Με τα συνθήματα «Ή με τα κέρδη τους ή με τη ζωή» και «Οι ράγες της ‘ανάπτυξης’» οι νέοι του Πολιτιστικού Συλλόγου Μάκρης, έστειλαν το δικό τους μήνυμα.
Ορθώθηκαν, έχοντας στο μυαλό τους τα λόγια του Γιάννη Ρίτσου:
Ανάμεσα στα φρύδια τους έχουν ένα γεράκι δύναμη κι ένα μουλάρι από θυμό μες στην καρδιά τους, που δεν σηκώνει τ’ άδικο. Δε μιλάνε. Κοιτάνε πέρα, σφίγγοντας μες στο φυλλοκάρδι τους μια δυνατή σιωπή….
Χωρίς «παρηγορητικές αυταπάτες» και «αναπαυτικές αφέλειες» η νέα γενιά γνωρίζει πολύ καλά ότι το πραγματικό αίτιο για τον άδικο χαμό τόσων ανθρώπων, κυρίως νέων, στα Τέμπη, είναι το αδηφάγο σύστημα του κέρδους, που εκμηδενίζει τη ζωή. Ένα σύστημα που βάζει το συμφέρον του ακόμα και πάνω από τον θρήνο της μάνας.
Πλέον, ο πόνος της κοινωνίας φούντωσε και έγινε οργή. Δεν ξεχνάει. Δεν συγχωρεί. Απαιτεί και διεκδικεί την αλήθεια και το δίκιο. Παλεύει για να ‘φτιάξει έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων της’. Για να μην ‘κλέβουν το όνειρό της για να του κάνουν χαρακίρι’. Όσο οι ζωές μας και η προστασία τους θα λογίζονται από την εξουσία ως κόστος, που δεν φέρνει κέρδος, τα ‘νέα Τέμπη’ θα καραδοκούν.
Μήνυμα ειρήνης με τους στίχους του Μπρεχτ
Αυτοί που βρίσκονται ψηλά λένε: Πόλεμος και Ειρήνη είναι δύο πράγματα ολότελα διαφορετικά. Όμως η ειρήνη τους κι ο πόλεμος τους μοιάζουν, όπως ο άνεμος κι η θύελλα.
Ο πόλεμος γεννιέται από την ειρήνη τους, καθώς ο γιος από τη μάνα.
Έχει τα δικά της απαίσια χαρακτηριστικά. Ο πόλεμός τους σκοτώνει, ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους …
Έχοντας ως «οδηγό» τους διαχρονικούς και δραματικά επίκαιρους στίχους του Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μάκρης έστειλε ένα ακόμη μήνυμα.
Η νέα γενιά γνωρίζει πολύ καλά, γιατί το βιώνει καθημερινά, τι έχει αφήσει όρθιο η ειρήνη τους και έρχεται ο πόλεμος να το αποτελειώσει.
•Απάνθρωπες και εξαντλητικές συνθήκες εργασίας.
•Καταπάτηση και κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, που δεν χαρίστηκαν, αλλά κατακτήθηκαν με αγώνες και θυσίες.
•Απουσία προστασίας και ασφάλειας για τους εργαζόμενους στους εργασιακούς χώρους, στο βωμό του κέρδους.
Χαρακτηριστική είναι η έρευνα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος, σύμφωνα με την οποία, τουλάχιστον 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας το 2025, ενώ 332 τραυματίστηκαν σοβαρά.
Η φονική έκρηξη στο εργοστάσιο «Βιολάντα» με τον ερχομό του 2026, δείχνει ότι το βαρέλι μιας πολιτικής, που το δίπτυχο «κόστος-όφελος», αποτελεί τον κεντρικό της άξονα, δεν έχει πάτο.
Η φτωχοποίηση, η ανεργία, η ημιαπασχόληση, η εποχική εργασία με εργαζόμενους-κωπηλάτες στις σύγχρονες γαλέρες του τουρισμού, η ιδιωτικοποίηση παιδείας και υγείας, το πρόβλημα στέγασης, τα οικονομικά σκάνδαλα, οι ανεπαρκείς υποδομές, ο ξενιτεμός και τα τύμπανα του πολέμου, που ηχούν σε παγκόσμιο επίπεδο, με τον πυρηνικό όλεθρο να βρίσκεται «προ των πυλών», είναι χαρακτηριστικά της εποχής που διανύουμε.
Καταδικάζουμε τον πόλεμο. Αποστρεφόμαστε την «ειρήνη» τους. Σε έναν κόσμο που φλέγεται, σε ένα σύστημα που σαπίζει, «θα είμαστε πάντα στο πλευρό αυτών, που δεν έχουν τίποτα και στους οποίους δεν επιτρέπεται καν να απολαύσουν ειρηνικά το τίποτα που έχουν».
