολές και φτηνές επιθέσεις μπορούν να κάμψουν ένα λαό ή να ταπεινώσουν έναν εμπνευσμένο ηγέτη, ας το ξανασκεφτούν: ο ήλιος δεν καίγεται από τα νύχια· μόνο την αδυναμία του επιτιθέμενου αποκαλύπτουν οι άστοχες αυτές κινήσεις.
Και εκείνοι που σήμερα καταφεύγουν στη γελοιοποίηση, αύριο θα βρεθούν οι ίδιοι στο περιθώριο της ιστορίας – όχι μόνο γελοιοποιημένοι, αλλά και πλήρως απονομιμοποιημένοι στα μάτια της παγκόσμιας συνείδησης.
