Τα ιαματικά νερά που ρέουν στα δημόσια λουτρά μιας μικρής πόλης στις δυτικές ακτές της Ιαπωνίας πηγάζουν από θερμές υπόγειες πηγές σε βάθος περίπου δύο μέτρων κάτω από την επιφάνεια της γης. Το ιαματικό νερό που αναβλύζει από τα έγκατα της γης στη συνέχεια θερμαίνεται συνέχεια στους 41 βαθμούς Κελσίου προκειμένου να έχει την ιδανική θερμοκρασία για τους πονεμένους μύες των λουόμενων. Αυτό που δεν γνωρίζουν οι λουόμενοι είναι ότι η καύσιμη ύλη που θερμαίνει τον λέβητα με το ιαματικό νερό προέρχεται από την πιο «βρόμικη» πηγή: είναι πέλλετ από ανακυκλωμένες χρησιμοποιημένες πάνες ακράτειας ηλικιωμένων!
Στην Ιαπωνία που γερνά με γοργούς ρυθμούς και έχει μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα οι πάνες ακράτειας που «καταναλώνονται» και στη συνέχεια καταλήγουν σε χωματερές είναι περισσότερες από τις πάνες που χρησιμοποιούνται για τα μωρά. Καθώς η Ιαπωνία «πνίγεται» από τα βουνά απορριμμάτων σε χώρους υγειονομικής ταφής και καύσης, η πόλη Χούκι έχει γίνει πρωτοπόρος στην προσπάθεια να τα μειώσει. Ανακυκλώνοντας τις πάνες, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα δέκατο των σκουπιδιών της πόλης, έχει μειώσει σημαντικά τον όγκο των σκουπιδιών που διαφορετικά θα συσσωρεύονταν σε αποτεφρωτήρες και θα επιβάρυναν το περιβάλλον με εκπομπές αερίων στην ατμόσφαιρα.
«Όταν το σκέφτεσαι, είναι ένα δύσκολο και μεγάλο πρόβλημα», είπε ο Κοσούκε Καβάι, ερευνητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Μελετών. «Η Ιαπωνία και άλλες ανεπτυγμένες χώρες θα αντιμετωπίσουν παρόμοια προβλήματα στο μέλλον».
Στο Χούκι, μια πόλη με λίγο περισσότερους από 10.500 κατοίκους στην επαρχία Τοτόρι, οι τοπικοί αξιωματούχοι χρειάζονταν μια λύση στο πρόβλημα των αποβλήτων από τις πάνες χωρίς να επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό με μια δαπανηρή την αναβάθμιση των απαρχαιωμένων αποτεφρωτήρων της πόλης. Αποφάσισαν λοιπόν,να μετατρέψουν έναν από τους δύο αποτεφρωτήρες της πόλης σε εργοστάσιο ανακύκλωσης πάνας και να παράγουν καύσιμα που θα βοηθούσαν στη μείωση του κόστους θέρμανσης φυσικού αερίου και στο δημόσιο λουτρό.
Στα λουτρά δεν υπάρχει τίποτα που να διαφημίζει ή να αποκαλύπτει την προέλευση του καυσίμου του λέβητα. Η Σατόμι Σιραχάσε, 45 ετών, που επισκέπτεται συχνά το λουτρό με τον σύζυγό της από το Κιότο, δεν ταράχτηκε όταν έμαθε για την πηγή της θέρμανσης τοων ιαματικών υδάτων. Η ιδέα της ανακύκλωσης «μου ακούγεται πολύ καλή», δήλωσε στους Japan Times μετά από μια πεζοπορία της στο κοντινό όρος Ντάισεν, το οποίο μοιάζει πολύ με το πιο διάσημο όρος Φούτζι της Ιαπωνίας. «Δεν τρόμαξα. Ήταν καλό και ζεστό νερό».
Η πρόκληση για τις πάνες είναι ιδιαίτερα μεγάλη στην Ιαπωνία, όπου περισσότερο από το 80% των απορριμμάτων της χώρας πηγαίνει σε αποτεφρωτήρες – ποσοστό υψηλότερο από οποιοδήποτε άλλο αναπτυγμένο έθνος – παρά τη σχεδόν εμμονική σχέση των Ιαπώνων με τη διαλογή των σκουπιδιών. Ενώ οι περισσότερες άλλες πηγές αποβλήτων μειώνονται σε όγκο καθώς ο πληθυσμός της Ιαπωνίας συρρικνώνεται, τα προϊόντα ακράτειας για ηλικιωμένους αυξάνονται ολοένα και περισσότερο.
Οι χρησιμοποιημένες πάνες ενηλίκων που εισέρχονται στη ροή απορριμμάτων στην Ιαπωνία έχει αυξηθεί κατά σχεδόν 13%, σε σχεδόν 1,5 εκατομμύριο τόνους ετησίως, τα τελευταία πέντε χρόνια, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Περιβάλλοντος. Προβλέπεται να αυξηθεί περαιτέρω κατά 23% έως το 2030, όταν τα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω θα αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού της χώρας.
Επειδή οι πάνες περιέχουν τόσο πολύ βαμβακερό πολτό και πλαστικό και διογκώνονται τέσσερις φορές σε σχέση με το αρχικό τους βάρος μετά τη χρήση τους, απαιτούν πολύ περισσότερα καύσιμα για να καούν σε σύγκριση με άλλες πηγές απορριμμάτων. Αυτό οδηγεί σε δαπανηρούς λογαριασμούς διαχείρισης απορριμμάτων για τους τοπικούς δήμους και υψηλούς όγκους επιβλαβών εκπομπών άνθρακα. Και σε αντίθεση με άλλα προϊόντα, όπως τα πλαστικά μιας χρήσης, η χρήση πάνας δεν μπορεί να περιοριστεί χωρίς να διακυβεύεται η υγιεινή και η υγειονομική περίθαλψη.
«Μπορούμε εύκολα να εξαλείψουμε τα καλαμάκια και τις ομπρέλες», δήλωσε η Κρεμένα Ιόνκοβα, ειδικός σε θέματα αστικής ανάπτυξης στην Παγκόσμια Τράπεζα. «Αλλά δεν μπορούμε να εξαλείψουμε τις πάνες», πρόσθεσε.
Αναγνωρίζοντας το αυξανόμενο πρόβλημα, το υπουργείο Περιβάλλοντος της Ιαπωνίας συγκάλεσε μια ομάδα εργασίας πέρυσι για να συζητήσει εναλλακτικές λύσεις αποτέφρωσης για τις πάνες ακράτειας. Το παράδειγμα της πόλης Χούκι έχουν ήδη υιοθετήσει κι άλλοι δήμοι της Ιαπωνίας, οι οποίοι επίσης μετατρέπουν τις πάνες σε πέλλετ καυσίμου, ενώ κάποιοι πειραματίζονται με τη μετατροπή τους σε υλικό που να μπορεί να αναμιχθεί με τσιμέντο για οικοδομές ή για το οδόστρωμα.
Επιπλέον η Unicharm, ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές πάνας της Ιαπωνίας, έχει ξεκινήσει ένα πιλοτικό εργοστάσιο στην Καγκοσίμα, στη νότια Ιαπωνία, όπου ανακυκλώνει τις πάνες ξανά σε περισσότερες πάνες.
Πηγή: Japan Times
