• Είσαι σκέτο δηλητήριο. Αλήθεια τώρα; Σε μια στιγμή αποφάσισα εγώ; Είσαι ένας χειριστικός ψεύτης, που τα λέει όλα μόνο και μόνο για να με πληγώνει και να με γεμίζει με τύψεις. Πάντα ήσουν έτσι. Ξέρεις πολύ καλά πόσα χρόνια το παλεύω μόνη μου. Τις πίκρες που έθαβα και τις πληγές που έκανα ότι δεν έβλεπα για να είμαστε μαζί, γιατί εγώ όντως δεν ακυρώνω όσα ζήσαμε. Αλλά φυσικά, πώς αλλιώς θα μπορούσες να αθωώσεις τον πολύτιμο εαυτούλη σου, που σαν κι αυτόν άλλον δεν έχει;

• Μάλλον ξεχνάς τι έγινε τους τελευταίους 4 μήνες και τι πέρασα από σένα. Τι έκανες. Όχι κάποια άλλη, εσύ! Εσύ που άκουγες τη συγγνώμη μου για χρόνια για όποια βλακεία έχω κάνει αλλά ποτέ δεν κατέβηκες από την έδρα του εισαγγελέα, ποτέ δεν μου αναγνώρισες εδώ και χρόνια ένα ελαφρυντικό, δεν άνοιξες το κουκούλι στο οποίο είχες κλειστεί για να δεχτείς τα αισθήματά μου. Και τώρα με ξεπέρασες στην κατεργαριά και στη βλακεία.

• Κατεργάρα δεν είμαι εγώ και δεν υπήρξα ποτέ. Να μην τολμήσεις να το ξαναπείς αυτό σε μένα. Ναι, ξέρω τι έγινε. Μου έδειξες τον χειρότερο, τον πιο χειριστικό και ελεγκτικό εαυτό σου κι εγώ έπιασα πάτο. Αυτό ακριβώς έγινε, αυτό μου έβγαλες. Γυρίζεις γύρω μου για να με προκαλείς και να με εκθέτεις ώστε να με μεταχειρίζεσαι κατά πώς σε βολεύει.Και τώρα τα λόγια σου τα γυρίζεις για να πετύχεις τον στόχο σου χωρίς να σε νοιάζει τίποτα. Δεν υπάρχει ίχνος αλήθειας σε ό,τι κι αν πεις.

• Μη μου πεις. Έγινα ελεγκτικός; Θυμάσαι ότι έχασα 10 κιλά σε 2 βδομάδες; Ότι έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου; Θυμάσαι το στρες μου να εκρήγνυται, να παθαίνω κρίση πανικού και φυσικά, ναι, έγινα ελεγκτικός μέσα σε όλο αυτό. Κατέρρεα μπροστά σου κι εσύ μου έβαζες τεστ φτιαγμένα για να αποτύχω. Βολικά όλα αυτά προκειμένου να ξεχνάς τις πράξεις μου όταν ήσουν άλλες φορές εσύ στα πιο δύσκολα και στα χειρότερά σου, ε;

• Τις πράξεις σου; Τις πράξεις σου που πάντα επιβεβαιώνουν τις χειρότερες σκέψεις μου εδώ και χρόνια; Τις πράξεις της εγκατάλειψης; Τις πράξεις που δείχνουν πόσο σε νοιάζει μόνο η πάρτη σου;

• Αυτές ακριβώς θυμάμαι και δεν πιστεύω λέξη από όσα λες.

• Αλήθεια; Δε θυμάμαι κανέναν από τον τωρινό σου κύκλο να κάθεται πλάι σου ή από όσους σε περιτριγυρίζουν τώρα, όταν σε συνέτριβε ο πόνος. Να δούμε τις πράξεις όλων αυτών στα δύσκολα.

• Εσύ με τράβηξες μακριά από όλους για να με έχεις κτήμα σου στον δικό σου κόσμο.

