Εδώ και σχεδόν τρία χρόνια, το ουκρανικό καθεστώς του Ζελένσκι -μαριονέτα των ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΝΑΤΟ- κρατά αιχμάλωτουςτους κομμουνιστές αδελφούς Κονονόβιτς. Χάρηστη μαζική διεθνή υποστήριξη, ήταν δυνατό να σωθούν οι ζωές τους και να βγουν από τη φυλακή με τον όρο του κατ’ οίκον περιορισμού. Αλλά συνεχίζουν να βασανίζονται, το καθεστώς τούς επιτίθεται συνεχώς και η ζωή τουςσυνεχίζει να βρίσκεται σε κίνδυνο.

Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μια πλήρη εικόνα για την ιστορία και τον αγώνα του Αλεξάντερ και του Μιχαήλ Κονονόβιτς, των αντιφασιστών πολιτικών κρατουμένων που διώκονται από τη χούντα του Κιέβου.

Οι πρώτες διώξεις  

Η οικογένεια Κονονόβιτς έζησε για πολλά χρόνια στη λευκορωσική πόλη Λουνινιέτς κατά τη διάρκεια της ΕΣΣΔ. Στα τέλη της σοβιετικής περιόδου, η οικογένεια μετακόμισε από τη Λευκορωσία, στην πόλη Λουτσκ της Ουκρανίας, όπου το 1980 γεννήθηκαν τα δίδυμα Μιχαήλ και Αλεξάντερ Κονονόβιτς. Μεγάλωσαν εκεί, στην Ουκρανία, η οποία μέχρι το 1991 ήταν μέρος της ΕΣΣΔ. Πήγαν να σπουδάσουν στηνΟδησσό, στο Ινστιτούτο Χερσαίων Δυνάμεων όπου και παρέμειναν για να εργαστούν μετά την αποφοίτησή τους.

Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η νέα ουκρανική κυβέρνηση άρχισε να διώκει ανθρώπους με κομμουνιστικές απόψεις και να προμοτάρει εκείνους με εθνικιστικές και φιλοφασιστικές. Όταν ο Ουκρανός πρόεδρος Γιουστσένκο διέταξετο 2005 να μεταφερθεί το Ινστιτούτο Χερσαίων Δυνάμεων από τη ρωσόφωνη Οδησσό στο Λβιβ,για να προωθήσει τον εθνικισμό εντός του ουκρανικού στρατού, οι αδελφοί Κονονόβιτς παραιτήθηκαν από το ινστιτούτο και επέστρεψαν στο Λουτσκ. Εκεί, ίδρυσαν τη δημόσια αντιφασιστική οργάνωση «ΣιαμπριΒολύνι» η οποία προωθούσε την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών.

Οι αδελφοί Κονονόβιτς αντιτάχθηκαν ενεργά σε οποιεσδήποτε εκδηλώσεις ναζισμού και φασισμού. Ως εκ τούτου, στις αρχές της δεκαετίας του 2010, έγιναν στόχος απειλών και επιθέσεων από νεοναζί και εθνικιστές. Οι εθνικιστικές συμμορίες επιτίθονταν τακτικά και φυσικά στα αδέρφια και βανδάλιζαν τα γραφεία τους.

Το 2010 διεξήγαγαν μια δράση διαμαρτυρίας ενάντια στην «αγιοποίηση» του Μπαντέρα και τη μετατροπή του σε «ήρωα τηςΟυκρανίας» από το καθεστώς του Γιουτσένκο. Το 2012, έριξαν ενημερωτικά φυλλάδια σε ένα χώρο που διεξάγονταν το εθνικιστικό φεστιβάλ «Μπαντερστάντ», στα οποία ενημέρωναν για τις φασιστικές επιθέσεις. Μετά από αυτή την ενέργεια, δέχτηκαν επίθεση και ξυλοδαρμό από μια ομάδα νεοναζί . Μέχρι το 2012, ομάδες νεοναζί ήταν οπλισμένες, είχαν επιχειρησιακές ομάδες μάχης και λάμβαναν πλήρη υποστήριξη για τις ενέργειές τους και είχαν πλήρη ατιμωρησία από την ουκρανική αστυνομία.

