Το άρθρο αυτό ξεκίνησε να γράφεται ενώ ακόμα οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν έδειχναν να έχουν το πάνω χέρι. Εν τω μεταξύ ακολούθησε η απόφαση της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (IAEA), του Ραφαέλ Γκρόσι (της στενής συνεργασίας με το Ισραήλ όπως αποκαλύπτεται από τα έγγραφα που έχουν αποκτήσει οι μυστικές υπηρεσίες του Ιράν) εναντίον του Ιράν, η ανακοίνωση της επιτάχυνσης του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και η (παράνομη κατά το διεθνές δίκαιο) προληπτική επίθεση του Ισραήλ εναντίον του Ιράν.
Πριν από την επιτάχυνση των γεγονότων γράφαμε ότι ενώ τα γεγονότα με το πλοιάριο «Madleen» δικαίως βρίσκονται στην επικαιρότητα και καθώς η κρίση στο εσωτερικό των ΗΠΑ μεταξύ των περιφερειακών αρχών της Καλιφόρνια και του προέδρου των ΗΠΑ συνεχίζεται, τα όσα συμβαίνουν σε σχέση με τα πυρηνικά του Ιράν αποδεικνύονται εξόχως σημαντικά. Στην πραγματικότητα αποτελούν τον καταλύτη για την περιφερειακή αλλά και ενδεχομένως παγκόσμια ειρήνη.
Αναμέναμε σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχαμε τη διεξαγωγή νέου γύρου διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στο Ομάν την ερχόμενη Κυριακή, γεγονός το οποίο έδειχνε ότι παρά τις ενστάσεις από πλευράς Ισραήλ, και τα δύο εμπλεκόμενα μέρη (ΗΠΑ, Ιράν) βρίσκονταν σε διάθεση παράτασης της εν λόγω διαδικασίας. Μάλιστα σύμφωνα με αρκετές πληροφορίες, οι σχέσεις Τραμπ και Νετανιάχου με επίκεντρο τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν βρέθηκαν σε φάση επιδείνωσης, δεδομένου ότι ο Τραμπ έδειχνε διατεθειμένος να δεχτεί ένα χαμηλό βαθμό εμπλουτισμένου ουρανίου εντός του Ιράν, κάτι το οποίο η πλευρά του Ισραήλ σαφώς και θα ήθελε να αποφύγει. Επιπλέον ο Τραμπ έλεγε (προφανώς υπήρχαν άλλες συνεννοήσεις στο παρασκήνιο) ότι η πρόθεσή του ήταν να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν παρά την επιδείνωση (κατά τον ίδιο) της στάσης του τελευταίου.
Την ίδια στιγμή, ισραηλινά μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν ότι το Ισραήλ ήταν έτοιμο να επιτεθεί στο Ιράν και αποδείχτηκε ότι είχαν δίκιο. Το πρώτο κύμα περίπου 300 ισραηλινών χτυπημάτων κατά του Ιράν εξόντωσε ένα σημαντικό μέρος της στρατιωτικής και επιστημονικής του (ως προς την πυρηνική τεχνολογία) ηγεσίας.
Σύμφωνα με τον Ραφαέλ Γκρόσι, επικεφαλής των επιθεωρητών της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας, το Ιράν είχε προειδοποιήσιε ότι οποιαδήποτε επίθεση εναντίον του θα προκαλέσει ανταποδοτικό πλήγμα κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ισραήλ, με πρώτο στόχο την Ντιμόνα. Το Ιράν είχε θέσει στο τραπέζι μια δική του εκδοχή της «λύσης Σαμψών» του Ισραήλ, με στόχο μια εγκατάσταση η οποία αν καταστραφεί μπορεί να προκαλέσει τεράστιο ζήτημα βιωσιμότητας στο Ισραήλ συνολικώς. Μάλιστα, από όλα τα επίπεδα του ιρανικού κράτους είχε καταστεί σαφές ότι οποιοδήποτε σχετικό πλήγμα θα οδηγήσει σε επανεξέταση της φετφά περί μη απόκτησης πυρηνικών όπλων, με τα πρώτα σχετικά συστήματα να μπορούν να παραχθούν εντός εβδομάδων. Η ίδια η ερμηνεία της φετφά ανοίγει δρόμο ενδεδομένως για μικρά πυρηνικά όπλα, τα οποία μπορεί να αποδειχθούν δεόντως καταστροφικά για το Ισραήλ δεδομένης της γεωγραφίας του και των δυνατοτήτων που διαθέτει. Μένει να φανεί αν και ποιες από αυτές τις επιλογές θα υλοποιηθούν.