• Όλο σου το ζήτημα είναι να γίνεις αυτό που κατηγορούσες τους γονείς μου ότι είναι: αυτή που βλέπει μόνο το κακό σε μένα και με πληγώνει. Αυτό είσαι: η επιστροφή της κακιάς μητέρας.

• Ναι, κάνε μας και μάθημα ψυχανάλυσης τώρα. Και δεν έχω καμία υποχρέωση να είμαι η μαμά σου, ούτε καλή, ούτε κακή. Σε καλόμαθα για χρόνια να παίζω κάθε ρόλο που ήθελες, να καλύπτω κάθε κενό σου και μετά όλο ζητούσες, ασταμάτητα όσο εγώ έτρεχα να μεγαλώσω τα παιδιά. Έχουμε πραγματικά παιδιά, όχι νάρκισσους που δεν μεγαλώνουν.

• Εσύ με κράτησες μικρό. Όσο σε βόλευε κρατούσες το ρόλο της μάνας για να βγάζεις το μητρικό σου ένστικτο και το έλεγες με περηφάνια και μετά ξαφνικά με παράτησες.

• Δεν ήμουν υποχρεωμένη να το κάνω για πάντα. Δεν είσαι ανήλικος για να σε εγκαταλείπω ξέρεις.

• Δεν θέλεις να βλέπεις τίποτα καλό σε μένα.

• Άλλος είσαι από αυτό που δείχνεις και άσε το περίλυπο ξαφνικά ύφος. Σε θυμάμαι από τις γενικές συνελεύσεις πώς τα χειριζόσουν αυτά και δεν πέφτω. Άλλοτε μέσα στη λύπη, άλλοτε θυμωμένος άλλοτε στην επίθεση και άλλοτε γεμάτος προσδοκία. Δεν ισχύει ότι βλέπω μόνο το κακό αλλά ο πληγωμένος σου εγωισμός σε μεταμορφώνει. Πέρασα την πόρτα που εσύ άνοιξες πρώτος. Εμένα ο θυμός καταλαγιάζει αλλά η προσπάθειά σου να με ελέγξεις είναι ασφυκτική. Δεν ξέρεις τι θα πει δίνω χώρο και χρόνο, δεν το έμαθες ποτέ. Έπρεπε να επεκτείνεσαι παντού μέσα μου. Και ναι, έκανα πάνω στον θυμό μου πολύ άσχημα πράγματα που με κάνουν να με σιχαίνομαι. Αλλά πού να σε νοιάξει εσένα; Εσύ θέλεις μόνο το δικό σου να γίνει. Πίστεψες εσύ αλήθεια ποτέ στην ελευθερία των ανθρώπων που μας τα έπρηζες τόσα χρόνια; Μαλακίες έλεγες για να κάνεις τον σπουδαίο, τον δήθεν Σαρτρ με την Ντε Μποβουάρ.

• Δεν θυμάμαι να έκανα και κανέναν χαμό όταν σε έπιασα να με κερατώνεις, άρα μάλλον κοντά στον Σαρτρ είμαι. Ίσα- ίσα αν θυμάμαι καλά σου είπα ότι όσο κι αν πληγώνομαι είναι δικαίωμά σου.

• Άντε… μη μας το πεις. Και έκτοτε έσκασες, τρελάθηκες. Πάθαινες υστερίες, κρίσεις πανικού. Ξαφνικά έγινες ο άνθρωπος της μονογαμίας και της οικογένειας. Έτοιμος να θυσιάσεις κάθε ελευθερία για να κρατήσεις το σπίτι σου και την οικογένειά σου. Ξαφνικά έγινες ο άνθρωπος της μονογαμίας. Άλλη θεωρία τώρα. Ίδιος ήσουν και ίδιος θα μείνεις. Εγώ όμως κουράστηκα. Μου τελείωσε και η υπομονή και οι ευκαιρίες.

