Νέα ανακοίνωση της Ανοιχτής Συνέλευσης «Όχι μετρό στην πλ. Εξαρχείων», η οποία εδώ και τρία χρόνια αγωνίζεται ενάντια στην καταστροφή του δημόσιου χώρου της πλατείας, δίνει την εικόνα του εργοταξίου της ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ σήμερα και απαριθμεί άλλους κινδύνους στο όνομα της «ανάπτυξης».

Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ανοιχτής Συνέλευσης «Όχι μετρό στην πλ. Εξαρχείων»:

Ο αγώνας για τη διάσωση της πλατείας Εξαρχείων από τα επικείμενα σχέδια και τις εργασίες της ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ για την κατασκευή σταθμού της γραμμής 4 ξεκίνησε έχοντας ως στόχο τη διάσωση της μοναδικής και ιστορικής πλατείας της γειτονιάς μας. Στην πορεία των τριών χρόνων αγώνα αποκαλύπτονται διαρκώς οι πολιτικές σκοπιμότητες για αλλαγή φυσιογνωμίας των Εξαρχείων με την καταστροφή ενός δημόσιου χώρου, αλλά και με την ταυτόχρονη εκδίωξη των κατοίκων και των ακηδεμόνευτων δραστηριοτήτων από αυτόν. Επιπλέον, μέρα τη μέρα γίνεται όλο και πιο αντιληπτή η παθογένεια κατασκευής ενός δημόσιου έργου, όπου διακινδυνεύονται ακόμα και οι ζωές όσων κατοικούν και εργάζονται πέριξ και εντός του εργοταξίου.

Άλλωστε μέχρι στιγμής έχουν εκδοθεί 3 καταδικαστικές αποφάσεις του Πρωτοδικείου Αθηνών για την Ελληνικό Μετρό και την κατάληψη χώρου από το εργοτάξιο της πλ. Εξαρχείων, αφού παραβιάζει την υπάρχουσα νομοθεσία, καθιστώντας αδύνατη την πρόσβαση πυροσβεστικών οχημάτων και ασθενοφόρων και δημιουργώντας συνθήκες συνωστισμού στην οδό Θεμιστοκλέους.

Ταυτόχρονα, οι ανύπαρκτες και επί της ουσίας αδύνατες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις δημιουργούν ένα πραγματικό χάος. Έξω από το εργοτάξιο γίνονται παντού αδικαιολόγητες εργασίες, αφού δεν περιλαμβάνονται σε καμία μελέτη. Σκάμματα επιφανειακά και βαθιά προκαλούν ατυχήματα μικρά και μεγάλα, ενώ διαρκείς είναι και οι βλάβες και διακοπές σε ρεύμα και νερό. Αδικαιολόγητη κυκλοφοριακή συμφόρηση, απαγορευτική η κυκλοφορία ατόμων σε αμαξίδιο ή με άλλα κινητικά προβλήματα, επικίνδυνη η διέλευση πεζών.

Δεν είναι, όμως, μόνο τα Εξάρχεια θύματα της καταστροφής στο όνομα της ανάπτυξης. Η πόλη όλη έχει γίνει ένα απέραντο εργοτάξιο με τους δημόσιους χώρους να παραμένουν μη διαθέσιμοι, χωρίς κανένας να γνωρίζει μέχρι πότε, επειδή η ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ μπορεί να κατέχει άκριτα «τη γη και το ύδωρ μας». Ήδη το χρονοδιάγραμμα 8-10 χρόνων εργασιών για τη γραμμή 4 έχει πάρει επίσημα διετή παράταση, με τα κέρδη των εργολάβων να αυξάνονται, αφού παίρνουν αποζημιώσεις από τον ελληνικό δημόσιο για τις δικές τους καθυστερήσεις.

Το εργοτάξιο της πλατείας Εξαρχείων δεν είναι το μόνο επικίνδυνο. Πρόσφατα δημοσιεύθηκε επιστολή της ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ προς την ανάδοχο ΑΒΑΞ (29/1/25) με καταγγελία για μη τήρηση των μελετών και επισήμανση κινδύνου κατάρρευσης της σήραγγας στην Κατεχάκη. Την επόμενη ημέρα ωστόσο η εταιρία δήλωσε ότι τα κάνει όλα σωστά και ό,τι έγραψε… «νερό και αλάτι». Στα δε δικόγραφα που κατέθεσε η εταιρία ως απάντηση στους κατοίκους των Εξαρχείων παραδέχεται ότι και στο Κολωνάκι υπάρχει αντίστοιχο πρόβλημα με αυτό της οδού Θεμιστοκλέους, αλλά εκεί οι κάτοικοι δεν ανησυχούν τόσο! Για να μην αναφερθούμε στην κατάσταση των υπόλοιπων δημόσιων έργων της χώρας, στα οποία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο εμπλέκονται οι ίδιοι εργολάβοι. (Αττική οδός, Ολυμπία Οδός, Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, Flyover της Περιφερειακής Θεσσαλονίκης, η συμμετοχή στο οδικό έργο Πάτρα-Πύργος, το οδικό έργο Μπράλος-Άμφισσα κ.λπ.).

Μια ολόκληρη χώρα χρησιμοποιεί τις δημόσιες συγκοινωνίες με άγχος, ίσως και φόβο. Πολλά ατυχήματα, συνεχείς βλάβες, κακοσυντηρημένες υποδομές, έλλειψη δρομολογίων και προσωπικού. Στη δε ομερτά κυβέρνησης και μέσων ενημέρωσης όποιος τολμά να πει κάτι λοιδορείται, απειλείται, εκβιάζεται.

Όμως, τα στόματα δε μένουν κλειστά. Τα δημόσια έργα αυτής της χώρας πρέπει να γίνονται για την κοινή ωφέλεια και όχι για τα κέρδη των μεγαλοεργολάβων και των μεσαζόντων σε βάρος ακόμα και της ανθρώπινης ζωής. Διεκδικώντας αυτά που μας ανήκουν θα γίνουμε όλοι και όλες μαζί ένα ποτάμι που θα τους παρασύρει μακριά μας.