Τις πρώτες κατευθυντήριες οδηγίες του για τη χρήση των φαρμάκων GLP-1 για την καταπολέμηση της παχυσαρκίας, συνιστώντας τα ως μακροχρόνια θεραπεία ανακοίνωσε σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) του ΟΗΕ.
Η πρώτη, υπό όρους, οδηγία του ΠΟΥ αφορά τη χρήση των φαρμάκων GLP-1 από ενήλικες –εξαιρούνται οι έγκυες– για τη μακροχρόνια θεραπεία της παχυσαρκίας ενώ η δεύτερη συνιστά τον συνδυασμό των φαρμάκων αυτών με μια υγιεινή διατροφή και σωματική άσκηση.
Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, ο ΠΟΥ θα παρουσιάσει την επόμενη εβδομάδα τις κατευθυντήριες οδηγίες του για την κλινική διαχείριση της παχυσαρκίας σε παιδιά και εφήβους.
Ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους τόνισε ότι η σημερινή αυτή απόφαση «αναγνωρίζει ότι η παχυσαρκία είναι μια χρόνια ασθένεια που μπορεί να αντιμετωπιστεί με ολιστική και ισόβια φροντίδα».
Προειδοποίησε ωστόσο ότι τα φάρμακα από μόνα τους δεν θα επιλύσουν αυτήν την παγκόσμια κρίση.
GLP-1 therapies are changing #obesity care. What does WHO recommend?
— World Health Organization (WHO) (@WHO) December 1, 2025
Here’s what you need to know. pic.twitter.com/e7EuEmeqxL
Τα φάρμακα, που κυκλοφορούν εδώ και μια δεκαετία με τις εμπορικές ονομασίες Ozempic, Wegony, Mounjaro κ.α. στόχευαν αρχικά στην αντιμετώπιση του διαβήτη αλλά εδώ και χρόνια χρησιμοποιούνται για την απώλεια βάρους.
Αποκαλούνται «αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1» επειδή μιμούνται τη δράση αυτής της ορμόνης που βοηθά στην έκκριση ινσουλίνης και προκαλεί αίσθημα κορεσμού.
Στελέχη του ΠΟΥ σημείωσαν ότι η μεγαλύτερη πρόκληση στο εξής θα είναι η πρόσβαση στα φάρμακα αυτά.
GLP-1 therapies are a class of medicines that help lower blood sugar, support weight loss, reduce the risk of heart and kidney complications, and can even lower the risk of early death in people with type 2 diabetes.
— World Health Organization (WHO) (@WHO) December 1, 2025
These must be prescribed by your health care specialist and… pic.twitter.com/2Z5Sl1doil
Ακόμη και αν αυξηθεί ταχύτατα η παραγωγή, οι θεραπείες GLP-1 προβλέπεται ότι θα φτάσουν σε ποσοστό μικρότερο του 10% των πασχόντων μέχρι το 2030.
«Η μεγαλύτερη ανησυχία μας είναι η ισότιμη πρόσβαση. Χωρίς συντονισμένη δράση, τα φάρμακα αυτά θα διευρύνουν το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών, τόσο μεταξύ των χωρών όσο και εντός των χωρών» προειδοποίησε ο Τέντρος.
