Σε ηλικία 86 ετών, έφυγε από τη ζωή, σήμερα το πρωί στο νοσοκομείο San Raffaele στο Μιλάνο, ο ηγέτης της Forza Italia και πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, μετά από ραγδαία επιδείνωση της υγείας του.
Ο ιδρυτής μιας τηλεοπτικής αυτοκρατορίας στη γειτονική Ιταλία που έφερε την ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό πριν από σχεδόν 30 χρόνια, έπασχε από χρόνια μυελομονοκυτταρική λευχαιμία.
Αντιδρώντας στην είδηση, ο υπουργός Άμυνας της Ιταλίας Γκουίντο Γκροσέτο, δήλωσε ότι ο θάνατος του Μπερλουσκόνι αφήνει ένα «τεράστιο κενό». «Μια εποχή τελείωσε… Αντίο Σίλβιο», έγραψε ο κ. Κροσέτο σε ένα tweet, προσθέτοντας ότι αγαπούσε τον Μπερλουσκόνι πάρα πολύ.
Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ξεκίνησε ως εργολάβος και εξελίχθηκε σε βαθύπλουτο τηλεοπτικό μεγιστάνα με την ίδρυση του Canale 5 το 1980, στο οποίο προστέθηκαν τα Italia Uno και Rete 4. Πρόεδρος της Μίλαν και στη συνέχεια της Μόντσα, ιδρυτής της Forza Italia, τρεις φορές πρωθυπουργός, κατηγορούμενος σε συγκλονιστικές δίκες, ο Μπερλουσκόνι αφήνει το στίγμα του, όποιο πρόσημο και αν έχει αυτό, πάνω στην ιταλική πολιτική ζωή των τελευταίων δεκαετιών.
Χαρακτηρισμένος κατ’ επανάληψη ως οπορτουνιστής που επέλεξε την πολιτική από κυνική αυτοάμυνα, ως δημαγωγός, αλλά και ως πολιτικός πρόδρομος του λαϊκισμού, με την αρνητική του έννοια, γεννημένος 29 Σεπτεμβρίου του 1936, συντηρητικός, θεμελιωδώς δεξιός και σωβινιστικά αμετανόητος απέναντι στο γυναικείο φύλο, θα μείνει στην ιστορία, μεταξύ άλλων για τα «μπούγκα μπούγκα πάρτι» στην έπαυλή του στη Σαρδηνία.
Εξελέγη πρώτη φορά πρωθυπουργός στις εκλογές του 1994, με την πρώτη του θητεία να διαρκεί λίγους μήνες λόγω των εσωτερικών κλυδωνισμών της κυβερνώσας συμμαχίας που θα τον αναγκάσουν σε παραίτηση. Παρά την αναστροφή αυτή που ακολούθησαν πρωτόδικες καταδίκες – που αργότερα όμως ακυρώθηκαν – περί οικονομικών σκανδάλων (1997 και 1998), παρέμεινε πολιτικά ενεργός ως ηγέτης της αντιπολίτευσης.
Το 2001 εξαγγέλλοντας πλήθος φοροαπαλλαγών, μέτρων κατά του εγκλήματος, αύξησης συντάξεων και μείωσης της ανεργίας κέρδισε και πάλι τις εκλογές και θα ακολούθησε μια ταραχώδης περίοδος για τον ίδιο και την Ιταλία, που χρωματίστηκε από τον σκανδαλώδη νόμο που παραχωρούσε άσυλο σε δημόσιους αξιωματούχους, την άρνησή του να εγκαταλείψει τον έλεγχο της μιντιακής αυτοκρατορίας του και την υποστήριξή του στην εισβολή στο Ιράκ.
Στις τελευταίες όμως εκλογές του 2006 ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι θα χάσει από τον αντίπαλό του Ρομάνο Πρόντι και θα επανέλθει στην ηγεσία της αντιπολίτευσης. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου του 2008, καταφέρνοντας νίκες τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία.
Η τελευταία κυβέρνηση Μπερλουσκόνι έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή με ψήφους 342-275 στις 29 Σεπτεμβρίου 2010 και από τη Γερουσία στις 14 Δεκεμβρίου 2010, με 162 ψήφους υπέρ επί των 308.
Τον Οκτώβριο του 2012 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 4 ετών για φοροδιαφυγή και του απαγορεύτηκε να ασκεί δημόσιο αξίωμα για δύο χρόνια. Σε ηλικία 76 ετών, απαλλάχθηκε από την άμεση φυλάκιση, και αντ’ αυτού εξέτισε την ποινή του κάνοντας άμισθη κοινωνική εργασία.
Μετά τη λήξη της ποινής του, ο Μπερλουσκόνι έθεσε υποψηφιότητα και εξελέγη ευρωβουλευτής στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2019.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2022, ως επικεφαλής της Forza Italia, εξελέγη εκ νέου γερουσιαστής και συμμετείχε στη δεξιά κυβέρνηση συνασπισμού της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι. Μολονότι ο ίδιος δεν είχε ρόλο στην κυβέρνηση, ο θάνατός του είναι πιθανό να αποσταθεροποιήσει τους επόμενους μήνες την ιταλική πολιτική σκηνή, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters.
