Μετά από τουλάχιστον δύο δεκαετίες πίσω από τα κάγκελα, τα χαρακτηριστικά του ηγέτη Μαρουάν Μπαργούτι έχουν αλλάξει από τα χρόνια και τη σκληρότητα της φυλακής.
Ωστόσο, το πνεύμα του δεν λύγισε. Το βλέμμα του δεν χαμήλωσε. Το κεφάλι του παρέμεινε όρθιο και αγέρωχο.
Την Παρασκευή, 15 Αυγούστου, στάθηκε μπροστά στον δειλό εγκληματία (υπουργό Εθνικής Ασφάλειας) Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, που εισέβαλε στο κελί του απειλώντας και εκφοβίζοντας, όπως ακριβώς στέκεται ο λαός μας απέναντι στη νοοτροπία και στη μηχανή πολέμου του σιωνιστικού καθεστώτος: Σταθερός, αγέρωχος, συνοψίζοντας με τη σιωπή του, την πρόκληση του βλέμματός του και την υπερηφάνειά του, την ιστορία του παλαιστινιακού κινήματος των κρατουμένων και τη θέληση ενός λαού που δεν κάμπτεται από θύελλες ούτε από την ηττοπαθή σκέψη, στην επιμονή του να τερματίσει την κατοχή και να επιτύχει την εθνική δημοκρατική ανεξαρτησία.
ICYMI: Palestinian officials have condemned Israeli threats against imprisoned leader Marwan Barghouti, as an "unprecedented provocation."
— Al Jazeera English (@AJEnglish) August 17, 2025
Far-right Israeli minister Itamar Ben Gvir was filmed making the comments after what was described as "a raid" on Barghouti’s prison cell. pic.twitter.com/HfSm8VzDWb
Το κελί μετατράπηκε σε βήμα αντίστασης, και η απειλή σε μαρτυρία ότι η αρχή της ελευθερίας είναι ισχυρότερη από τις αλυσίδες και τους τοίχους των φυλακών της κατοχής, που αναπόφευκτα θα καταρρεύσουν.
Δεν πρόκειται μόνο για την προσωπική ιστορία ενός εμβληματικού ηγέτη, αλλά για τη συλλογική ιστορία του παλαιστινιακού λαού.
Ο Μπαργούτι, όπως και χιλιάδες Παλαιστίνιοι κρατούμενοι, ενσαρκώνει τον αγώνα για δικαιοσύνη, ελευθερία και ανεξαρτησία.
Η φυλάκισή του δεν είναι απλώς μια πράξη καταστολής· είναι μια απόδειξη του φόβου της κατοχής απέναντι σε μια φωνή που παραμένει αφοσιωμένη στην εθνική ενότητα και στην πορεία προς την απελευθέρωση.
Η διεθνής καμπάνια για την απελευθέρωσή του και για όλους τους Παλαιστίνιους κρατούμενους, η οποία ξεκίνησε πριν από μια δεκαετία από το Ρόμπεν Άιλαντ –τον τόπο κράτησης του Νέλσον Μαντέλα επί 18 χρόνια– έρχεται να υπενθυμίσει στον κόσμο ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται, αλλά κατακτιέται.
Ο Μαντέλα, που μετατράπηκε από κρατούμενος σε εμβληματικό ηγέτη της ελευθερίας, αποτελεί ζωντανό παράδειγμα για την ανθρωπότητα· και ο Μπαργούτι ακολουθεί αυτή την ίδια διαδρομή, ως σύμβολο της ελευθερίας του παλαιστινιακού λαού.

Όμως παραμένει στο κελί. Αυτό το γεγονός θα πρέπει να ταράξει την συνείδηση της διεθνούς κοινότητας. Γιατί ενώ οι παγκόσμιοι ηγέτες σήμερα γιορτάζουν υπερήφανα τον Μαντέλα ως ήρωα της ανθρωπότητας, πολλοί άλλοι παραμένουν σιωπηλοί για τον άνθρωπο που ενσωματώνει τις ίδιες αξίες στην Παλαιστίνη. Εάν ο αγώνας κατά του Απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική ήταν ένας παγκόσμιος αγώνας, έτσι και ο αγώνας κατά της κατοχής στην Παλαιστίνη πρέπει να αντιμετωπιστεί με την ίδια επείγουσα και ηθική σαφήνεια.
Σήμερα, ήρθε η ώρα να κάνουμε ΄να βήμα μπροστά από τις συμβολικές δηλώσεις. Οι κυβερνήσεις, τα κοινοβούλια, οι ΜΚΟ, και οι λαοί που αγαπούν την ελευθερία ε όλο τον κόσμο πρέπει να συμμετάσχουν στην εκστρατεία με αίτημα την άμεση απελευθέρωση του Μαρουάν Μπαργούτι και όλους τους άλλους Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους. Η συνεχιζόμενη κράτησή τους δεν είναι μόνο παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου. Αλλά και εμπόδιο για την ειρήνη. Επειδή δεν μπορεί να υπάρξει ούτε δίκαιη, ούτε βιώσιμη λύση στη σύγκρουση δίχως την αναγνώριση του δικαιώματος του παλαιστινιακού λαού να ζήσει ελεύθερα στη γη του- ούτε οι ηγέτες που εκπροσωπούν την δημοκρατική βούληση να μπορούν να εκφραστούν και να δράσουν ελεύθερα.
Η αντίσταση του Μαρουάν Μπαργούτι απέναντι στο πρόσωπο του εκφοβισμού μας θυμίζει ότι ο αγώνας για την ελευθερία των Παλαιστινίων δεν πηγάζει από απελπισία αλλά από ελπίδα. Είναι ένας αγώνας που συνδέει το κελί της φυλακής Χανταρίμ με τους λίθους του κελιού του Μαντέλα στη νήσο Ρόμπεν που συνδέει τον παλαιστινιακό αγώνα με κάθε κίνημα που τόλμησε να αντιμετωπίσει τυραννία και δικαιοσύνη.
Η διεθνής κοινότητα καλείται να σταθεί στο ύψος των αξιών της δικαιοσύνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να απαιτήσει τον τερματισμό του απάνθρωπου καθεστώτος κράτησης και καταπίεσης. Όπως στάθηκε στο πλευρό του Μαντέλα, έτσι πρέπει να σταθεί σήμερα και στο πλευρό του Μαρουάν Μπαργούτι. Η ελευθερία του και η ελευθερία όλων των Παλαιστινίων κρατουμένων είναι αλληλένδετη με την ελευθερία της ίδιας της Παλαιστίνης.
