O πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί έκφανση μιας κολοσσιαίων διαστάσεων κρίσης στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσικής Ομοσπονδίας, που επωάζεται εδώ και χρόνια.
Αποτελεί μόνο η Ταϊβάν ανεπίλυτο ζήτημα αυτοκρατορικής κατάρρευσης και αποτυχίας επιβολής ή διατήρησης μιας τάξης ή υπάρχουν και άλλα ανάλογα ζητήματα;
Υπάρχει μόνο ένα είδος δημοκρατίας (republic), δηλαδή η «δυτική» φιλελεύθερη, ή πολλά είδη;
Οι Αμερικανοί χάνουν, όχι τόσο τον πόλεμο που κήρυξαν απέναντι στους Ρώσους όσο έναν ακήρυχτο πόλεμο από τον υπόλοιπο πλανήτη.
Για μια ακόμα φορά φαίνεται ότι η εξωτερική πολιτική του κράτους αποκόβει τη χώρα από το γεωγραφικό και ιστορικό της περιβάλλον.
Μια Ελλάδα ιστορικά άκριτη, γεωγραφικά αστοιχείωτη και πολιτικά καθυστερημένη, δηλαδή απολύτως ελεγχόμενη.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι έχουμε εισέλθει σε μια εντελώς νέα ιστορική περίοδο.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν έχει ως επίδικο την ανεξαρτησία του Κιέβου αλλά τις σχέσεις Ουάσιγκτον-Μόσχας.
Η μερική επιστράτευση αποτελεί αναγνώριση της πραγματικότητας ότι πρέπει να πληρωθεί ένα διαφορετικό τίμημα στο είδος του πολέμου που επέλεξε η Μόσχα.
