Έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών ο Κωνσταντίνος Πυλαρινός, που διετέλεσε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, νομάρχης Μεσσηνίας και Θεσσαλονίκης, και πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων τέως Βουλευτών και Ευρωβουλευτών αλλά και ιδρυτής του «Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων».
Ο Κωνσταντίνος Πυλαρινός γεννήθηκε το 1935 στη Θεσσαλονίκη, σπουδάζοντας Νομικά, Οικονομία και Ευρωπαϊκό Οικονομικό Δίκαιο στα πανεπιστήμια Αθηνών και Παρισίων.
Το 1956 σε ηλικία 21 ετών επελέγη από τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή και υπηρέτησε για επτά συνεχή χρόνια ως μέλος του Πολιτικού του Γραφείου.
Το 1967, επί κυβερνήσεως Παναγιώτη Κανελλόπουλου, διετέλεσε σύμβουλος του υπουργείου Προεδρίας.
Κατά τη διάρκεια της απριλιανής δικτατορίας (1967-1974) ήταν ιδρυτικό μέλος και γενικός γραμματέας της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ενώσεως (ΕΡΕ) Εξωτερικού.
Επί σειρά ετών εργάστηκε ως σύμβουλος επενδύσεων και οργάνωσης επιχειρήσεων.
Το διάστημα 1974-1979, διετέλεσε νομάρχης Μεσσηνίας και Θεσσαλονίκης.
Έχει επίσης διατελέσει γενικός γραμματέας και πρόεδρος της «Κοινωνιολογικής Εταιρείας Νέων Επιστημόνων», γενικός γραμματέας της Εκτελεστικής Επιτροπής της «Ευρωπαϊκής Κινήσεως Νέων», μέλος του ΔΣ της «Ευρωπαϊκής Ενώσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτου» και μέλος της Ένωσης Συντακτών Αθηναϊκού Τύπου (ΕΣΗΕΑ).
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εθνικής Οικολογικής Εταιρείας, του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης (του οποίου διετέλεσε πρόεδρος) και του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Την περίοδο 1980-1987, ήταν γενικός γραμματέας του «Ριζοσπαστικού Κινήματος» το οποίο ίδρυσε ο ίδιος.
Το 1989, διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας στην κυβέρνηση Τζαννετάκη. Την ίδια χρονιά, μετά τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, ανέλαβε εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας.
Στις 4 Μαΐου 1990, ορκίστηκε Γενικός Γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών Κατά τη διάρκεια της θητείας του στη ΓΓΤΠ, ίδρυσε το Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΜΠΕ) με έδρα τη Θεσσαλονίκη και θεσμοθέτησε τρία ευρωπαϊκά βραβεία για τη δημοσιογραφία του ΜΠΕ (Ευμένης, Μέγας Αλέξανδρος, Αριστοτέλης) και την Τράπεζα Πληροφοριών της ΓΓΤΠ.
Επίσης προώθησε τη σύνδεση των τηλεοπτικών εθνικών δικτύων ΕΡΤ και ΡΙΚ (Ελλάδας-Κύπρου) για την αμοιβαία μετάδοση των προγραμμάτων τους και θεσμοθέτησε την πρώτη Κρατική Ταινιοθήκη με το νόμο 1892/91.
Στις 10 Δεκεμβρίου 1991, ανέλαβε για έναν χρόνο γενικός γραμματέας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ).
Στις 30 Οκτωβρίου 1992, τοποθετήθηκε γενικός διευθυντής της ΝΔ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το Νοέμβριο του 1993, οπότε παραιτήθηκε, μετά την εκλογή του Μιλτιάδη Έβερτ στην αρχηγία του κόμματος.
Από τη θέση του γενικού διευθυντή της ΝΔ πρότεινε και προπαρασκεύασε τη Σχολή Στελεχών του κόμματος, την Πολιτική Βιβλιοθήκη και τις Γραμματείες Πολιτισμού, Παιδείας και Ποιότητας Ζωής.
Στις εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Επικρατείας με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ.
Το Μάιο του 1999, ανέλαβε διευθυντής της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών (ΕΚΥΟ) της Εκκλησίας της Ελλάδος (θέση που διατήρησε μέχρι και το Φεβρουάριο του 2008), ενώ ταυτόχρονα εξελέγη μέλος του ΔΣ της Εθνικής Τράπεζας, της οποίας η Εκκλησία είναι μεγαλομέτοχος.
Το Μάιο του 2005, εξελέγη πρόεδρος της Ένωσης Τέως Βουλευτών και Ευρωβουλευτών.
Έχει τιμηθεί με το Χρυσό Σταυρό του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης.