• Ξέρεις, στη ζωή ο άνθρωπος αναθεωρεί. Τι να κάνουμε δεν είμαστε ή μάλλον δεν το παίζουμε όλοι βράχοι σαν κι εσένα. Που έφτασες να κάνεις τόσα από όσα κορόιδευες τόσο καιρό. Εγώ τουλάχιστον αναθεωρώ και τολμώ να το πω.

• Μου τέλειωσε η υπομονή μου και δεν μπορείς να το σεβαστείς.

• Καλά έκανε. Και πάνω εκεί που τελείωνε άρχισες και τις συγκρίσεις περί εραστών. Αλλά κυρίως πόσα χρόνια ακόμα να απολογούμαι για όσα έκανα ενώ εσύ βγαίνεις λάδι γιατί είχες προλάβει για λίγες μέρες να πεις τη μαγική λέξη; Ξέχασες ότι προετοίμαζες την επόμενη λύση βέβαια από τότε που ήμασταν μαζί.

• Η ιστορία μου είναι το βολικό σου άλλοθι και το ξέρεις. Το ξέρεις.

• Κι έπειτα εσύ ήρθες και με επιβεβαίωσες. Και κυρίως έχεις συναίσθηση για τι μιλάμε;

• Για τι μιλάμε δηλαδή; Ποιο είναι αυτό το τόσο μοναδικό το οποίο μόνο εσύ καταλαβαίνεις;

• Για τι μιλάμε δηλαδή; Ποιο είναι αυτό το τόσο μοναδικό το οποίο μόνο εσύ καταλαβαίνεις;Η ιστορία με το μήλο και οι ψυχαναγκασμοί σου;

• Αλήθεια τώρα με ρωτάς; Έρωτας μέσα σε σκοπό, τον όποιο σκοπό είχαμε και πιστεύαμε, αγάπη με θαυμασμό που κρατάει ακόμα, δυσκολίες που περάσαμε μαζί, όνειρα που οι περισσότερες και οι περισσότεροι θεωρούν τρελά ακόμα και να ονειρευτούν και κυρίως εσύ να είσαι πέρα από κάθε συζήτηση, η μία, ο αδιαμφισβήτητος άνθρωπός μου που δεν την πλησίαζε καμιά και κανείς, η έμπνευσή μου, τα όνειρά μου, το θεμέλιο κάθε δημιουργικότητάς μου. Και τα έριξες όλα αυτά για ποιον; Για τι; Και όχι η ιστορία σου δεν είναι άλλοθι εξ ου και δεν τη σταματάς.

• Αυτά μπορούσες να τα δείχνεις και μέσα στην καθημερινότητα. Αλλά εσύ προτιμούσες να είσαι απών και να εμφανίζεσαι σαν κομπάρσος. Φυσικά, τι κάνεις τώρα; Μόλις ο καλός σου εαυτός, ο καημένος δεν πιάνει, βγαίνεις μπροστά στην επίθεση.

• Ζήσε χωρίς εμένα πάνε παρακάτω όπως μου έλεγες το πρωί ότι θέλεις να κάνεις λοιπόν.

• Ενώ πρέπει για πάντα να είμαι στη λούπα. Στα ίδια θα μείνω και το ξέρεις. Ήδη σου το έχω πει. Γι’ αυτό άσε τους δραματικούς μονολόγους για καμιά φοιτήτρια που θα τους πιστέψει. Πάτησα το φρένο που ζητούσες τόσο καιρό, τι άλλο θέλεις; Τα παιδιά μου εμένα είναι άλλωστε πάνω απ’ όλα και δε θέλω να τα πληγώσω. Εδώ εγκλωβισμένη πίσω από κλειστές πόρτες που δεν μπορείς καν να σεβαστείς και στα δέκα λεπτά χτυπάς.