Η διαδικασία τουπροληπτικού πλήγματος κατά του Ιράν παρά τις πρώτες επιτυχίες της ακούγεται αρκετά δύσκολη ως προς την επίτευξη μιας καταλυτικής και οριστικής αλλαγής του συσχετισμού. Και πάλι είναι οι δηλώσεις του Ραφαέλ Γκρόσι στο τελευταίο άρθρο των FT που φαίνονται αρκετά ενδεικτικές: «Ακόμη χειρότερα, οι πυρηνικές δυνατότητες του Ιράν δεν θα μπορούσαν να καταστραφούν με ένα μόνο χειρουργικό χτύπημα». Τα πιο ευαίσθητα πράγματα είναι μισό μίλι κάτω από το έδαφος -έχω πάει εκεί πολλές φορές», λέει. «Για να φτάσεις εκεί παίρνεις ένα σπειροειδές τούνελ κάτω, κάτω, κάτω».
Με βάση τα διαθέσιμα πυρομαχικά σε ό,τι αφορά τις πιο αποτελεσματικές διατρητικές βόμβες αλλά και τα σχετικά αεροπλάνα τα οποία διαθέτουν ΗΠΑ, θα χρειαζόταν όλα τα βομβαρδιστικά τους να επιστρατευτούν για μια τέτοια κεραυνοβόλα, εναέρια επίθεση και πάλι δε θα κατάφερναν ούτε οι ίδιες οι ΗΠΑ να καταστρέψουν το σύνολο των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν.
Με άλλα λόγια ένα προληπτικό πλήγμα μπορεί να κάνει ζημιά στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν αλλά δε θα το εξαφανίσει. Αντιθέτως ένα καίριο και αποτελεσματικό πλήγμα του Ιράν εναντίον του Ισραήλ μπορεί να τουπροκαλέσει τεράστιο κόστος στο επίπεδο της βιωσιμότητας, παρά τις επιπτώσεις τις οποίες θα έχει και για το Ιράν. Μένει να δούμε αν και σε ποια έκταση το Ιράν θα απαντήσει στο Ισραήλ, ωστόσο το είδος και το μέγεθος της ισραηλινής επίθεσης δεν αφήνει πολλά περιθώρια στο Ιράν σε ό,τι αφορά το μέγεθος της απάντησής του. Το αν αυτή θα συμπεριλάβει και την απόκτηση πυρηνικού όπλου, μένει να φανεί.
Παραλλήλως, πληθαίνουν οι φωνές μέσα στο ίδιο το Ισραήλ, οι οποίες αναγνωρίζουν την ήττα του από την παλαιστινιακή αντίσταση στη Λωρίδα της Γάζας. Σαν να μην έφταναν δηλαδή τα προβλήματα με το Ιράν, το Ισραήλ αποδεικνύεται ότι παρόλα τα χρήματα και τα πολεμοφόδια τα οποία έχει δημιουργήσει και λάβει, ακόμα αδυνατεί να «τελειώσει τη δουλειά» συσσωρεύοντας εις βάρος του κόστος. Είχαμε γράψει και παλιότερα για το στρατηγικό αδιέξοδο του Ισραήλ. Το επικυρώνουν με έναν τρόπο οι ίδιες οι ΗΠΑ και φυσικά η ιρανική παρουσία.
Έχει επιπλέον ιδιαίτερο ενδιαφέρον να διαγνώσουμε γιατί ο πρόεδρος των ΗΠΑ έδωσε το πράσινο φως για την Ισραηλινή επίθεση, ενώ η λογική υποστηρίζει ότι το συμφέρον του και η διάθεσή του δεν έτεινε προς μια τόσο γιγάντια αναστάτωση, όσο ένας πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Ιράν. Εκτός και αν ένας πόλεμος μεταξύ των δύο αποτελεί μια διέξοδο και από τα εσωτερικά προβλήματα του προέδρου Τραμπ. Παρεμπιπτόντως, μπορεί κανείς να δει την Τουρκία να χαμογελά από το παρασκήνιο, ενώ το Ιράν, ο βασικός περιφερειακός ανταγωνιστής της, δέχεται τόσο σφοδρά πλήγματα.
Εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον θα έχουν η στάση την οποία θα κρατήσει η Ρωσία και η Κίνα. Θα μείνουν μόνο σε διπλωματικές καταγγελίες ή θα προχωρήσουν σε έμπρακτα μέτρα υποστήριξης του Ιράν σε ισόμετρη αντίστιξη με την υποστήριξη των ΗΠΑ προς το Ισραήλ; Η αξιοπιστία τους κρίνεται σε καταλυτικό σήμερα βαθμό.
Το Ιράν σε κάθε περίπτωση δείχνει αρκούντως ισχυρό και κρίσιμο ώστε να μπορεί να απαντήσει στην επίθεση του Ισραήλ. Μένει να το αποδείξει.
