Κάθε Πάσχα στην Αμοργό είναι μια εμπειρία βαθιάς συγκίνησης και γλυκιάς νοσταλγίας. Κάτι στο φως, κάτι στον αέρα του νησιού, σε κάνει να θες να επιστρέφεις, ξανά και ξανά.
Με ιδανικές καιρικές συνθήκες και τα έθιμα που κρατούν ζωντανό το πνεύμα της παράδοσης, η Αμοργός υποδέχθηκε φέτος πλήθος επισκεπτών, αφήνοντάς τους με την επιθυμία της επιστροφής.
Τα έθιμα στο νησί κορυφώνονται τη Μεγάλη Παρασκευή. Συγκεκριμένα στη Χώρα, ο Επιτάφιος κινείται αργά μέσα από τα φρεσκοασβεστωμένα σοκάκια, στρωμένα με αργάνιες και φασκόμηλα που μοσχοβολούν παντού. Τα τενεκεδάκια φωτίζουν τον δρόμο της περιφοράς, καθώς οι φλόγες τρεμοπαίζουν δημιουργώντας μια κατανυκτική ατμόσφαιρα.
Στο μικρό χωριό Βρούτση στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος, η Ανάσταση γίνεται αλλιώς -λιγότερο θορυβώδης, πιο ουσιαστική. Λίγοι κάτοικοι συγκεντρώνονται στην εκκλησία, περιμένοντας το Άγιο Φως.
Όταν ο πάτερ Θεόφιλος ψάλλει το «Χριστός Ανέστη» στο προαύλιο, ο ουρανός φωτίζεται από βεγγαλικά, ενώ κάποιοι παραμένουν στον ιερό χώρο και άλλοι επιστρέφουν στα σπίτια τους για το πασχαλινό τραπέζι: μαγειρίτσα και γεμιστό κατσίκι.
Την Κυριακή του Πάσχα, το γλέντι κορυφώνεται. Τραπέζια στήνονται στις αυλές, στα μαγαζιά, στους δρόμους. Αν και το σούβλισμα δεν είναι μέρος της παράδοσης του νησιού, κάποιοι δεν αντιστέκονται.
Στα Θολάρια, το απόγευμα καίγεται το ομοίωμα του Ιούδα ή «Εβραίου» και ύστερα ακολουθούν παραδοσιακά παιχνίδια στον προαύλειο χώρο της εκκλησίας των Αγίων Αναργύρων. Οι νέοι του χωριού συμμετέχουν σε δραστηριότητες όπως η «μακριά γαϊδούρα», τα «μήλα» και οι «μπίλιοι» και άλλα.
Το Πάσχα στην Αμοργό αναβιώνει μια παράδοση αιώνων, κάνοντας ακόμη και τους επισκέπτες να νιώθουν μέρος της. Κι όταν όλα τελειώσουν, μένει μια γλυκιά ανάμνηση. Όχι μόνο για το νησί, αλλά για το πώς σε έκανε να αισθανθείς.
