Ο Πολάκης έπαιξε μια μάλλον επιδέξια μπάλα με περισσότερη λεπτότητα πνεύματος παρά brute force.
Ποιος χρειάζεται μια «αριστερά» που εκπροσωπείται σχεδόν αποκλειστικά από μεσοαστούς, ξεπουλημένους στην εγχώρια και ξένη ολιγαρχία;
Η Ελλάδα της Goldman Sachs.
Το συμβολικό κεφάλαιο του αριστερού στελέχους που μπορεί να μεταφραστεί σε γραφειοκρατική θέση ή σε κάτι παρόμοιο, είναι μια λύση επιβίωσης, ένταξης, ανέλιξης.
Είναι παρηγορητικό το μοτίβο του ακέραιου ηττημένου: έρχεται να απαλύνει κάθε καθημερινή ήττα των ανθρώπων, απαλλάσσει από την ευθύνη της επικράτησης, την ευθύνη της ελευθερίας.
Πόσο τραβηγμένη θα ήταν η σκέψη ενός γκάνγκστα ότι υπάρχει το γκανγκσταϊκό κεφάλαιο και η άποψη μιας στρίπερ ότι υπάρχει το καυλωτικό κεφάλαιο;
Μετά την παραίτησή τους από τον ΣΥΡΙΖΑ μιλούν για την αναγκαιότητα «ανασύνθεσης του ευρύτερου αριστερού-προοδευτικού χώρου».
Από την επαύριο των εκλογών ο Μακρόν θα αρχίσει να ξανατραβά τα μαλλιά του για να ξεκολλήσει από το τέλμα, στο οποίο μόνος του οδηγήθηκε.
Χωρίς κανένα από τα τρία μεγάλα πολιτικά μπλοκ, να έχει πλειοψηφία και με τον νέο πρωθυπουργό να αναζητείται, η Γαλλία βρίσκεται μπροστά στην προοπτική ενός πολιτικού αδιεξόδου.
