Ο Κώστας Σαββόπουλος είναι ΥΔ στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Α.Π.Θ. Γράφει, κυρίως, για τις πολιτικές εκφάνσεις πολιτισμικών ρευμάτων σε διάφορα σάιτ και έντυπα. Έχει κυκλοφορήσει και ένα βιβλίο, με τίτλο «I still Love H.E.R. : Τι μου έμαθε για τον σεξισμό και την αρρενωπότητα η ραπ» από τις εκδόσεις Red'n'Noir.
Δηλαδή... τη διατήρηση της Αυτοκρατορίας και τίποτε παραπάνω.
Η δολοφονία του Μπράιαν Τόμσον της UnitedHealthcare δεν ήταν μόνο αντικείμενο αστεϊσμού από τον απλό λαό. Ήταν κι ένα συνταρακτικό γεγονός για τους απανταχού CEOs.
Από το 1973 μέχρι σήμερα, έχουν εκτελεστεί στις ΗΠΑ πάνω από 200 άνθρωποι, οι οποίοι σε δεύτερο χρόνο, μετά την εκτέλεσή τους δηλαδή, αθωώθηκαν.
Όπως τον Αύγουστο του 1968 το φετινό Συνέδριο των Δημοκρατικών στο Σικάγο αντιμετωπίζει αντίστοιχα, ίσως και πιο σοβαρά επίδικα.
Η αφορμή ήταν η δολοφονική επίθεση με θύματα 3 νεαρά κορίτσια στο Σάουθπορτ της Αγγλίας.
Η πολιτική βία αποτελεί μια απόκλιση. Η συστημική βία, αποτελεί κάτι κανονικό.
Οι επερχόμενες πρόωρες εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται πως έχουν ήδη αποτύχει, γιατί το διακύβευμα δεν αγγίζεται από κανέναν.
Η χρήση του πολιτισμού ως προμετωπίδες του καπιταλισμού ή του ιμπεριαλισμού, δεν είναι αμερικάνικο φαινόμενο, αλλά αμιγώς δυτικό και ως εκ τούτου μας αφορά.
Η ξεχασμένη ιστορία μιας κολεκτίβας. Μαύροι και ριζοσπαστικοί ακτιβιστές, ήταν τα δύο πράγματα που μισούσε περισσότερο απ’ όλα η Αστυνομία.