Μετά το ναζιστικό πραξικόπημα του 2014, που ενορχηστρώθηκε από ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΝΑΤΟ το Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας, στο οποίο τα αδέρφια είναι μέλη, κηρύχθηκε παράνομο και η καταπολέμηση του φασισμού στην Ουκρανία έγινε ακόμη πιο δύσκολη υπόθεση. Το 2014, ο Μιχαήλ ήταν επικεφαλής της Λενινιστικής Κομμουνιστικής Ένωσης Νεολαίας της Ουκρανίας και ο Αλέξαντερ έγινε αναπληρωτής πρόεδρος της Αντιφασιστικής Επιτροπής της Ουκρανίας. Τα αδέρφια Κονονόβιτς μίλησαν ενεργά κατά του πραξικοπήματος και κατά της παρέμβασης της Ουάσιγκτον στις υποθέσεις της Ουκρανίας, εκφράζοντας τη στήριξή τους στον αντιφασιστικό αγώνα του λαού του Ντονμπάς καθώς και θετικές απόψειςγια το σοβιετικό παρελθόν της Ουκρανίας, παράλληλα ζητώντας ειρήνη και φιλία με τη Ρωσία και τον λαό της. Στα προσεχή χρόνια η καταστολή εντάθηκε απέναντι σε όσους αμφισβήτησαν τη δυτικόφιλη χούντα του Κιέβου.

Τα πρώτα χρόνια μετά το Ευρωμαϊντάν του 2014

Στα τέσσερα χρόνια που ακολούθησαν το Μαϊντάν του 2014, ο Αλεξάντερ ξυλοκοπήθηκε πέντε φορές και ο Μιχαήλ δέχθηκε επίθεση έξι φορές. Ωστόσο, σε κανένα από αυτά τα περιστατικά κανένας από τους επιτιθέμενους δεν οδηγήθηκε στη «δικαιοσύνη» σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, οι επιτιθέμενοι ήταν γνωστοί νεοναζί. Η ατιμωρησία ήταν καθεστώς και αυτό έγινε ξεκάθαρο όταν οι αδελφοί Κονονόβιτς μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο μετά από ξυλοδαρμό, ενώ οι νεοναζί του τάγματος εφόδου παράλληλα έδιναν συνεντεύξεις ακριβώς δίπλα σε λίμνες αίματος, χωρίς να δείχνουν σημάδια απόκρυψης.

Εκείνο το χρονικό διάστημα, οι υποστηρικτές του Μπαντέρα απήγαγαν και οδήγησαν τους αδελφούςστο δάσος και προσπάθησαν βίαια να τους κάνουν να αποκηρύξουν τις κομμουνιστικές πεποιθήσεις τους, καταγράφοντας τη διαδικασία στην κάμερα. Ωστόσο το μόνο που κατάφεραν είναι να κινηματογραφήσουν δύο ματωμένα πρόσωπα, καθώς τα αδέρφια Κονονόβιτς δεν αποκήρυξαν τις πεποιθήσειςτους. Ακόμη ένα περιστατικό ήταν όταν, οι ναζί χτύπησαν τον Μιχαήλ στο κεφάλι με σιδερένιο γκλομπ. Παρ’ όλα αυτά, όλες οι ποινικές υποθέσεις εναντίον των ταγμάτων εφόδου «θάφτηκαν» κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής έρευνας.

Συνεργασία αρχών και ναζιστικών οργανώσεων

Εκτός από τις παρακρατικές ναζιστικές επιθέσεις, οι αδελφοί Κονονόβιτς καταδιώκονται από τις επίσημες ουκρανικές αρχές. Λόγω των αντιφασιστικών δραστηριοτήτων τους, οι Κονονόβιτς εκδιώχθηκαν από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Λουτσκ, όπου σπούδαζαν. Ο Αλεξάντερ Κονονόβιτς αντιμετώπισε ποινικές κατηγορίες βάσει του άρθρου 258 (συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση), γιατί συνέλεγε ανθρωπιστική βοήθεια για τα παιδιά στο Ντονμπάς.

Παρά τις διώξεις δεν σταμάτησαν τον αντιφασιστικό αγώνα και δημοσιοποίησαν διεθνώς το γεγονός με τις διακρίσεις και διώξεις των αντιφασιστών, των κομμουνιστών και των ρωσόφωνων πολιτών στην Ουκρανία, συνέχισαν να παρέχουν ανθρωπιστική βοήθεια στα παιδιά και τους ηλικιωμένους στο Ντονμπάς, είπαν την αλήθεια για ό,τι συμβαίνει στην Ουκρανία,  μίλησαν εναντίον ορισμένων ναζιστικών προσωπικοτήτων στην Ουκρανία και κατά των επιθετικών ενεργειών των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.

