Η μυοσκελετική καταπόνηση αφορά σχεδόν τρεις στους πέντε εργαζόμενους, με τις γυναίκες να εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά πόνου στον αυχένα και στους ώμους. Αυτό επισήμανε μιλώντας στο πρακτορείο ειδήσεων ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών, Πέτρος Λιμπερίδης.

Ο Λιμπερίδης απέδωσε το πρόβλημα στους σύγχρονους ρυθμούς ζωής και την έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και τόνισε πως σημαντικό ρόλο στην πρόληψη αλλά και αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων παίζει ο φυσικοθεραπευτής.

Ο ίδιος εκτίμησε ωστόσο πως «η αξιοποίηση της Φυσικοθεραπείας παραμένει κάτω από τις πραγματικές δυνατότητές της, παρά την ισχυρή διεθνή τεκμηρίωση για την αποτελεσματικότητά της, τόσο στην θεραπεία όσο και στην πρόληψη των μυοσκελετικών παθήσεων».

Ζούμε σε ιατροκεντρικό σύστημα υγείας…

Τονίζει πως  στην Ελλάδα «ζούμε ακόμη σε ένα ιατροκεντρικό σύστημα υγείας», και «δεν υπάρχει ισχυρή σύσταση να αποφεύγουν οι ασθενείς τη φαρμακευτική αγωγή και να κατευθύνονται στις αφάρμακες μεθόδους, όπως η φυσικοθεραπεία», κάτι που γίνεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου έχει δημιουργηθεί μια διαφορετική κουλτούρα.

Ο ίδιος θεωρεί απαραίτητη τη θεσμοθέτηση της αυτοπαραπομπής σε φυσικοθεραπεία και την ενσωμάτωση της Φυσικοθεραπείας σε χώρους εργασίας, σχολεία και σε δομές τρίτης ηλικίας.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση εξήγησε πως είναι πλέον απαραίτητη η θεσμοθέτηση της αυτοπαραπομπής σε φυσικοθεραπεία – δηλαδή η δυνατότητα άμεσης πρόσβασης χωρίς ιατρική παραπομπή.

Απαραίτητη η αυτοπαραπομπή σε φυσικοθεραπεία

Όπως πρόσθεσε, έχει αποδειχθεί ότι μειώνει σημαντικά τον χρόνο αναμονής και επιτρέπει στον πολίτη να ξεκινήσει άμεσα την κατάλληλη παρέμβαση. Το αποτέλεσμα είναι ταχύτερη ανακούφιση από τον πόνο, βελτίωση κινητικότητας και μεγαλύτερη αυτονομία. Για την Πολιτεία, αυτό σημαίνει αποσυμφόρηση των νοσοκομείων, περιορισμό περιττών ιατρικών επισκέψεων και εξοικονόμηση πόρων.

Επίσης, ανέφερε πως είναι κρίσιμη η ενσωμάτωση της Φυσικοθεραπείας σε χώρους εργασίας, σχολεία και σε δομές τρίτης ηλικίας.

Η Φυσικοθεραπεία μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στη μείωση της επίπτωσης μυοσκελετικών παθήσεων -κι’ εδώ, ειδικά για τους εργασιακούς χώρους υπάρχει σε άλλα κράτη θεσμοθετημένος ο ρόλος του Φυσικοθεραπευτή Εργασιακής Υγείας & Εργονομίας-, οι οποίες αποτελούν βασικό αίτιο απουσίας από την εργασία, αλλά και αίτιο αναπηρίας. Τέλος, κάλεσε την ελληνική κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει την δαπάνη της φυσικοθεραπείας στον ΕΟΠΥΥ για να μην υπολείπεται από το μέσο όρο των ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών χωρών (π.χ Βέλγιο).