Εξαρτάται. Από το αφεντικό, την παλαιότητα και την ζούλα. Συνήθως όμως όχι.
Εκλεκτό μελανούρι σασίμι ή μπαγιάτικη σάρπα του σούπερ μάρκετ;
Τα δύσκολα όρια που καλούμαστε καθημερινά να διατηρούμε στα επαγγέλματα επιβίωσης.
Δεξιώσεις γάμων, εταιρικά events, πανηγύρια. Για να γίνουν όλα αυτά κάποιοι ξεροψήνονται στον ήλιο.
Μερικές σκέψεις για την απάθεια των ανθρώπων και μερικές για τον Κάφκα.
Το γράφουν πια και στις αγγελίες. Εννοούν ότι δεν έχουν βρει το απαραίτητο προσωπικό και ότι θα πρέπει να καλύψεις τα κενά. Ακούγεται καλύτερα όμως.
Κάποτε… στην Αμερική. Φέτος, ο κολυμβητής της Ρόδου (ή κάποιος άλλος στη θέση του) επιστρέφει.
Ένα κείμενο για τα φαντάσματα των ανθρώπων με αφορμή την ομώνυμη ταινία.
Τι βλέπουν λοιπόν οι τουρίστες πια σε αυτή τη χώρα; Πώς είμαστε; Τι εκπέμπουμε; Ποια τα vibe μας, παρακαλώ; Τι υπηρεσίες παρέχουμε; Πώς τις παρέχουμε;