• Ποιο είναι το φρένο; Ποιο φρένο; Σ’ ακουμπάω και τινάζεσαι λες και σου φέρνω αηδία. Σ’ ένοιαξε να ζω χωρίς ένα χάδι, χωρίς μια αγκαλιά, χωρίς ένα «σ’ αγαπώ», χωρίς ένα χαμόγελο τόσους μήνες;

• Μια ανάσα σου ζήτησα εξ αρχής και λύσσαξες. Αν μου την είχες δώσει όλα μπορεί να ήταν αλλιώς. Και σταμάτα να παρακαλάς συνέχεια για να σε χαϊδέψω. Άσε μια φορά τον άλλον να δει αν όντως θέλει να σε πλησιάσει, χωρίς να ζητιανεύεις εσύ.

• Δεν θυμάμαι να σου λείπουν οι ανάσες όταν ήθελες να τις πετύχεις. Ωραία λοιπόν, ζήσε χωρίς τον δεσμοφύλακα αφού ήμασταν φυλακή.

• Πω πω μας θάμπωσες.  Μια ζωή παίζεις ρόλους. Σ’ αγάπησα, σε στήριξα, σε ανέχτηκα κι εσύ όλο ζητούσες και τώρα δήθεν θα τα αλλάξεις όλα, μόλις φοβάσαι ότι θα χάσεις το παιχνιδάκι σου. Ψέματα. Δήθεν ήμουν το θεμέλιό σου κι ωστόσο λίγο-λίγο το έφθειρες. Αλλά φυσικά με είχες δεδομένη και έτσι μπορούσες να γυρνάς δεξιά κι αριστερά. Σίγουρος ότι θα μου γυρίσεις τα μυαλά πάλι κι ότι για πάντα θα σε ανέχομαι. Θέλω να φύγω από την επιρροή σου επιτέλους. Με πλήγωσες όσο μπορούσες.

• Μείωσέ με όσο θέλεις. Παίζω ρόλους κλπ. Ναι, έκανα λάθη αλλά εγώ ήμουν εκεί. Κι εγώ ξέρεις έχω κουραστεί κατά καιρούς. Όταν για χρόνια δε σε άγγιζα σεβόμενος τις ανάγκες σου. Αλλά εμένα η αγάπη σου με ξεκούραζε. Και ξεχνάς πολύ εύκολα όσα έδινα επίσης τόσο καιρό.

• Έδινες αλλά πάντα με τον δικό σου τρόπο και μέσα στα όριά σου. Κυρίως όμως έπαιρνες και απαιτούσες με γκρίνιες και με υποτίμηση.

• Η αγάπη δεν έρχεται πάντα με τον τρόπο που θέλουμε. Έχει και προσμίξεις τι να κάνουμε;

• Ε αν οι προσμίξεις είναι να με κάνεις ό,τι θέλεις να μου λείπει.

• Ας αφήσουμε λίγο τις βλακείες. Δεν είμαστε μπακάληδες, ούτε έχουμε μεζούρα για να μετράμε τι έδωσε και τι πήρε ο καθένας. Σου έδωσα την έμπνευσή μου και την αγάπη μου και μου τα γύρισες πίσω. Όλα τα σχέδια που είχαμε τα διέλυσες. Όλα όσα είχα φανταστεί ότι θα κάναμε μαζί. Πέτυχες να με διώξεις. Μπράβο σου. Πάνε τώρα παρακάτω. Πολλοί θα βρεθούν για σένα δεν ανησυχώ. Τα δικά μου τα υποτιμάς ούτως ή άλλως.

• Τίποτα δεν υποτιμώ. Και ποια είναι τα μεγάλα σου σχέδια; Δε θυμάμαι να με συμπεριλαμβάνεις σε πολλά. Έπρεπε να γίνω όπως ήθελες γιατί για σένα η καθημερινότητα δεν ήταν αρκετά σημαντική ώστε να τη συμπεριλάβεις.

