Τη δραματική επιδείνωση της ζωής για εκατομμύρια εργάτες και εργάτριες στις βιομηχανίες μεταποίησης κλωστοϋφαντουργίας και παραγωγής ενδυμάτων για γνωστές αλυσίδες πολυκαταστημάτων επέφερε η πανδημία από την αρχή της περασμένης άνοιξης.

Αυτό καταγράφει έκθεση για τις συνέπειες που υφίστανται εκατομμύρια εργάτες αναπτυσσόμενων χωρών της Νότιας Ασίας και της υποσαχάρειας Αφρικής της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης “Κοινοπραξία για τα Εργατκά Δικαιώματα” (Worker Rights Consortium, WRC).

Η έκθεση καταγράφει ότι οι συνέπειες για πολλούς από τους εργαζόμενους είναι ανεργία, διακοπή συμβάσεων εργασίας, μειώσεις μισθών, πείνα και συσσώρευση χρεών αφού η έλλειψη επιδομάτων ανεργίας αναγκάζει τους περισσότερους να καταφύγουν σε δανεισμό.

Από συνεντεύξεις που πήραν μέλη της οργάνωσης σε χιλιάδες εργάτες στο Μπαγκλαντές, την Καμπότζη, την Ινδία,την Μιανμάρ, την Ινδονησία, το Ελ Σαλβαδόρ, την Αιθιοπία και το Λεσότο διαπιστώνονται μεταξύ άλλων τα εξής:

_Το 38% των εργατών είτε απολύθηκε, είτε τέθηκε σε αναγκαστική αργία δίχως την καταβολή αποζημίωσης ή επιδομάτων για την αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος.

Το 70% των απολυμένων δεν πήρε πλήρη επιδόματα ανεργίας. Το 30% αυτών δεν πήρε κανένα επίδομα ανεργίας.

_Το 60% παρέμεινε να δουλεύει στο ίδιο εργοστάσιο ή βιοτεχνία. Οι περισσότεροι εξ αυτών (περίπου 21%) υπέστησαν μειώσεις μισθών.

Οι περισσότεροι εργάτες στις βιομηχανίες φασόν δήλωσαν πως οι μισθοί τους είναι τόσο χαμηλοί που δεν τους εξασφαλίζουν ούτε καν τρία βασικά γεύματα καθημερινά στο τραπέζι.

Το 88% των γονιών είπε πως στερείται ένα ή περισσότερα γεύματα για να εξασφαλίσει τροφή για τα παιδιά του.

Το 75% των εργατών δανείστηκε δημιουργώντας ή συσσωρεύοντας χρέη για να αγοράσει τρόφιμα τουλάχιστον μεταξύ Μαρτίου και Αυγούστου τρέχοντος έτους.