Στις 30 Μαΐου του 2022, στο περιθώριο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες, πραγματοποιήθηκε μια διμερής συνάντηση μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού και του Γερμανού καγκελαρίου. Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες που δημοσίευσε η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ την 25^η τρέχοντος:

Ο Σολτς υπεστήριξε εκείνη την ημέραν ότι η Ελλάς έχει την πολιτικήν, ηθικήν και νομικήν υποχρέωσιν, βάσει του Κανονισμού του Δουβλίνου 3, να δεχθεί εις την επικράτειάν της άνω των 30.000 προσφύγων και μεταναστών. Το σκεπτικό του Βερολίνου ήταν -και παραμένει- ότι, μολονότι ευρίσκονται νομίμως εις το γερμανικόν έδαφος βάσει αιτήσεων χορηγήσεως ασύλου και πιστοποιητικών μακράς διαμονής εις την Ε.Ε., κάνουν κατάχρησιν των δικαιωμάτων τους, επιβαρύνοντας υπέρμετρα τον προϋπολογισμόν της χώρας. Με βάση το ίδιο σκεπτικό Σολτς, η Κυβέρνησις Μητσοτάκη θα πρέπει να συμφωνήσει στην επιστροφή τους επειδή η Ελλάς ήταν η χώρα ‘πρώτης υποδοχής’ στο έδαφος της Ε.Ε., κυρίως την περίοδο 2015-2018.

Αργότερα, οι Γερμανοί ανέβασαν τον αριθμό της επιστροφής των προσφύγων στη χώρα μας σε 50.000. Η γερμανική κυβέρνηση θέτει το θέμα αυτό στην ελληνική σε κάθε ευκαιρία κι αυτός ήταν ο λόγος που ο Γερμανός πρόεδρος Σταϊνμάιερ επισκέφτηκε στις 30 Οκτωβρίου του 2024 το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης στη Μαλακάσα. Επίσης, οι Γερμανοί υποστηρίζουν σταθερά ότι το ελληνικό Κράτος είναι υποχρεωμένο να προσφέρει στους έχοντες δικαίωμα ασύλου όσα ακριβώς προσφέρει στους Έλληνες ανέργους ώστε να μην υπάρχει οικονομικό και εργασιακό κίνητρο μετακίνησής τους στη Γερμανία!

Το «μεταναστευτικό» θα εξεταστεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Ε.Ε. στις 20-21 Μαρτίου. Τι μπορεί να κάνει η ελληνική κυβέρνηση ώστε να αντιμετωπίσει το θέμα προς όφελός μας μιας και οι πιέσεις θα αυξηθούν μόλις σχηματιστεί η νέα κυβέρνηση στο Βερολίνο;

Αν σκέφτεται στα σοβαρά το συμφέρον της χώρας θα μπορούσε να αρνηθεί να δεχτεί την επιστροφή των 50.000 μεταναστών κι ας είναι υποχρεωμένη από το Δουβλίνο 3. Ως επιχείρημα θα μπορούσε να θέσει στη Γερμανία το θέμα της καταβολής των πολεμικών επανορθώσεων που ανέρχονται σήμερα σε περίπου 2 τρισ. ευρώ υποστηρίζοντας ότι η γερμανική κυβέρνηση έχει την πολιτική, ηθική και νομική υποχρέωση, βάσει των Συνθηκών των Παρισίων του 1946, να καταβάλει τις επανορθώσεις. Κι αν δεχτεί το Βερολίνο να αναγνωρίσει το χρέος προς την Ελλάδα και να συμφωνήσει στον τρόπο καταβολής του τότε μόνο θα δεχτεί η Αθήνα την επιστροφή των 50.000 προσφύγων. Και για να δείξουμε ότι σοβαρολογούμε, θα πρέπει να επιτραπεί στον υπουργό Δικαιοσύνης να υπογράψει την εκτέλεση της απόφασης 11/2000 του Αρείου Πάγου που προβλέπει την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού Κράτους, για τη σφαγή του Διστόμου.

Οι παραπάνω προτάσεις μας μπορεί να φαίνονται ακραίες, κι ως ένα σημείο είναι, αλλά μόνο αν προβάλλουμε αντίσταση απέναντι σε κάθε απαίτηση του Βερολίνου που πλήττει τα εθνικά μας δίκαια θα κατορθώσουμε κάποια μέρα να υποχρεώσουμε τη Γερμανία να μας πάρει στα σοβαρά και να καταβάλει τις οφειλές της από τις γερμανικές επανορθώσεις. Για τις ψυχές των νεκρών μας την Κατοχής, για τους Έλληνες πολίτες τού σήμερα.