Ο πρώην πρόεδρος της Συρίας, Μπασάρ Αλ Άσαντ, δήλωσε ότι η αναχώρησή του από τη χώρα «δεν ήταν προγραμματισμένη». Έφυγε από τη Συρία μέσω μιας ρωσικής αεροπορικής βάσης, προτού δυνάμεις υπό την ηγεσία της τζιχαντιστικής Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS) λάβουν τον έλεγχο της πρωτεύουσας της χώρας, Δαμασκού.
Η πλήρης δήλωση του Μπασάρ Αλ Άσαντ, που δημοσιεύτηκε στο κανάλι της συριακής προεδρίας στο Telegram:
«Δήλωση από τον πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ για τις περιστάσεις που οδήγησαν στην αναχώρησή του από την Συρία
Μόσχα- 16 Δεκεμβρίου 2024
Καθώς η τρομοκρατία εξαπλώθηκε σε όλη τη Συρία και τελικά έφτασε στη Δαμασκό το βράδυ του Σαββάτου 7 Δεκεμβρίου 2024, προέκυψαν ερωτήματα σχετικά με την τύχη και την τοποθεσία του προέδρου.
Αυτό προέκυψε εν μέσω μιας πλημμύρας παραπληροφόρησης και αφηγήσεων που απείχαν πολύ από την αλήθεια, με στόχο το εκ νέου λανσάρισμα της διεθνούς τρομοκρατίας ως απελευθερωτικής για τη Συρία επανάστασης.
Σε μια τόσο κρίσιμη συγκυρία για την ιστορία του έθνους, όπου η αλήθεια οφείλεται να έχει προτεραιότητα, είναι απαραίτητο να απαντηθούν αυτές οι στρεβλώσεις. Δυστυχώς, οι συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την εποχή, συμπεριλαμβανομένης μιας πλήρους διακοπής των επικοινωνιών για λόγους ασφαλείας, καθυστέρησαν τη δημοσίευση αυτής της δήλωσης. Αυτή δεν αντικαθιστά μια λεπτομερή περιγραφή των γεγονότων που εκτυλίχθηκαν, η οποία θα παρασχεθεί δοθείσης της κατάλληλης ευκαιρίας.
Πρώτον, η αναχώρησή μου από τη Συρία ούτε είχε προγραμματιστεί ούτε έγινε τις τελευταίες ώρες των μαχών, όπως ισχυρίστηκαν κάποιοι. Αντίθετα, παρέμεινα στη Δαμασκό, εκτελώντας τα καθήκοντά μου μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 8 Δεκεμβρίου 2024. Καθώς οι τρομοκρατικές δυνάμεις διείσδυσαν στη Δαμασκό, κινήθηκα στη Λαττάκεια σε συντονισμό με τους Ρώσους συμμάχους μας για να επιβλέψω τις πολεμικές επιχειρήσεις. Κατά την άφιξή μου στην αεροπορική βάση Χμέιμιμ εκείνο το πρωί, κατέστη σαφές ότι οι δυνάμεις μας είχαν αποσυρθεί πλήρως από όλες τις γραμμές μάχης και ότι οι τελευταίες θέσεις του στρατού είχαν πέσει. Καθώς η κατάσταση πεδίου στην περιοχή συνέχιζε να επιδεινώνεται, η ίδια η ρωσική στρατιωτική βάση δέχτηκε εντατική επίθεση από drones.
Χωρίς βιώσιμα μέσα εγκατάλειψης της βάσης, η Μόσχα ζήτησε από τη διοίκηση της βάσης να κανονίσει μια άμεση εκκένωση στη Ρωσία το απόγευμα της Κυριακής 8 Δεκεμβρίου. Αυτό έγινε μια ημέρα μετά την πτώση της Δαμασκού έπειτα από την κατάρρευση των τελικών στρατιωτικών θέσεων και την επακόλουθη παράλυση όλων των υπολοίπων κρατικών θεσμών.
Σε καμία στιγμή κατά τη διάρκεια αυτών των γεγονότων δεν σκέφτηκα να παραιτηθώ ή να αναζητήσω καταφύγιο, ούτε έγινε μια τέτοια πρόταση από κάποιο άτομο ή κάποια πλευρά. Η μόνη ρότα ήταν να συνεχίσω να μάχομαι ενάντια στην τρομοκρατική επίθεση.
«Επαναβεβαιώνω ότι το άτομο που, από την πρώτη κιόλας μέρα του πολέμου, αρνήθηκε να ανταλλάξει τη σωτηρία του έθνους του για προσωπικό όφελος ή να συμβιβάσει τον λαό του με αντάλλαγμα πολλές προσφορές και δελεασμούς είναι το ίδιο πρόσωπο που στάθηκε δίπλα στους αξιωματικούς και στρατιώτες του στρατού στην πρώτη γραμμή, λίγα μέτρα από τους τρομοκράτες στα πιο επικίνδυνα και έντονα πεδία μάχης
Είναι ο ίδιος άνθρωπος που στα πιο σκοτεινά χρόνια του πολέμου δεν έφυγε αλλά παρέμεινε μαζί με την οικογένειά του δίπλα στον λαό του, αντιμετωπίζοντας την τρομοκρατία κάτω από βομβαρδισμούς και τον επαναλαμβανόμενο κίνδυνο εισβολής τρομοκρατών στην πρωτεύουσα για 14 χρόνια πολέμου. Επιπλέον, το άτομο που δεν εγκατέλειψε ποτέ την αντίσταση στην Παλαιστίνη και τον Λίβανο, ούτε πρόδωσε τους συμμάχους του που του στάθηκαν, δε θα μπορούσε να είναι εκείνο που θα εγκατέλειπε τους δικούς του ανθρώπους ή θα πρόδιδε το στρατό και το έθνος στο οποίο ανήκει.
Ποτέ δεν αναζήτησα θέσεις για προσωπικό όφελος, αλλά πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου ως θεματοφύλακα ενός εθνικού σχεδίου, υποστηριζόμενου από την πίστη του συριακού λαού που πίστευε στο όραμά του. Έχω ακλόνητη πεποίθηση για τη θέλησή του και την ικανότητά του να προστατεύει το κράτος, να υπερασπιστεί τους θεσμούς του και να στηρίξει τις επιλογές του μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όταν το κράτος πέφτει στα χέρια της τρομοκρατίας και χάνεται η ικανότητά της να συνεισφέρει ουσιαστικά, κάθε θέση καθίσταται άσκοπη, με την κατοχή της να καθίσταται στερούμενη νοήματος. Αυτό, σε καμία περίπτωση, δεν μειώνει τη βαθιά μου αίσθηση ότι ανήκω στη Συρία και τον λαό της – ένα δεσμό που παραμένει ακλόνητος από οποιαδήποτε θέση ή περίσταση. Πρόκειται για ένα ανήκει που είναι γεμάτο με την ελπίδα πως η Συρία θα υπάρξει ξανά ελεύθερη και ανεξάρτητη».
Διαβάστε ακόμα:
