Απορρίφθηκε απόψε κατά πλειοψηφία η ένσταση αντισυνταγματικότητας που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ κατά του άρθρου 18 του νομοσχεδίου που ενσωματώνει οδηγία με νέες προβλέψεις που αφορούν την εκδίκαση ποινικών αδικημάτων.
Η επικίνδυνη οδηγία θεσπίζει, υπό όρους, τη δυνατότητα αποκλεισμού κατηγορουμένου από μέρος ή το σύνολο των στοιχείων μιας ποινικής δικογραφίας που τον αφορά, εάν κριθεί ότι αυτή ενδέχεται να θέσει σε άμεσο και σοβαρό κίνδυνο τη ζωή τρίτου προσώπου ή είναι απολύτως απαραίτητη για την προστασία σημαντικού δημοσίου ή την εθνική ασφάλεια.
Όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης τάχθηκαν «υπέρ» τη αντισυνταγματικότητας της διάταξης σε αντίθεση με τους βουλευτές της Ν.Δ. που απέρριψαν την ένσταση.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης απέρριψε τις αιτιάσεις της Αντιπολίτευσης, αναφέροντας ότι για το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ υπάρχουν επανειλημμένες αποφάσεις από το 2000 έως το 2008 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που αναφέρει «ότι το δικαίωμα στην αποκάλυψη σχετικών αποδεικτικών στοιχείων δεν είναι απόλυτο», σημειώνοντας ότι «για τις ποινικές υποθέσεις, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, αναφέρει ότι μπορεί να υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα όπως είναι η εθνική ασφάλεια, η ανάγκη προστασίας μαρτύρων που διατρέχουν κίνδυνο αντιποίνων και για αυτό σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι αναγκαίο να αποκρύπτονται στοιχεία προκειμένου να διαφυλαχθούν θεμελιώδη δικαιώματα τρίτων».
Ο κ. Φλωρίδης, απευθυνόμενος στους βουλευτές της Αντιπολίτευσης, τους οποίους χαρακτήρισε «δικαιωματιστές», τούς ρώτησε «σε τι ακριβώς διαφωνείτε με αυτά που έχει αποφανθεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;».
Ο υπουργός υπενθύμισε την προϊστορία της διάταξης αυτής, με την ανάλογη του 2014- 2019 που είχε και πάλι με Οδηγία συμπεριληφθεί στην Ποινική μας Δικονομία και ενσωματώθηκε τότε στο εθνικό μας δίκαιο με την ψήφο και των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι εκείνη σε σχέση με την σημερινή δεν είχε: τον σαφή προσδιορισμό ότι μόνο δικαστές και εισαγγελείς μπορούν να περιορίσουν την πρόσβαση κατηγορουμένου στην δικογραφία.
Τι είπαν οι εισηγητές της αντιπολίτευσης
Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Θεόφιλος Ξανθόπουλος υποστήριξε την ένσταση της Αντισυνταγματικότητας «ως μια αυτονόητη πρωτοβουλία σε μια ρύθμιση που αλλάζει ουσιαστικά το υφιστάμενο δικαιικό καθεστώς για τον κατηγορούμενο, περιστέλλοντος ουσιαστικά στα δικαιώματα του κατηγορουμένου».
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε ότι «παρόμοιο περιεχόμενο διάταξης είχε θεσπιστεί με το Ν. 4236/2014 άρθρο 12, αλλά καταργήθηκε με το νέο ΚΠΔ το 2019, καθώς κρίθηκε ως αχρείαστη, ασύμβατη με το συναφές υποκείμενο νομικό πλαίσιο».
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ Δημήτρης Μάντζος τάχθηκε υπέρ της αντισυνταγματικότητας του άρθρου τόσο όπως είπε «σε δύο άξονες, νομικό και πολιτικό- δικαιοπρακτικό». Στο νομικό επίπεδο είπε ότι «κάθε περιορισμός στο δικαίωμα πρόσβασης του κατηγορουμένου στην δικογραφία θίγει το δικαίωμα της ακροάσεως σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές και εθνικές εγγυητικές διατάξεις».
Απαντώντας στο «πολιτικο- δικαιοπρακτικό» άξονα της αντίθεσης του ΠΑΣΟΚ στο άρθρο 18 ο Δημήτρης Μάντζος είπε ότι «είναι άστοχη η επίκριση ότι το 2014 το ΠΑΣΟΚ τότε είχε ψηφίσει ανάλογη διάταξη» λέγοντας ότι «δεν υπάρχουν θέσφατα» και «από τότε έχουν συμβεί αδιάληπτα πολλά και σοβαρά πράγματα σε σχέση με το Κράτος δικαίου στην πατρίδα μας.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος ανέφερε ότι «το κόμμα του από την πρώτη στιγμή έχει καταγγείλει την σχετική διάταξη τονίζοντας ότι ενισχύει την επίθεση στα δικαιώματα του κατηγορούμενου. Αποτελεί παραβίαση του από ότι απομείνει από το τεκμήριο της αθωότητας».
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης Κωνσταντίνος Χήτας είπε ότι θεωρεί και αυτός αντισυνταγματικό το άρθρο 18, αλλά η κοινοβουλευτική αυτή διαδικασία της έντασης αντισυνταγματικότητας «είναι όπως πάντα προσχηματική και ατελέσφορή καθώς αποφασίζει η ότι θέλει η κυβερνητική πλειοψηφία».
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Αριστεράς Δημήτρης Τζανακόπουλος υποστήριξε την αντισυνταγματικότητα του άρθρου 18 και είπε ότι εδώ «περιορίζεται το δικαίωμα του κατηγορουμένου με έναν αόριστο και γενικόλογο νομικό τρόπο που θέτει ευθέως τη δίκαιη δίκη κατά παράβαση του άρθρου 20 του Συντάγματος».
Η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος της Νίκης Ασπασία Κουρουπάκη τάχθηκε και αυτή «υπέρ» της αντισυνταγματικότητας και υποστήριξε ότι ο αποκλεισμός κατηγορουμένου στην δικογραφία που τον αφορά με αόριστες και γενικότερες αιτιολογίες ισοδυναμεί με πλήγμα στο θεμελιώδες δικαίωμα της δίκαιης δίκης» κάτι που «εάν χαθεί, τότε δεν θα μιλάμε για Δικαιοσύνη, αλλά για ερεβώδεις μηχανισμούς εξουσίας».
Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου υποστήριξε την αντισυνταγματικότητα του άρθρου 18 λέγοντας ότι «οι διατάξεις του δεν είναι τόσο περιορισμένες όσο οι περισσότεροι έχουν αντιληφθεί. Είναι πολύ σοβαρότερες και πολύ ευρύτερες. Δεν κατατείνουν μόνο στον περιορισμό των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, αλλά σε περιορισμούς και κεκτημένα δικαιώματα από την εποχή των μεγαλύτερων επαναστάσεων και ιστορικότερων διακηρύξεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