Δεν φοβήθηκαν μπροστά στα ναζιστικά τάγματα του «Δεξιού Τομέα» και των «Αζόφ» που αποτελούν σήμερα και τμήμα του επίσημου στρατού της Ουκρανίας υπό την ηγεσία του Ζελένσκι.

Απαγωγή και εξαφάνιση

Στις 2 Μαρτίου 2022, ο Αλεξάντερ και ο Μιχαήλ εξαφανίστηκαν. Λίγο πριν από την εξαφάνισή τους, οι υποστηρικτές του Μπαντέρα είχαν ανακοινώσει κυνήγι εναντίον τους, ζητώντας μέσω των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης πρώτα την τιμωρία τους. Μέσα σε αυτό το κλίμα πήγαν να «μιλήσουν» με τη μητέρα των Κονόνοβιτς (η οποία έχει προβλήματα υγείας και είναι ανάπηρη), στην ουσία ανακρίνοντάς την.

Μετά την εξαφάνιση των αδελφών, ακόμη και οι στενοί συγγενείς τους δεν μπορούσαν να μάθουν πού βρίσκονταν ή τι τους είχε συμβεί για σχεδόν δύο μήνες. Αργότερα, πληροφορίες από ανθρώπους που είχαν απελευθερωθεί από την κράτηση αποκάλυψαν ότι η SBU (Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας) είχε συλλάβει τους αδελφούς. Μετά τη σύλληψή τους, ξυλοκοπήθηκαν και βασανίστηκαν σχεδόν μέχρι θανάτου για αρκετές ημέρες, υποφέροντας από σπασμένα πλευρά και βαριά τραύματα στο πρόσωπο. Μετέπειτα ακόμα και η επίσημη σύλληψή τους καταγράφηκε μόλις στις 5 Μαρτίου. Επιπλέον, τους έκλεψαν ότι είχαν πάνω τους, όλα τα προσωπικά τους αντικείμενα, τα τηλέφωνα και τα λεφτά.

Αργότερα αποδείχθηκεότι η ποινική υπόθεσηεναντίον των Κονονόβιτς είχε κατασκευαστεί την 1η Φεβρουαρίου 2022. Μετά τη σύλληψή τους, η SBU κατηγόρησε τους αδελφούς για παραβίαση του άρθρου 109 του Ποινικού Κώδικα της Ουκρανίας: «Ενέργειες που αποσκοπούν στη βίαιη αλλαγή της συνταγματικής τάξης ή στην κατάληψη της κρατικής εξουσίας» και τους παρότρυνε να υπογράψουν ομολογίες. Οι αδελφοί αρνήθηκαν τις κατηγορίες και είπαν πως δεν είχαν τίποτα να ομολογήσουν και δεν θα υπέγραφαν τίποτα. Η SBU άρχισε τότε να ψάχνει μεθόδους για να τους «αναγκάσει» να ομολογήσουν.

Αργότερα στο δικαστήριο, ο Αλεξάντερ Κονονόβιτς αφηγήθηκε ότι για τις πρώτες τρεις ημέρες μετά τη σύλληψή τους, βασανίστηκαν βάναυσα ανελλιπώς. Είχαν σπασμένες μύτες, δόντια, πλευρά και τα πρόσωπά τους γεμίσανε μώλωπες. Δεδομένου ότι τα αδέρφια δεν είχαν υπογράψει τίποτα, συνέχισαν να ξυλοκοπούνται τόσο σοβαρά πουδυσκολεύονταν να αναπνεύσουν λόγω των σπασμένων πλευρών τους. Τους επιτράπηκε να δουν γιατρό μόνο μετά από ένα μήνα. Η SBU απείλησε τον Αλεξάντερ ότι θα βιάσουν μπροστά στα μάτια του τη δεκατριάχρονη κόρη του, Αικατερίνη. Μετά τα βασανιστήρια τα αδέρφια οδηγήθηκαν τελικά σε φυλακή, κρατήθηκαν για μήνες πολλές φορές σε απομόνωση και χωρίς είδη υγιεινής.

