Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη πληθυσμού αφρικανικού χαμαιλέοντα Chamaeleo africanus σε παραλία της βορειοανατολικής Πελοποννήσου στην προστατευόμενη περιοχή Λάμιας και Δάσους Στροφυλιάς (GR2320001).
Ο αφρικανικός χαμαιλεόντας είναι είδος της υποσαχάριας Αφρικής, του οποίου η φυσική κατανομή εκτείνεται κατά μήκος του Νείλου, έως και το Δέλτα του.
Ο μοναδικός πληθυσμός αυτού του είδους στην Ευρώπη βρισκόταν ως πρότινος στη λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας στην Πύλο, που ανακαλύφθηκε το 1997 και εικάζεται ότι έφτασε στην Ελλάδα κατά την αρχαιότητα.
Το 2014 καταγράφηκαν τρία νεογέννητα άτομα σε μία ακόμη παραλία της Βορειοδυτικής Πελοποννήσου.

Στις αρχές τρέχοντος μηνός στη διάρκεια εκπαιδευτικής εκδρομής φοιτητών Βιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, εντοπίστηκαν δύο ακόμη νεογέννητα.
«Έντεκα χρόνια μετά από την προηγούμενη καταγραφή, μπορούμε πλέον επιβεβαιωμένα να μιλάμε για την ύπαρξη πληθυσμού στην περιοχή. Θα πρέπει στη συνέχεια να προχωρήσουμε σε σχετικές έρευνες για να εξετάσουμε την πληθυσμιακή πυκνότητα του πληθυσμού, καθώς και τα δημογραφικά του στοιχεία», αναφέρει ο καθηγητής Ζωικής Ποικιλότητας του ΕΚΠΑ και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΦΥΠΕΚΑ, Παναγιώτης Παφίλης.
Γνωρίστε τον αφρικανικό χαμαιλέοντα
Ο αφρικανικός χαμαιλέοντας είναι ένα ζώο μήκους περίπου 14 εκατ. με μήκος ουράς 16 εκατ.
Το χρώμα του είναι συνήθως πράσινο με δύο σειρές λευκών ή μαύρων κηλίδων σε κάθε πλευρά, αλλά υπόκειται σε πολλές μεταβολές.

Είναι φημισμένο για την ιδιότητά του να αλλάζει το χρώμα της επιδερμίδας του και να γίνεται «ένα» με την επιφάνεια στην οποία βρίσκεται. Όμως, η αλλαγή του χρώματος δεν γίνεται για λόγους παραλλαγής. Σχετίζεται με τις λειτουργίες της ρύθμισης της θερμοκρασίας του σώματος, της φυσιολογίας και της επικοινωνίας.
Με τα διαφορετικά χρώματα της επιδερμίδας του στέλνει μηνύματα για να επικοινωνήσει με τα άτομα του είδους του.
Στη χώρα μας, ο συνολικός πληθυσμός του είναι εξαιρετικά μικρός -εκτιμάται σε 350 άτομα– και το είδος κατατάσσεται στα Κινδυνεύοντα (ΕΝ), σύμφωνα με τον Κόκκινο Κατάλογο της Ελλάδας.
Κύριες απειλές για το είδος αποτελούν η καταστροφή των ενδιαιτημάτων του -κυρίως λόγω της εντατικοποίησης της γεωργίας και της τουριστικής ανάπτυξης-, η θνησιμότητα από τροχαία ατυχήματα, καθώς και η παράνομη συλλογή του από λαθρέμπορους.
