Ήταν κάτι σαν είδωλο ανάμεσα στους άστεγους. Αλλά όσο δεν ήταν είδωλο της ποπ δεν υπήρχε περίπτωση η ζωή ή ο θάνατός του να απασχολήσει.
Χτυπήθηκε από ομάδα τραμπούκων, υπέστη κάταγμα ρινικού διαφράγματος και μεταφέρθηκε στον Ευαγγελισμό όπου υποβάλλεται σε εξετάσεις.
Παιδιά μιας γενιάς που μετρούσε θύματα αντί για ήρωες. Τώρα τα θύματα ήταν οι ίδιες. Αυτές που φύγαν, αλλά και εκείνη που έμεινε.
Στο τέλος της ημέρας αυτό που μετράει είναι η αποτελεσματικότητα και η αριστεία.
Μέχρι και σήμερα, ο Δρόσος δεν έχει παράξει αυτό που λέμε «κάποιο ιδιαίτερο έργο» στη ζωή του. Παρόλα αυτά είναι εργολάβος.
Καρναβαλική πορεία και γλέντι στην πλατεία Εξαρχείων με μουσική, στολές, τραγούδια και συνθήματα το απόγευμα του Σαββάτου.
«Το ’73 ήμουν στην ηλικία σου. Δεν διαφέρουν και πολύ οι συνθήκες από τότε».
Ο Μίλτος δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί πώς για κάτι τόσο απλό θα έπρεπε να καταβάλει τέτοια προσπάθεια.
Αντιφασιστικό τουρνουά ποδοσφαίρου στο γήπεδο μπάσκετ του Στρέφη το μεσημέρι του Σαββάτου από την Ανοιχτή Συνέλευση Υπεράσπισης του Λόφου και τη συλλογική κουζίνα Mano Aperta.