• Όταν κλήθηκες να διαλέξεις, διάλεξες άλλον.

• Κανέναν άλλο δε διάλεξα. Εσύ είσαι η πληγή μου.

• Αφού με άλλον έκανες σεξ, μιλούσες στα τηλέφωνα, έκανες σχέδια, έστελνες μηνύματα. Θυμάσαι τα αισθήματά σου;

• Όλα αυτά είναι υποθέσεις.

• Εσύ μου τα είπες.

• Εσύ ρωτούσες επίμονα.

• Και μου τον παίνευες.

• Κανένα δεν παίνευα, πάντα διαστρεβλώνεις χειριστικά ότι έχω πει.

• Έτρεξες προς αυτόν.

• Πέρασαν μήνες από τον χωρισμό. Εσύ; Πόσες είχες όσο ήμασταν μαζί;

• Άντε και εις ανώτερα λοιπόν. Στα 40 σου, ωραία, απελευθερωμένη, το καλό σεξ μια φορά δεν θα σου λείψει. Μπορείς να έχεις όποια παρέα θελήσεις. Άλλωστε ποτέ δεν αμφέβαλα για αυτό.

• Είσαι πολύ ηλίθιος.

• Εμένα μια φορά πέτυχες να με χάσεις.

• Εσύ πέτυχες να με χάσεις. Χρόνια το προσπαθούσες άλλωστε. Αντισυμβατικέ και ελευθεριακέ τύπε εσύ.

• Ελευθεριακός δεν σημαίνει ηλίθιος και αναίσθητος. Ποτέ δεν είπα ότι θα ήμουν άνετος με όποια επιλογή σου.

• Είδες; Η ιδεολογία σου ακολουθεί κατά πόδας την ανάγκη σου για να γυρνάς με τη μια και με την άλλη.

• Όπως σε βολεύει για να γυρνάς με τη μια και με την άλλη.

• Προσπάθησα να ικανοποιήσω κάθε σημαντική σου επιθυμία.

• Εγκεφαλικό έπαθες; Ποιες επιθυμίες; Μερικά ρούχα και μποτέ;

• Τα παιδιά; Η Οικογένεια;

• Δεν ντρέπεσαι να λες ότι δεν τα ήθελες; Ήταν μόνο δικές μου επιθυμίες; Δώρο σου έκανα. Μόνος σου θα ήσουν.

• Τα θέλησα χάρη σε σένα. Αυτό γιατί είναι ντροπή και δεν αναιρεί ότι χωρίς εσένα δε θα έκανα οικογένεια.

• Μόνο με μένα τα είχες ρε ηλίθιε και δεν ήθελες ούτε με μένα. Ήθελες να μείνουμε οι δυο μας και να είσαι στο κέντρο του σύμπαντος. Να φροντίζω μόνο εσένα. Θυμάσαι στο μαιευτήριο που σου έλεγα ότι το μωρό να ξέρεις, θα το πάρουμε μαζί μας φεύγοντας;

• Έγινα ένας καλός πατέρας και πλέον ακόμα κι εσύ το λες.

• Ναι αλλά στα εύκολα. Τα δύσκολα τα κάνω όλα εγώ.

• Δύσκολα είναι και το να μιλάς στα παιδιά και να τα βοηθάς να εξελιχθούν και αυτό το κάνω και εγώ όχι μόνο εσύ. Και επιπλέον είδες μια καλή έστω έκπληξη από μένα. Εγώ από σένα;

• Για σένα ξεκίνησα να ξεκολλάω από τα παιδιά. Αλλά εσύ ήσουν πάντα ανικανοποίητος. Μονίμως ήθελες κι άλλο. Με έτρωγες.

• Σου ζητούσα λίγα παραπάνω ψίχουλα.

• Εσύ; Εσύ που δεν μπορούσες να ζεις παρά μόνο με τον θυελλώδη έρωτα;

• Ναι εγώ. Αυτό θα πει κάνω πίσω  και συμβιβάζομαι.

