Πόσο δύσκολο είναι να συμφωνήσουμε σε κάτι ως λαός, πολλώ δε μάλλον να ομοψυχήσουμε;
Είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο.
Και οι Πανελλήνιες Πανεργατικές Απεργιακές Διαδηλώσεις της 28ης Φλεβάρη 2025, το απέδειξαν με περίσσια μεγαλοπρέπεια!
Ισοτιμία, Απονομή Δικαιοσύνης και Αληθινά Ασφαλείς Υποδομές ώστε να μην υπάρξει άλλη τραγωδία, ήταν τα αιτήματα που εκφράστηκαν βροντερά και πιο παλλαϊκά από ποτέ άλλοτε, με αφετηρία και αφορμή τα 2 χρόνια απ’ το Έγκλημα στα Τέμπη!
Κι όπου υπάρχει φωνή λαού, φυσικά και καλείται να την προβοκάρει με αφοπλιστική χυδαιότητα και ξεδιαντροπιά το παρακράτος, γιατί είν’ το μόνο πού ‘ναι αληθινά υπερκομματικό απ’ την ίδια του τη φύση…
Ποιο αστικό κόμμα άλλωστε δεν επιθυμεί «να φυλάει τα νώτα του»;
Γι’ αυτό και δεν πέσαμε απ’ τα σύννεφα με τις μολότοφ, τα καδρόνια και τις πέτρες των εντεταλμένων κουκουλοφόρων κάφρων.
Ούτε κατάφερε το παρακράτος να αμαυρώσει μέσω όλων αυτών τη μνήμη των 57 δολοφονημένων συνανθρώπων μας στα Τέμπη.
Κι ούτε την πιο μεγαλειώδη απεργιακή κινητοποίηση που έγινε ποτέ, κατάφεραν να σπιλώσουν, αφού ό,τι έγινε, συνέβη μπροστά στα μάτια όλων μας, που ήταν και τα πιο πολλά μάτια από ποτέ!
Απλά, απεδείχθη ακόμη και στον πλέον δύσπιστο, πως το παρακράτος τρέμει τον λαό τον ενωμένο, ιδίως όταν αυτός διεκδικεί το δίκιο του συνειδητά κι οργανωμένα έξω, στους δρόμους!
Γι’ αυτό άλλωστε το παρακράτος παραμένει διαχρονικά υπερκομματικό.
Επειδή μάς τρέμει!
Και γι’ αυτό απολαμβάνει της διαχρονικής στήριξης όλων των αστικών κομμάτων, μικρών και μεγάλων, εντός κι εκτός Βουλής.
Η 28η Φλεβάρη 2025, θα μείνει στην ιστορία ως η απαρχή της αφύπνισης της παλλαϊκής μας συνείδησης!
Κι από δω και πέρα, οποιοσδήποτε αστός οποιουδήποτε αστικού κομματικού χρώματος, οποιασδήποτε ανοιχτής ή σκούρας απόχρωσης, ας τολμήσει να την καπηλευτεί ή να τα βάλει μαζί της!
