Επαναπατρίστηκε από τη μακρινή Χιλή, ένα πολύτιμο μαρμάρινο θραύσμα, μαρμάρινης σίμης (υδρορρόης), διαστάσεων 8,2Χ11,4 εκ., που διατηρεί το άνω τμήμα εγχάρακτης διακόσμησης ανθεμίου, πλαισιωμένου από άνθη λωτού.

Το θραύσμα, που χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ,  βρισκόταν στην κατοχή Χιλιανού πολίτη και σύμφωνα με τον ίδιο, η οικογένειά του το κατείχε από τη δεκαετία του 1930, με την πληροφορία ότι προέρχεται από την Ακρόπολη.

Στις αρχές του 2025 επικοινώνησε με την Ελληνική Πρεσβεία στο Σαντιάγο και γνωστοποίησε την επιθυμία του να το επιστρέψει στην Ελλάδα, «συγκινημένος από τον δίκαιο αγώνα της χώρας μας να ανακτήσει τα Γλυπτά του Παρθενώνα, από το Βρετανικό Μουσείο».

Το πολύτιμο θραύσμα επέστρεψε ήδη στην Ελλάδα και παραδόθηκε στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλεως Αθηνών. Η εξέτασή του οδήγησε στην απόδοσή του σε αρχαϊκό ναό ιδρυμένο στον ιερό βράχο της Ακρόπολης Αθηνών. Πιθανόν του Εκατόμπεδου, όπως αναφέρεται σε αρχαίες επιγραφές, που ανεγέρθηκε επί Πεισιστράτου, γύρω στα 570-550 πΧ.

Με αφορμή αυτή την εξέλιξη, η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, δήλωσε ότι ο επαναπατρισμός κάθε πολιτιστικού αγαθού, που παρανόμως έχει εξαχθεί,  «μας δίνει μεγάλη χαρά και ικανοποίηση», προσθέτοντας:

«Στο Υπουργείο Πολιτισμού πιστεύουμε ακράδαντα ότι όλες οι παρανόμως εξαχθείσες αρχαιότητες, από οποιαδήποτε χώρα, πρέπει να επιστραφούν στον τόπο προέλευσής τους, στο λαό που ανήκουν, ως μέρος της συλλογικής του ταυτότητας».