Την μνήμη των νεκρών της «Ματωμένης Πέμπτης», της πρώτης πανεπαγγελματικής απεργίας στην Αθήνα, στις 10 Μαρτίου του 1927, τιμούν σήμερα Δευτέρα 10 Μαρτίου, η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας (ΓΣΕΒΕΕ), το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθήνας (ΒΕΑ) και το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΕΕΑ), με συγκέντρωση και κατάθεση στεφάνων, στις 11 το πρωί, στο μνημείο που έχει στηθεί στον οδό Πανεπιστημίου 42-44.
Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΓΣΕΒΕΕ, στις 10η Μαρτίου 1927, στην πρώτη πανεπαγγελματική απεργία της στην Αθήνα, σε μια πορεία που δεν σταμάτησε όταν το ζήτησαν και συνέχισε να προχωρά, η Γενική Συνομοσπονδία θρήνησε το βίαιο θάνατο τριών μικρομεσαίων επαγγελματιών και μελών της, των υποδημοτοποιών Γεωργίου Γεράλδη, Μιχάλη Κοντού και του υδραυλικού Κόδρου Μπενούκα.
Η αιματηρή συγκέντρωση της 10ης Μαρτίου του 1927 διοργανώθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας, όταν η οικουμενική κυβέρνηση Ζαΐμη ανακοίνωσε ανακοινώσει αύξηση του ενοικιοστασίου, νέα φορολογικά μέτρα καθώς και σύσταση αισχροδικείων τα οποία επιβάρυναν τους μικρομεσαίους.
Τα σωματεία των επαγγελματιών και των βιοτεχνών καθώς και η ΓΣΕΒΕ ασκούσαν έντονες πιέσεις προκειμένουνα διαχωριστούν στη νομοθεσία οι μικρομεσαίες από τις μεγάλες επιχειρήσεις, καθώς οι διάφορες φορολογικές πολιτικές θα έπρεπε να εφαρμόζονται σε διαφορετική κλίμακα, ενώ ζητούσαν την αναθεώρηση των ληστρικών σχεδόν συμβάσεων του ελληνικού δημοσίου με τις Ούλεν και Πάουερ.
Αντιγράφουμε από το ρεπορτάζ της Καθημερινής:
«Κατόπιν διαταγής του Υπουργείου των Εσωτερικών οι μαθηταί του σχολείου Χωροφυλακής, οι άνδρες του Αρχηγείου και της ανωτέρας διοικήσεως και της διοικήσεως χωροφυλακής ετέθησαν εις την διάθεσιν της διευθύνσεως δημοσίας ασφαλείας. Επίσης η διεύθυνσις της δημοσίας ασφαλείας ενισχύθη δι’ ενός πλήρους τάγματος πεζικού, μετά πολυβόλων υπό τον ταγματάρχην κ. Μπουρδάκην και μίας ίλης ιππικού. Εις το προαύλιον της διευθύνσεως εστάθμευσαν δύο αντλίαι του πυροσβεστικού λόχου και μία εις την πλατείαν της Ομονοίας με σκοπόν να διαλύσουν πάσαν ενδεχομένην συγκέντρωσιν πολιτών. Των αντλιών επέβαινον ένοπλοι στρατιώται».
Δεν άργησαν να εκδηλωθούν επεισόδια: «Ο υπολοχαγός Χριστοδούλου άνευ ουδενός λόγου και αιτίας έδωκε το παράγγελμα “επί σκοπόν” και αμέσως κατόπιν “πυρ”. Ευθύς ηκούσθησαν εκατόν περίπου πυροβολισμοί. Τα ριφθέντα βλήματα εύρον μεταξύ των πρώτων τον σημαιοφόρον όστις και έπεσεν άπνους, ως και ένα άλλον ο οποίος εβοήθει αυτόν. […] Ο σημαιοφόρος πεσών εσκεπάσθη υπό του λαβάρου ο δε έτερος των φονευθέντων, αφού επροχώρησε μερικά βήματα κλονιζόμενος, κατέπεσεν άπνους. […] Το πλήθος μετά τους πρώτους πυροβολισμούς, ήρχισε να τρέχη πανικόβλητον προς όλας τας διευθύνσεις, ίνα σωθή. Κυρίως όμως ετράπη προς τας παρόδους της λεωφόρου Πανεπιστημίου, Σανταρόζα και Αρσάκη. Κατά την φυγήν πολλοί εκ των διαδηλωτών πεσόντες ετραυματίσθησαν διά μωλώπων ελαφρώς».