• Τώρα θυμήθηκες ότι είσαι και με τους συμβιβασμούς;

• Στην πράξη αποδεικνύεται αν συμβιβάζεται κανείς ή όχι. Αλλά ήμουν μόνος μου.

• Μόνη μου με άφηνες εσύ για μέρες όταν γυρνούσες.

• Και επιπλέον, γιατί ασχολείσαι μαζί μου; Αν θυμάμαι καλά, εσύ εμένα τώρα στα 40 σου δε θα με διάλεγες σε καμία περίπτωση, έχεις άλλες επιλογές.

• Δε θυμάσαι πολύ καλά.

• Μπορεί.

• Είπα ότι μάλλον δεν θα σε διάλεγα.

Αιφνιδίως, μετά από αυτήν την τελευταία φράση και ενώ η άμμος είχε αρχίσει να δυσανασχετεί, το αόρατο κοινό περίπου 20 ανθρώπων που είχε μπει ανάμεσά τους να κουράζεται, η θάλασσα να ταλαιπωρείται και τα βράχια να σχίζονται αργά αλλά σταθερά εμφανίστηκε ένας μεγάλος χρυσός αετός, ο οποίος όμως πέρασε εντελώς απαρατήρητος από τους δύο απορροφημένους στη συζήτησή τους και απροσδιορίστου κατάστασης, μετεωριζομένους ανθρώπους.

Τους άρπαξε απότομα αλλά και ευγενικά, τους σήκωσε ψηλά και πριν καταλάβουν τι τους συμβαίνει τους ταξίδεψε θαρρείς με ταχύτητα φωτός πάνω από τη θάλασσα, στην άλλη της άκρη, όπου και τους απόθεσε σε μια μακρινή και ήσυχη σπηλιά, η οποία διέθετε τεράστιο μέγεθος, πολλαπλές ασχολίες, άφθονα χάπια και τη δυνατότητα διάνοιξης δρόμων προς το παρελθόν το οποίο τόσο αγαπούσαν. Το κύμα ησύχασε και εξακολούθησε να παφλάζει στην έρημη ακρογιαλιά, σεβόμενο ωστόσο τα χαραγμένα στο χώμα βήματά τους, ενώ το τρίτο πρόσωπο ματαίως καλούσε στο τηλέφωνο της κυρίας, αναμένοντας κάποια απάντηση για επόμενη ερωτική συνάντηση ενώ ταυτοχρόνως δύο ομοιώματά τους, με πλήρη αμνησία ως προς το επίμαχο 4μηνο ανέλαβαν προς μεγάλη ανακούφιση των παιδιών τους, τις οικογενειακές υποχρεώσεις.

Σύμφωνα πάντως με τη θεωρία των δύο ομοιωμάτων-γονιών, δεν ήταν ποτέ ομοιώματα αλλά τα πρωτότυπα τα οποία έχοντας πέσει σε έντονη ομίχλη κατά τη διάρκεια ταξιδιού τους προς εξωτικό προορισμό της Βορείου Ελλάδας προ 4μήνου είχαν παρατηρήσει δύο όντα φα(ντα)σματικού τύπου τα οποία τους έμοιαζαν ιδιαιτέρως και πραγματοποίησαν τον εν λόγω διάλογο δείχνοντάς τους το εναλλακτικό τους μέλλον. Έντρομοι οι δύο πρωτότυποι ή ομοιωματικοί άνθρωποι (οι γνώμες στασιάζονται επί του ζητήματος) πραγματοποίησαν αναστροφή και επέστρεψαν στην αφετηρία τους. Έκτοτε και βάσει φημών έβγαλαν όλους τους απαγορευμένους καρπούς από το ψυγείο, τους άφησαν να σαπίσουν και μετακόμισαν σε άλλη πολιτεία χωρίς ομιχλώδη καιρικά φαινόμενα.