Αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή πολιτική και κοινωνική κρίση βρίσκεται η κυβέρνηση Χάβιερ Μιλέι στην Αργεντινή, καθώς περισσότεροι από 520 αξιωματούχοι υπέβαλαν την παραίτησή τους, δύο μόλις χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ακροδεξιού προέδρου.

Η μαζική έξοδος περιλαμβάνει κορυφαία στελέχη από τα υπουργεία Οικονομικών, Μεταφορών και Υποδομών, που καταγγέλλουν την ακραία νεοφιλελεύθερη ατζέντα της κυβέρνησης, η οποία προτάσσει τη δραστική μείωση του κράτους εις βάρος της κοινωνικής σταθερότητας.

Ιδιαίτερα σημαντικές είναι οι περιπτώσεις τεσσάρων υψηλόβαθμων αξιωματούχων την ίδια ημέρα, μεταξύ των οποίων ο Εθνικός Διευθυντής Μεταφορών, ο επικεφαλής των «Trenes Argentinos» και οι Διευθυντές Υποδομών Σιδηροδρόμων και Οικονομικών, που παραιτήθηκαν μετά την απόφαση της κυβέρνησης να διακόψει βασικές σιδηροδρομικές συνδέσεις, όπως η διαδρομή Μπουένος Άιρες–Κόρδοβα και Μπουένος Άιρες–Σάντα Φε, οι οποίες εξυπηρετούν εκατομμύρια επιβάτες και δίκτυα εμπορευματικών μεταφορών σε ολόκληρη τη γεωργική καρδιά της χώρας.

Αναλυτές προειδοποιούν για την απομόνωση των επαρχιών και την κατάρρευση της εθνικής οικονομίας, την ώρα που η Αργεντινή βρίσκεται αντιμέτωπη με τη διάλυση των δημόσιων υποδομών, με το σιδηροδρομικό δίκτυο, μήκους 36.000 χιλιομέτρων, να υποβαθμίζεται, ενώ η εφαρμογή του οράματος για «λιγότερο κράτος» προκαλεί ανησυχία σε οικονομολόγους, εργαζόμενους και περιφερειάρχες.

RENUNCIARON LOS PRESIDENTES DE DOS EMPRESAS DE TRENES ARGENTINOS

Los titulares de Trenes Argentinos Operaciones e Infraestructura dejaron sus cargos un día después de la renuncia de Luis Pierrini a la Secretaría de Transporte.

Gerardo Boschin y Leonardo Comperatore fueron… pic.twitter.com/x862IXyITX

— Clarín (@clarincom) January 22, 2026

Εντείνεται και η κρατική καταστολή

Την ίδια ώρα, η Επαρχιακή Επιτροπή Μνήμης (CPM), μια κρατική επιτροπή με αποστολή τη μνήμη, τη δικαιοσύνη και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που ιδρύθηκε για να ερευνά, να τεκμηριώνει και να προλαμβάνει παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επισημαίνει σε έκθεσή της την αύξηση της κρατικής βίας και καταστολής.

Σύμφωνα με την έκθεση, καταγράφεται αύξηση των κατασταλτικών μέτρων, με το ποσοστό βίας κατά διαδηλώσεων να αυξάνεται από 28% το 2024 σε 43% το 2025, και την κρατική βία να στρέφεται κυρίως κατά συνταξιούχων, δημοσιογράφων και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αυθαίρετες προσαγωγές αυξήθηκαν κατά 77%, επηρεάζοντας ακόμη και περαστικούς και άστεγους, ενώ καταγράφηκαν 155 τραυματισμοί ηλικιωμένων διαδηλωτών και 5 παιδιά που εκτέθηκαν σε δακρυγόνα μέσα μόνο στο 2025.

Η CPM προειδοποιεί ότι η στρατιωτικοποίηση της κοινωνικής διαχείρισης και η κανονικοποίηση των έκτακτων εξουσιών αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τη δημοκρατία, με την κατάσταση να παραπέμπει -όπως αναφέρει- στις πρακτικές της δικτατορίας 1976–1983.

#Argentina | The Provincial Commission for Memory (CPM) presented its third report on the deployment of security forces at demonstrations during the first two years of President Javier Milei’s administration.https://t.co/1emNirtJM3

— teleSUR English (@telesurenglish) January 14, 2026

Πειραματικό εργαστήριο υπερνεοφιλελεύθερων πολιτικών

Σύμφωνα με αναλυτές, η Αργεντινή έχει μετατραπεί σε πειραματικό εργαστήριο υπερνεοφιλελεύθερων πολιτικών, με τον Μιλέι να προβάλλει τη μείωση της φτώχειας σε διεθνή φόρα, ενώ ανεξάρτητα στοιχεία δείχνουν αύξηση της επισιτιστικής ανασφάλειας, κατάρρευση της βιομηχανίας και μείωση των πραγματικών μισθών. Η διάχυτη λιτότητα και η υποβάθμιση του κράτους πρόνοιας προκαλούν διπλό πλήγμα: οικονομικό και πολιτικό, οδηγώντας σε απομόνωση της χώρας, διεύρυνση της μετανάστευσης και υπονόμευση της συμμετοχής της Αργεντινής στη Mercosur.

Την ίδια ώρα, η βιομηχανική δραστηριότητα έχει μειωθεί δραματικά, ενώ οι πολίτες βιώνουν διακοπές ρεύματος, άδεια ράφια στα σούπερ μάρκετ και συρρίκνωση των συντάξεων.

Οι εκατοντάδες παραιτήσεις αποκαλύπτουν όχι μόνο διαφωνίες πολιτικής αλλά και κρίση διακυβέρνησης. Οι παραιτηθέντες φέρονται να συμφωνούν με τον ιδεολογικό πυρήνα του προέδρου, αλλά καταγγέλλουν το χάος στην εφαρμογή των μέτρων.

Παρά την κρατική καταστολή, η κοινωνία αντιστέκεται: συνδικάτα, φοιτητικές ομάδες και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις. Η μαζική φυγή στελεχών αποτελεί προειδοποίηση ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντέξει όταν οι ίδιοι οι «αρχιτέκτονες» της αποχωρούν και οι πολίτες αρνούνται να σιωπήσουν, εκτιμούν αναλυτές.

Διαβάστε επίσης: