Ηγέτες από χώρες της Αφρικής και της Καραϊβικής κάλεσαν, από διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Άκρα της Γκάνας, τις χώρες που συμμετείχαν στο δουλεμπόριο να ζητήσουν επίσημη συγγνώμη και να καταβάλουν αποζημιώσεις.
Αν και το πρόσφατο ιστορικό ψήφισμα του ΟΗΕ, το οποίο αναγνώρισε τη διακίνηση υπόδουλων Αφρικανών ως το «βαρύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας», δεν είναι δεσμευτικό, οι διοργανωτές της διάσκεψης «Next Steps» επιδιώκουν να μετατρέψουν την ηθική αυτή καταδίκη σε συγκεκριμένα μέτρα και νομικές διεκδικήσεις βάσει του διεθνούς δικαίου.
Ghana conference has adopted reparative justice strategy to ensure compensation for Africans and their descendants affected by historical injustices.
— Sputnik Africa (@sputnik_africa) June 20, 2026
Key points:
🟠 Consideration of debt relief to address socio-economic challenges;
🟠 Return of cultural monuments and heritage… https://t.co/xVYlhzwDiH pic.twitter.com/FbQblIWwSy
Ιστορικά, περίπου 12 εκατομμύρια Αφρικανοί αιχμαλωτίστηκαν βίαια από Ευρωπαίους δουλέμπορους μεταξύ 16ου και 19ου αιώνα και μεταφέρθηκαν ως σκλάβοι σε φυτείες, οι οποίες παρήγαγαν πλούτο εις βάρος της ανθρώπινης εξαθλίωσης.
Ο Πρόεδρος της Γκάνας, Τζον Ντραμάνι Μαχάμα, τόνισε ενώπιον αντιπροσώπων από 80 χώρες ότι οι επιπτώσεις της δουλείας παραμένουν ορατές στην Αφρική και τη διασπορά της, προσθέτοντας ότι η διεθνής κοινότητα οφείλει πλέον να αναλάβει τις ευθύνες της.
Στο πλαίσιο των διεκδικήσεων, έχει ήδη προταθεί από το 2023 η δημιουργία ενός Παγκόσμιου Ταμείου Αποζημιώσεων, αν και οι ακριβείς μηχανισμοί λειτουργίας του δεν έχουν αποσαφηνιστεί. Επιπλέον, ακτιβιστές επισημαίνουν ότι οι αποζημιώσεις δεν πρέπει να περιορίζονται σε άμεσες οικονομικές ενισχύσεις, αλλά να περιλαμβάνουν αναπτυξιακή βοήθεια και την επιστροφή των πόρων που είχαν υφαρπάξει οι αποικιοκρατικές δυνάμεις.
Ωστόσο, η κοινή γνώμη στις χώρες που καλούνται να πληρώσουν εμφανίζεται διχασμένη. Ενδεικτικά, έρευνα του Pew Research Center στις ΗΠΑ έδειξε ότι μόλις τρεις στους δέκα ενήλικες συμφωνούν με την ιδέα της αποζημίωσης των απογόνων των σκλάβων μέσω παραχώρησης γης ή χρημάτων, γεγονός που αναδεικνύει τις πολιτικές και κοινωνικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει το εγχείρημα σε διεθνές επίπεδο.
