Ολόκληρη την περασμένη εβδομάδα σκοτώθηκαν, κάθε μέρα, πάνω από 100 Παλαιστίνιοι που προσπαθούσαν να πάρουν λίγο φαγητό για τα παιδιά τους που πεθαίνουν κυριολεκτικά από την πείνα. 

Τους πυροβολούν και τους σκοτώνουν για να τρελάνουν και τρομοκρατήσουν όλο τον παλαιστινιακό πληθυσμό της Γάζας  μπας και φύγουν και αφήσουν τη Γη τους στους Ισραηλινούς κανίβαλους. 

Για όλα αυτά η ιστορική εφημερίδα της Αθήνας, «Τα Νέα», δεν δημοσιεύουν τίποτα. Δημοσιεύουν όμως το Σάββατο 19 Ιουλίου δύο σελίδες αφιέρωμα στον αντισημητισμό! «Πού τελειώνει η διαμαρτυρία και που ξεκινά ο αντισημητισμός;» διερωτάται η κυρία Κατερίνα Ροββά που υπογράφει το ρεπορτάζ για τις όλο και πιο συχνές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας προς τα εγκλήματα του Ισραήλ, αλλά και τις συχνές αντιπαραθέσεις με τους θρασύτατους τουρίστες-απολογητές των φασιστικών πρακτικών της πατρίδας τους. 

«Το μίσος επιστρέφει και κάποιοι σιωπούν», λέει ακριβώς δίπλα ο Κώστας Μπακογιάννης. Δεν εννοεί το μίσος όσων δολοφονούν, βασανίζουν, βιάζουν, θάβουν ζωντανούς, στερούν από φαγητό, νερό και φάρμακα πάνω από δύο εκατομμύρια αμάχους Παλαιστινίους. Όταν λέει κάποιοι σιωπούν δεν εννοεί βέβαια τους φίλους του κ. Νετανιάχου όπως τον Μητσοτάκη που επισκέφθηκε το Ισραήλ εν μέσω γενοκτονίας και που τον συνεχάρη για τα γενέθλιά του. Δεν εννοεί τον εαυτό του και τους άλλους Έλληνες πολιτικούς, λαλίστατους όταν είναι να εκστομίσουν τις σαχλαμάρες τους ή να δικαιολογήσουν τα δικά τους εγκλήματα, αλλά που δεν λένε ούτε κουβέντα για το μεγάλο Έγκλημα στο νέο Γολγοθά της ανθρωπότητας. 

Όχι. Ο Μπακογιάννης δεν αναφέρεται σε αυτούς, τους συνεργούς δηλαδή της γενοκτονίας. Μιλάει για όσους δεν καταδικάζουν τον Ρουβίκωνα για τη διαδήλωσή του υπέρ της Παλαιστίνης. Αν και είναι τόσο δειλός που ούτε κι ο ίδιος τολμάει να τον κατονομάσει ανοιχτά και μιλάει για «κάτι σκοτεινό που κινείται στην Αθήνα» και για «ντυμένους στα μαύρα, οργανωμένους, επιθετικούς». 

Ούτε καν στον καιρό της χούντας δεν είχαν φτάσει σε τέτοια ξεφτίλα και οι εφημερίδες μας και οι πολιτικοί μας.