Οι πολιτικές δίκες και οι δημοσιεύσεις στα ΜΚΔ

Όταν ξεκίνησαν οι ακροάσεις του δικαστηρίου, η υπόθεση των αδελφών Κονονόβιτς δεν εξετάστηκε ουσιαστικά. Μερικές φορές δεν υπήρχε συνοδεία για να τους μεταγάγει στο δικαστήριο, γεγονός που παραβιάζει το δικαίωμα στην υπεράσπιση. Ως απόδειξη ενοχής για «ενέργειες που αποσκοπούσαν στη βίαιη αλλαγή της συνταγματικής τάξης ή στην κατάληψη της κρατικής εξουσίας», παρουσιάστηκαν στους αδελφούςΚονονόβιτς αναρτήσεις που είχαν γράψει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συγκεκριμένα στο Facebook κατά την περίοδο 2019-2021 που επέκριναν τις αρχές.

Στις αναρτήσειςστο Facebook από το 2019 έωςτο 2021 που αποτέλεσαν τη βάσητης κατηγορίας, τα αδέρφια ανέφεραν: «Τα εγκλήματα των αρχών και των Ουκρανών εθνικιστών στο Ντονμπάς δεν έχουν παραγραφεί! Οι εγκληματίες πρέπει να θυμούνται το αναπόφευκτοτηςτιμωρίας», «Το καθεστώς τουΚιέβου καταδίκασε τις εκλογέςστη Λευκορωσία. Αυτοί που καταδικάζουν είναι οι ναζί που διεξάγουν πόλεμο ενάντια στον ίδιο τους τον λαό και την ιστορία του, σε μια χώρα όπου μέλη της αντιπολίτευσης καίγονται και σκοτώνονται και όπου χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι κρατούνται σε μπουντρούμια», «Κάθε Ουκρανός πρέπει να αγωνιστεί ενάντια στον ευρωφασισμό στη χώρα μας, ο καθένας στη θέση του».

Είναι προφανές ότι αυτές οι δημοσιεύσεις απλώς επικρίνουν τη χούντα του Κιέβου. Ο δικηγόρος που υποτίθεται ότι θα υπερασπιζόταν τους αδελφούς Κονονόβιτς υπήρχε μόνο για τυπικούς λόγους και κανένας άλλος δικηγόρος δεν επιτρεπόταν να δει τους αντιφασίστες ενώ η έρευνα ήταν σε εξέλιξη. Το δικαστήριο αγνόησε τα γεγονότα του ξυλοδαρμού και των βασανιστηρίων που υπέστησαν τα αδέρφια και δεν διατάχθηκε ιατρική εξέταση.

Διεθνής κινητοποίηση και κίνημα αλληλεγγύης

Τον Δεκέμβριο του 2022, μετά από μια σειρά διαμαρτυριών από αντιιμπεριαλιστικές, αντιφασιστικές οργανώσεις, κόμματα, συνδικάτα και μαζικούς φορείς όπου συγκεντρώθηκαν έξω από ουκρανικές πρεσβείες σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες σε αλληλεγγύη με τους αδελφούς, οι ουκρανικές αρχές αναγκάστηκαν να τους αποφυλακίσουν και να τους θέσουν σε κατ’ οίκον περιορισμό με υποχρεωτική ηλεκτρονική παρακολούθηση με βραχιολάκι.

Μέχρι σήμερα, τα αδέρφια βρίσκονται σε κατ’ οίκον περιορισμό. Δέχονται συνεχώς απειλές βίας με αποκορύφωμα το 2023 όπου αστυνομικός του καθεστώτος δήλωσε για να διαμορφώσει κλίμα στην κοινή γνώμη πως: «Ας σκοτώσουμε τους Κονονόβιτς δεν θα πάθει και κανείς τίποτα». Τα αδέρφια βρίσκονται επιδεικτικά υπό 24ωρη παρακολούθηση. Η αλληλογραφία τους διαβάζεται, οι κλήσεις τους παρακολουθούνται και εκπρόσωποι της Υπηρεσίας Ασφαλείας τηςΟυκρανίας κάνουν συνέχεια εφόδους στο διαμέρισμα- φυλακή που κρατούνται σε κατ’ οίκον περιορισμό. Αυτή είναι η συνθήκη ζωής για τους αντιφασίστες στο αγαπημένο καθεστώς των ΗΠΑ-Ε.Ε., στην ακριβοπληρωμένη και υπερεξοπλισμένη από τις ΝΑΤΟϊκές χώρες, χούντα του Κιέβου.