Η ένταση για την ελευθερία της Τέχνης έξω από την Εθνική Πινακοθήκη συνεχίζεται. Μετά την εισβολή του βουλευτή του κόμματος «Νίκη» Νίκου Παπαδόπουλου στην Εθνική Πινακοθήκη και τον βανδαλισμό «βλάσφημων» εκθεμάτων, χθες Τετάρτη 12/3 μια ομάδα ορθόδοξων φανατικών προπηλάκισε μέλη πολιτιστικών σωματείων που πραγματοποιούσαν ειρηνική κινητοποίηση υπέρ της ελευθερίας έκφρασης στην Τέχνη.
Μέλος της ομάδας των φανατικών απευθύνθηκε στους διαδηλωτές-υπερασπιστές της ελευθερίας στην Τέχνη αποκαλώντας τους «Αντίχριστους» και άλλοι κρατώντας στα χέρια εικόνες της Παναγίας και του Χριστού απαίτησαν να εισέλθουν στο χώρο έκθεσης της Πινακοθήκης.
«Οφείλουμε να αντιληφθούμε πως, άλλο είναι μία ιερή εικόνα και άλλο ένας πίνακας ζωγραφικής ή ένα έργο χαρακτικής», γράφει στο Κοσμοδρόμιο ο Τραγουδόσαυρος. Περισσότερα εδώ.
Ή απλά «Η κριτική είναι ελευθερία σκέψης», όπως σχολιάζει στο σκίτσο του ο Δημήτρης Γεωργοπάλης.
Μπορείς να κρίνεις όσο θες ένα έργο τέχνης που δεν σου αρέσει. Να το αναλύσεις, να το αποδομήσεις, να το απορρίψεις. Αλλά να το λογοκρίνεις ή – ακόμα χειρότερα – να το καταστρέψεις; Αυτό είναι παράλογο.
Η τέχνη δημιουργεί νέους, φανταστικούς κόσμους. Είναι ένα παράθυρο στο ιδεατό, στο ακαθόριστο, στο πιθανό. Πώς μπορείς να λογοκρίνεις κάτι που υπάρχει για να υπερβαίνει την πραγματικότητα;
Η τέχνη δεν ζητάει την έγκρισή σου. Ζητάει να τη σκεφτείς.
