Την απόδοση ευθυνών για εγκλήματα σε βάρος λαών αφρικανικών χωρών στη διάρκεια της δυτικής αποικιοκρατίας διεκδικεί η Αφρικανική Ένωση (Α.Ε).
Μετά από σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών της Α.Ε. που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 30 Νοεμβρίου, στο Αλγέρι, υιοθετήθηκε σχέδιο απόφασης που εισηγήθηκε ο Αλγερινός ομόλογός τους, Άχμεντ Ατάφ, αφού προηγουμένως έκανε απολογισμό των εγκλημάτων της γαλλικής αποικιοκρατίας στη χώρα του.
Τόνισε ότι τα εγκλήματα της αποικιοκρατίας θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ως «διεθνές έγκλημα» και παρότρυνε τους ομολόγους του να εντείνουν τις πιέσεις ώστε να ικανοποιηθούν τα αιτήματα και άλλων αφρικανικών χωρών για την απόδοση ευθυνών.
Giving the key note address at the opening of the session of the 12th High-Level Seminar on Peace & Security in Africa (#Oran Process), in Algiers, #Algeria. the AU Commission Chairperson, H.E. Mahmoud Ali Youssouf commended Algeria for its leadership in African diplomacy & its… pic.twitter.com/0PhmvDEvCy
— African Union (@_AfricanUnion) December 1, 2025
Τόνισε ότι η Γαλλία είχε προσπαθήσει «να κάνει την Αλγερία μία διαφορετική χώρα» αντικαθιστώντας μέρος του λαού της, την ταυτότητα, τους θεσμούς, τον πολιτισμό, τη θρησκεία της, ακόμη και τη γλώσσα.
«Πρόκειται για αποικιοκρατικό σχέδιο που ήταν το πιο μακροπρόθεσμο στην νεότερη ιστορία: 132 χρόνια αλγερινής αντίστασης, και 132 χρόνια γαλλικών εγκλημάτων παντός είδους» είπε χαρακτηριστικά στη σύνοδο των ομολόγων του ο υπουργός Εξωτερικών της Αλγερίας.
Highlights from the opening of the 12th High-Level Seminar on Peace & Security in Africa: #12thOranProcess2025
— African Union Political Affairs Peace and Security (@AUC_PAPS) December 1, 2025
* Welcoming Remarks: H.E. Ahmed Attaf, (Minister of Foreign Affairs of #Algeria, and Coordinator of the A3+).
* Statement by H.E. Téte António @amb_tete , (Minister of… pic.twitter.com/P2xUzGhKQg
Εξήγησε ότι η Αφρική δικαιούται επίσημη απολογία και αναγνώριση των εγκλημάτων των αποικιοκρατών κατά των λαών της ηπείρου επισημαίνοντας πως οι χώρες της περιοχής εξακολουθούν να πληρώνουν το βαρύ τίμημα αυτής της περιόδου «αποκλεισμού, περιθωριοποίησης και υπανάπτυξης».
Υπενθύμισε τα ειδεχθή εγκλήματα της βελγικής αποικιοκρατίας στη σημερινή ΛΔ Κονγκό (πρώην Ζαΐρ) και τους θανάτους ή αναπηρίες εκατομμυρίων ανθρώπων σε συνθήκες δουλείας και τιμωρητικών ακρωτηριασμών.
Επανέφερε τις φρικτές μνήμες της γερμανικής αποικιοκρατίας στη Ναμίμπια και την εξολόθρευση των λαών των Χερέρο και Νάμα που συχνά αναφέρεται ως η πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα και αναφέρθηκε στους εμπρησμούς ολόκληρων χωριών του Καμερούν στη διάρκεια αντι-αποικιοκρατικών εξεγέρσεων.
Δεν παρέλειψε ούτε τις μαζικές δολοφονίες, απελάσεις και την τακτική της καμένης γης που προκάλεσε η πορτογαλική αποικιοκρατία σε Αγκόλα και Μοζαμβίκη ιδιαίτερα κατά τους πολέμους της περιόδου 1961 – 1974.
