Στήριξη των γειτονικών χωρών με το Αφγανιστάν ώστε να επωμιστούν αυτά ένα σημαντικό βάρος από πιθανές νέες προσφυγικές ροές προτείνει το προσχέδιο απόφασης της ΕΕ που θα συζητήσει αύριο το Συμβούλιο των υπουργών Εσωτερικών. Στόχος της στήριξης που μελετά η ΕΕ αφορά κίνητρα ώστε οι χώρες της περιοχής να φιλοξενήσουν τους πρόσφυγες που θέλουν να διαφύγουν από τους Ταλιμπάν.
Στο κείμενο του προσχεδίου που επικαλείται το Γαλλικό Πρακτορείο εκφράζεται η “ανησυχία” των χωρών-μελών για τον “τρομοκρατικό κίνδυνο”. Δεσμεύονται «να πράξουν τα μέγιστα για να διασφαλίσουν ότι η κατάσταση στο Αφγανιστάν δεν θα οδηγήσει σε νέους κινδύνους για την ασφάλεια των πολιτών της ΕΕ». Δίνουν επίσης έμφαση στην έγκαιρη ολοκλήρωση «των ελέγχων ασφαλείας στα πρόσωπα που απομακρύνθηκαν από το Αφγανιστάν».
Σχέδιο για ενέργειες “από κοινού”
Το προσχέδιο απόφασης αναφέρει ότι η ΕΕ και οι χώρες μέλη «είναι αποφασισμένες να ενεργήσουν από κοινού για να εμποδίσουν την επιστροφή των ανεξέλεγκτων μεταναστευτικών ροών σε μεγάλη κλίμακα», όπως συνέβη το 2015, όταν έφτασαν στην Ευρώπη περισσότεροι από 1 εκατομμύριο πρόσφυγες, κυρίως από τη Συρία.Ενδιαφέρον δε προκαλεί το γεγονός πως αναφέρονται χαρακτηρίζουν “μεταναστευτικές” και όχι προσφυγικές τις ροές των Αφγανών αμάχων.
Σε άλλο σημείο του σχεδίου απόφασης το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο «αναγνωρίζει την ανάγκη στήριξης και παροχής επαρκούς προστασίας στα πρόσωπα που την χρειάζονται» αλλά και «την εναρμόνιση των πρακτικών των χωρών μελών» όσον αφορά την αντιμετώπιση των Αφγανών αιτούντων άσυλο.
Το προσχέδιο, που θα πρέπει να εγκριθεί κατά την έκτακτη σύνοδο των υπουργών Εσωτερικών αύριο στις Βρυξέλλες, δεν περιλαμβάνει καμία συγκεκριμένη δέσμευση όσον αφορά τον αριθμό των Αφγανών προσφύγων που θα γίνουν δεκτοί.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera ο επικεφαλής της Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ ανέφερε ότι είναι σημαντικό «να ενισχυθεί η συνεργασία με τις όμορες χώρες» του Αφγανιστάν.
«Οι δυνατότητες της Ευρώπης να υποδεχτεί (πρόσφυγες) έχει όρια και χωρίς ισχυρή συνεργασία δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Οι όμορες χώρες θα εμπλακούν περισσότερο και πριν από την Ευρώπη. Επομένως, ναι: αυτό σημαίνει επίσης να χορηγήσουμε σε αυτές τις χώρες οικονομική υποστήριξη, όπως το κάναμε με την Τουρκία» εξήγησε.
