Αν κάτι αποδεικνύει η περίπτωση Αλαφούζου είναι ότι στην ελληνική ολιγαρχία δεν υπάρχει ούτε ιδιαίτερη ευφυΐα, ούτε καμιά αντίληψη περί στρατηγικής.