^{Απώλειες και πίκρες, ελπίδες και νίκες, διεθνή γεγονότα και μικρές ιστορίες, χωρισμοί κι επανενώσεις, θυμοί και συμφιλιώσεις, τέχνη και σκουπίδια, ποπ κι αποκαΐδια, πολιτικές αναλύσεις και φιλοσοφικές συζητήσεις, εποχές που αλλάζουν, άλλοτε μας ρημάζουν και συχνά μας ενθουσιάζουν. Μέσα σε όλα αυτά, επειδή οι πληγές είναι πολλές και από αυτές αναβλύζει κάτι το απροσδιόριστο με κόκκινο χρώμα και πολύ μέλλον, γράφουμε τους στίχους μας τους άστεγους.}

Σινουάρ

Σινουάρ, Σινουάρ,
το μπαλκόνι σου η θάλασσα,
το κελί σου στο φως,
έχεις όλα τα κλειδιά,
δε θα σε κλείσει φυλακή πια καμιά,

Σινουάρ, Σινουάρ,
Το φρούριό σου δεν έχει τοίχους,
Το κάστρο σου κατοικείται από μύθους,
Το πιστόλι σου η μπερέτα του Άρη,
Το κεφάλι σου δεν έσκυψε για να ζητήσεις χάρη,

Σινουάρ, Σινουάρ,
Αγάπησες τον σκοπό,
Παντρεύτηκες αυτόν τον θάνατο,
Τη μέρα που γράφτηκε να ζήσεις, δε σε σκοτώνει κανείς,
Τη μέρα που ‘θε να πεθάνεις, χωρίς φόβο την τελευταία προσευχή σου κάνεις,

Σινουάρ, Σινουάρ,
Ζει μια παλιά λεβεντιά,
Φυτρώνει ανάμεσα στις πέτρες,
Πετάει με τα πουλιά,
Δεν καίγεται από βόμβες,
Κυκλοφορεί σε κατακόμβες,

Τη δαγκώνουνε σκυλιά στις φυλακές,
Τη φοβούνται πάντα οι βασανιστές,
Την κυνηγούν γραφειοκράτες,
Την ποθούν οι επαναστάτες,
Δεν είναι του ήρωα η λεβεντιά,
Είναι του όρθιου ανθρώπου αγέρωχη ματιά,

Σινουάρ, Σινουάρ,
Τι να σκέφτεται για σένα ο Αλλάχ,
Πώς σ’ αγκάλιασε ο Χριστός,
Τι πήγε να σε δελεάσει,
Ποια αγάπη στις μικρές χαρές να σε αρπάξει,

Σινουάρ, Σινουάρ,
Δε βλέπεις πλέον εφιάλτες,
Δε χάνεσαι σε αυταπάτες,
Δε σε τυλίγει το σκοτάδι,
Δε σε κυκλώνει η ερημιά του Άδη,
Σκοτάδι έχουν μόνο οι ζωντανοί,
Όχι του σκοπού οι νεκροί,

Σινουάρ, Σινουάρ,
Αγναντεύεις τον Τσε,
Αγκαλιάζεις τον Καμίλο,
Συζητάς με τον Χασάν,
Ταξιδεύεις με τον Χρόνη,

Σινουάρ, Σινουάρ,
Στην Άνω Πόλη θα σε βρω,
Δεν υπάρχει για σένα πια κενό,
Έχεις γεμίσει με ιστορία,
Πορεύεσαι μια αιώνια πορεία,

Εκατομμύρια πριν,
Εκατομμύρια μετά,
Του Σίσυφου είμαστε όλοι τα παιδιά.
(«Ερωτευτήκαμε το ταλέντο,
Τον αγώνα,
Τον σκοπό,
Την ιστορία,
Την τέχνη,
Την ψυχή

Ερωτευτήκαμε τη ζωή,
Μας πλήγωσε τόσο πολύ,
Που κανένας θάνατος δε μας φοβίζει.»

Τα λόγια σου Σινουάρ,
Είναι ακόμα ζωντανά.
Κι αν εσύ δεν τα ‘πες έτσι ακριβώς,
Απ’ όσα έκανες ο αντίλαλος εύγλωττος και δυνατός.)

——

Διαβάστε επίσης: