45 χρόνια μετά την μεγαλύτερη συντονισμένη απεργίας πείνας στη βρετανική ιστορία, όταν εννέα Ιρλανδοί κρατούμενοι, με επικεφαλής τον Μπόμπι Σαντς πέθαναν από ασιτία, τρεις απεργοί πείνας, ακτιβιστές της Palestine Action, βρίσκονται στα πρόθυρα του θανάτου.
Η 66η ημέρα άρνησης τροφής της Χέμπα Μουραΐσι είναι «σημαντική, επειδή ήταν την 66η ημέρα απεργίας πείνας που ο Μπόμπι Σαντς πέθανε στα χέρια του κράτους», αναφέρει η ομάδα Prisoners for Palestine, κατηγορώντας την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου για «πλήρη περιφρόνηση της ασφάλειας και της ζωής αθώων νέων ανθρώπων». «Είναι αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου, η κυβέρνηση φαίνεται να το ξεχνά αυτό», επισημαίνει.
Shame on the government, no mention of the hunger strikers in parliament even after Heba reaches 66 days of hunger strike, a number significant because it was on the 66th day of hunger strike that Bobby Sands died at the hands of the state.
— Prisoners For Palestine (@Prisoners4Pal) January 7, 2026
Η 31χρονη Χέμπα Μουραΐσι όπως και ο Καμράν Άχμεντ που βρίσκεται στην 60η ημέρα απεργία πείνας και ο 23χρονος Λιούι Τσιαραμέλο, είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν την απεργία πείνας μέσα στη φυλακή έως ότου ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους, δηλώνουν φίλοι και συγγενείς τους.
Η ομάδα των προφυλακισμένων ακτιβιστών κρατείται σε διάφορες φυλακές για την φερόμενη εμπλοκή τους στην εισβολή σε εγκαταστάσεις της βρετανικής θυγατρικής της ισραηλινής αμυντικής εταιρείας Elbit Systems στο Μπρίστολ και σε βάση της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (RAF) στο Όξφορντσάιρ. Αρνούνται τις κατηγορίες που τους αποδίδονται. Πέντε από τα μέλη της που συμμετείχαν στην διαμαρτυρία, έχουν τερματίσει την απεργία πείνας λόγω φόβων για την υγεία τους.
Τα αιτήματα της διαμαρτυρίας τους περιλαμβάνουν αποφυλάκιση με εγγύηση, το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και την άρση του χαρακτηρισμού της Palestine Action ως τρομοκρατικής οργάνωσης. Ζητούν, επίσης, το κλείσιμο όλων των εγκαταστάσεων της Elbit στο Ηνωμένο Βασίλειο και καταγγέλλουν λογοκρισία στη φυλακή, κατηγορώντας τις αρχές ότι παρακρατούν αλληλογραφία, τηλεφωνήματα και βιβλία.
Η Χέμπα Μουραΐσι, Λονδρέζα που είχε εργαστεί ως ανθοπώλισσα και ναυαγοσώστρια, φέρεται να υποφέρει από μυϊκούς σπασμούς, δύσπνοια, έντονους πόνους και χαμηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων. Έχει εισαχθεί σε νοσοκομείο τρεις φορές τις τελευταίες εννέα εβδομάδες.
Ο Καμράν Άχμεντ, μηχανικός από το Λονδίνο, έχει χάσει την ακοή στο αριστερό του αυτί, υποφέρει από πόνους στο στήθος, δύσπνοια και ζαλάδες και έχει χαμηλό καρδιακό ρυθμό που κατά διαστήματα πέφτει κάτω από τους 40 παλμούς το λεπτό. Εισήχθη σε νοσοκομείο την Τρίτη για έκτη φορά από τότε που άρχισε να αρνείται την τροφή τον Νοέμβριο.
Ο Λιούι Τσιαραμέλο αρνείται την τροφή μέρα παρά μέρα εδώ και αρκετές εβδομάδες, επειδή πάσχει από διαβήτη τύπου 1. Είναι «σχεδόν διαρκώς αρκετά άρρωστος», δήλωσε η σύντροφός του, Ννεόμα Τζο-Έτζιμ, ασκούμενη δικηγόρος, η οποία τον επισκέφθηκε την Τετάρτη, αναφέροντας τους φόβους της ότι διατρέχει αυξημένο κίνδυνο διαβητικού κώματος.
Οι δικηγόροι της ομάδας ζητούν συνάντηση με τον Ντέιβιντ Λάμι, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Δικαιοσύνης, αλλά παρά τις επικρίσεις από γιατρούς, ειδικούς των Ηνωμένων Εθνών, ορισμένους πολιτικούς και κορυφαίους νομικούς, η κυβέρνηση αρνείται, λέγοντας ότι οι απεργίες πείνας δεν είναι ασυνήθιστες στις φυλακές και ότι «ακολουθούνται οι προβλεπόμενες πολιτικές».
Ο Τζέιμς Σμιθ, γιατρός επειγόντων περιστατικών που συγκαταλέγεται σε ομάδα γιατρών που συμβουλεύουν τους απεργούς πείνας, προειδοποίησε για μια κρίσιμη φάση κατά την οποία ο θάνατος και οι μη αναστρέψιμες βλάβες στην υγεία γίνονται όλο και πιο πιθανές. Η Μουραΐσι «μαραζώνει», επεσήμανε ο Σμιθ, προσθέτοντας ότι οι μυϊκοί της σπασμοί, καθώς και η απώλεια ακοής του Άχμεντ, θα μπορούσαν να υποδηλώνουν νευρολογικά προβλήματα.
Η κατάσταση του Τσιαραμέλο πιθανότατα επιδεινώνεται και μπορεί να προκαλέσει μακροχρόνιες βλάβες, πρόσθεσε, επισημαίνοντας ότι η πορεία στην οποία βρίσκονται αυτή τη στιγμή οι απεργοί πείνας μπορεί να καταλήξει μόνο με έναν τρόπο: «προοδευτική επιδείνωση και τελικά θάνατο», καθώς «τα όργανα μπορούν να αντέξουν για αρκετό καιρό, ιδιαίτερα σε νέους και υγιείς ανθρώπους, και μετά να καταρρεύσουν πολύ γρήγορα».
Ο γιατρός επέκρινε επίσης την αντιμετώπιση των απεργών πείνας και το επίπεδο ιατρικής φροντίδας στο σωφρονιστικό σύστημα, απηχώντας τις εκκλήσεις εκατοντάδων συναδέλφων του, που ζητούν ανθρώπινες συνθήκες και μεγαλύτερη συχνότητα ιατρικών ελέγχων των απεργών πείνας.
Αρκετοί από τους ακτιβιστές φέρεται να έχουν δεθεί με χειροπέδες και να έχουν ακινητοποιηθεί ενώ βρίσκονταν σε νοσοκομεία, γεγονός που οδήγησε σε καταγγελίες για εξευτελιστικές και απάνθρωπες πρακτικές που υπερβαίνουν τις επίσημες πολιτικές των φυλακών.
